IV SA/Wa 736/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. i R. G. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi M. G. i R. G. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia postanawia: 1. zwolnić M. G. i R. G. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla M. G. i R. G. adwokata.

Skarżący M. i R. G. po doręczeniu im wezwania do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku oświadczyli, że prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Skarżąca otrzymuje rentę w wysokości 887.60 zł., jej mąż emeryturę w wysokości 1.219,22 zł. Łączny dochód rodziny wynosi zatem 2.106,82 zł. Wnioskodawcy dodali, że są właścicielami domu wymagającego remontu, mieszkania oraz współwłaścicielami nieruchomości rolnej, ale te nieruchomości nie przynoszą dochodu. Podnieśli również, że są osobami starszymi i schorowanymi. Podali, że w marcu 2017 r. ponieśli wydatki na: energię elektryczną – 311,87 zł, gaz 548 zł, wodę 155 zł, podatek za dom (I rata ) 50 zł, lekarstwa 155 zł. Wskazali, ze naprawa dachu po huraganie kosztowała ich 3500 zł., "zadłużenia wynoszą 3000 zł." Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Zdaniem referendarza sądowego, skarżący wykazali, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2018 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), a więc jego wniosek o przyznanie prawa pomocy jest uzasadniony. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawcy należą do ludzi ubogich, a ich sytuacja majątkowa i dochodowa jest skomplikowana. Środki finansowe którymi dysponują (nieco ponad 2.000 zł. na dwie osoby) wystarczają jedynie do zaspokojenia najbardziej podstawowych ich potrzeb życiowych, a posiadany majątek nie przynosi dochodu. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.