IV SA/Wa 851/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 lipca 2020 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić na rzecz M. K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 16 kwietnia 2020 r. wezwano M. K. do uzupełnienia braków skargi przez podanie numeru PESEL – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Postępowanie sądowoadministracyjne może się toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza więc analiza wymogów jej dopuszczalności. Natomiast zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo strony powinno zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku (por. art. 46 § 2 pkt 1b p.p.s.a.). Analiza akt wskazuje, że wezwanie do uzupełnia braku formalnego skargi zostało skutecznie doręczone 8 czerwca 2020 r. Ostatni dzień terminu do uzupełnienia braku formalnego przypadał zatem na dzień 15 czerwca 2020 r., jednakże do dnia orzekania w sprawie wezwanie Sądu pozostało bez odpowiedzi. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie I sentencji, zaś na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zwrócił skarżącej uiszczony wpis sądowy jak w punkcie II. sentencji.