IV SA/Wa 84/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2013 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla D. P. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.

D. P. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 17 marca 2014 r., pisma skarżącego z dnia 24 lutego 2014 r. oraz nadesłanego na wezwanie zaświadczenia Dyrektora Zakładu Karnego w P. dnia [...] maja 2014 r. wynika, że skarżący przebywa aktualnie w zakładzie karnym i nie jest zatrudniony. Do jego dyspozycji pozostaje 0,05 zł, a kwotę 734,72 zł stanowią środki zabezpieczone w ramach tzw. akumulacji (środki przekazywane skazanemu w chwili zwolnienia z zakładu karnego, przeznaczone na przejazd do miejsca zamieszkania i na utrzymanie). Skarżący nie dysponuje majątkiem nieruchomym, ani wartościowymi przedmiotami. Nie może też liczyć na wsparcie finansowe członków rodziny (ojca i siostry), którzy znajdują się w trudnej sytuacji materialnej. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przebywając aktualnie w zakładzie karnym, skarżący nie uzyskuje dochodu. Nie dysponuje również majątkiem nieruchomym, który mógłby przynieść dochód, ani majątkiem ruchomym, który mógłby zbyć w celu pozyskania środków finansowych. Z przedłożonego przez wnioskodawcę zaświadczenia Dyrektora Zakładu Karnego w P. wynika natomiast, że do dyspozycji D. P. pozostaje jedynie 0,05 zł. W świetle art. 113 § 2 i § 5 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557 ze zm.) jedynie ta kwota mogłaby zostać przekazana przez skarżącego na rachunek bankowy Sądu tytułem kosztów postępowania. W tej sytuacji należy stwierdzić, że D. P. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.