IV SA/Wa 691/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2014 r. sprawy ze skargi Miasta S. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na zmianę decyzji ostatecznej postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu Miastu S. kwotę 200 (słownie: dwustu) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego

Miasto S. (dalej: "skarżący") nadało w dniu 7 stycznia 2014 r. na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierającą skargę na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na zmianę ostatecznej decyzji. Sąd, na podstawie art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przekazał tę skargę do organu przy piśmie z dnia 14 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżona decyzja Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] listopada 2013 r. została doręczona skarżącemu w dniu 6 grudnia 2013 r. Termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 7 stycznia 2014 r. Skarżący winien złożyć skargę we wskazanym terminie za pośrednictwem organu, o czym został wyraźnie pouczony w zaskarżonej decyzji. Tymczasem skarżący w dniu 7 stycznia 2014 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniósł skargę bezpośrednio do Sądu. Skarga ta wpłynęła do Sądu w dniu 9 stycznia 2014 r. i przy piśmie z dnia 14 stycznia 2014 r. Sąd przekazał ją do organu. Jak już wskazano, stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia i może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy (art. 54 § 2 i 3 p.p.s.a.). Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu (vide "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", T. Woś i in., LexisNexis, wyd. I, Warszawa 2005 r. oraz orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego: postanowienie z dnia 2 października 2009r., sygn. akt II FSK 1664/08, postanowienie z dnia 27 lutego 2009 r., sygn. akt I FSK 1597/08, postanowienie z dnia 17 listopada 2008 r., sygn. akt I FSK 1250/08, postanowienie z dnia 4 września 2008 r., sygn. akt I FSK 687/08 - dostępne w internetowej bazie orzeczeń http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie, mimo, że organ nie nadesłał koperty, w której Sąd przekazał skargę do organu, to nie ma wątpliwości, że przekazanie to nastąpiło po upływie trzydziestodniowego terminu, bowiem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 7 stycznia 2014 r., a skarga wpłynęła do Sądu w dniu 9 stycznia 2014 r. Przekazanie skargi przez sąd na adres właściwego organu nastąpiło najwcześniej w dniu 14 stycznia 2014 r. Oznacza to, że pomimo prawidłowego pouczenia przez organ administracji publicznej o sposobie i terminie złożenia środka zaskarżenia, skarżący uczynił to z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w 1 pkt. sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono stosownie do treści art. 232 §1 pkt 1 cytowanej ustawy (pkt 2 sentencji).