IV SA/Wa 664/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie sędzia WSA Piotr Korzeniowski, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi T. Sp.J. w K. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Ministra Zdrowia na rzecz skarżącego T. Sp.J. w K. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r. Minister Zdrowia, po rozpatrzeniu wniosku T. sp.j. z dnia [...] listopada 2014 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Ministra Zdrowia z dnia [...] listopada 2014 r. znak [...] wydanym do uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy terenu działek nr ewid. [...] i [...], obręb U., usytuowanych w U. przy ul. [...], polegającej na "budowle drogi PPOŻ i placu manewrowego, rozbudowie hali "K." o pomieszczenie gospodarcze i biura, budowie przepompowni ze zbiornikiem podziemnym 10 m3 wraz z chłodnią wentylatorową", położonej w strefie "C" ochrony uzdrowiskowej uzdrowiska U. utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [..] listopada 2014 r. znak [...]. W uzasadnieniu Minister podał, że projektowana inwestycja ma być zlokalizowana w strefie "C" ochrony uzdrowiskowej, która obejmuje obszar przyległy do strefy "B" i stanowiący jej otoczenie oraz obszar mający wpływ na zachowanie walorów krajobrazowych, klimatycznych oraz ochronę złóż naturalnych surowców leczniczych. Podstawę odmowy uzgodnienia projektu o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji polegającej w istocie na rozbudowie istniejącego zakładu przemysłowego stanowił art. 38a ust. 3 w zw. z art. 38a ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, zgodnie z którym w strefie "C" ochrony uzdrowiskowej zabrania się budowy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - zakładów przemysłowych. Zgodnie natomiast z art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. W związku z powyższym, wynika że przedmiotowa inwestycja dotyczycąca planowanej budowy budynku administracyjno- gospodarczego, drogi ppoż, placu manewrowego oraz przepompowni wraz z chłodnią, stanowi rozbudowę zespołu obiektów wchodzących w skład zakładu produkcyjnego "T. sp.j.". Minister Zdrowia postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. znak [...] uzgodnił bez uwag projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na "montażu urządzenia stacji kontenerowo- transformatorowej", natomiast postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. znak [...] uzgodnił bez uwag projekt o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na "budowie budynku magazynowego z zapleczem wraz z częścią biurową, budowie zbiornika ppoż., budowie parkingów i utwardzeń". Jednak z przesłanego projektu decyzji nie wynikało, że montaż urządzania stacji kontenerowo-transformatorowej będzie służył zakładowi produkcyjnemu ani, że stanowi jego rozbudowę. Minister Zdrowia uzgadniając projekt decyzji dotyczącej inwestycji celu publicznego, nie miał podstaw prawnych do odmowy takiej inwestycji. Również informacje dotyczące budowy budynku magazynowego z całym zapleczem, częścią biurową, budowy zbiornika ppoż, parkingów i utwardzeń, zawarte w projekcie decyzji nie wskazywały na rozbudowę zakładu przemysłowego. Minister podkreślił, że podstawą lecznictwa uzdrowiskowego są naturalne surowce lecznicze oraz klimat występujący na terenie całego uzdrowiska. Obszar posiadający status uzdrowiska, musi zapewnić potencjalnemu pacjentowi przebywanie w nieskażonym środowisku naturalnym, zabezpieczając mu równocześnie możliwość terapii w przyjaznych, bezstresowych warunkach, natomiast sąsiedztwo zakładu przemysłowego może stanowić zagrożenie dla zdrowia kuracjuszy przebywających na terenie uzdrowiska. Działanie takiego zakładu może także negatywnie wpływać na klimat i fizjografię uzdrowiska, co dyskwalifikuje dany obszar z punktu widzenia możliwości prowadzenia lecznictwa uzdrowiskowego. Zatem dopuszczenie rozbudowy dotychczas istniejącego zakładu przemysłowego mogłoby prowadzić w konsekwencji do utraty przez dany obszar statusu uzdrowiska. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł T. sp.j. reprezentowany przez radcę prawnego, podnosząc zarzut naruszenia: 1. art. 11 i art 8 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak wyjaśnienia stanowiska organu, polegającego na przyjęciu, że odmowa uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy podyktowana jest zabronionym przez art 38a ust. 3 w zw. z ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych prowadzeniem w strefie "C" ochrony uzdrowiskowej budowy w postaci rozbudowy zakładu przemysłowego należącego do skarżącego, ponadto błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego postanowienia, polegający na bezzasadnym przyjęciu, że planowana przez skarżącego inwestycja w strefie "C" ochrony uzdrowiskowej uzdrowiska Ustroń polega na budowie (a konkretnie - na rozbudowie) zakładu przemysłowego skarżącego, podczas gdy inwestycja ta, jako niewywierająca żadnego skutku na rozmiar prowadzonej przez zakład przemysłowy skarżącego działalności wytwórczej, nie może być uznana za budowę (rozbudowę) tegoż zakładu przemysłowego. 2. art. 38a ust. 3 i ust. 1 pkt 1 lit. a oraz art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych w zw. z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, poprzez ich nieprawidłową wykładnię i przyjęcie, że prowadzenie przedsięwzięć budowlanych, które nie wpływają na wymiar i zakres działalności wytwórczej zakładu przemysłowego, lecz mają na celu jedynie dostosowanie tegoż zakładu do zwiększonych wymogów bezpieczeństwa i polepszenia standardów pracy, jest budową (a konkretnie rozbudową) takiego zakładu przemysłowego. Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Ministra Zdrowia oraz zasądzenie na rzecz skarżącego od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zarówno z okoliczności faktycznych sprawy, jak również z dokumentacji posiadanej przez organ wynika, że planowana inwestycja nie będzie w żadnym zakresie wpływać na działalność produkcyjną/wytwórczą prowadzoną przez zakład przemysłowy skarżącego. W ocenie skarżącego w realiach niniejszej sprawy nie może być mowy o "rozbudowie" zakładu przemysłowego, skoro w efekcie przeprowadzenia inwestycji zgodnie z zamierzeniem skarżącego nie doszłoby do powiększenia parametrów zakładu przemysłowego. Intencją całej inwestycji jest wyłącznie spełnienie podwyższonych wymogów bezpieczeństwa i polepszenie standardów pracy, a nie zwiększenie produkcji zakładu przemysłowego. Nie można zatem - zdaniem skarżącego - odczytywać przepisu art 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane w oderwaniu od art. 2 pkt 13 ustawy uzdrowiskowej. Rozbudowę "zakładu przemysłowego", zabronioną przez art. 38a ust. 3 w zw. z ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy uzdrowiskowej będzie więc taka jego rozbudowa, która prowadzić będzie do powiększenia działalności wytwórczej, polegającej na przekształcaniu mechanicznym, fizycznym lub chemicznym materiału, substancji lub ich części składowych w nowy produkt. Inwestycja planowana przez skarżącego dotyczyć będzie budowy budynku administracyjno-gospodarczego, drogi PPOŻ, placu manewrowego oraz przepompowni wraz z chłodnią. Wszystkie powyższe zamierzenia inwestycyjne, w przypadku ich realizacji zgodnie z wnioskiem skarżącego, nie będą oddziaływać na zwiększenie prowadzenia działalności wytwórczej zakładu przemysłowego należącego do skarżącego. W odpowiedzi na skargę Minister Zdrowia wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Bezsprzecznym jest, że planowana inwestycja polegającej na budowie drogi przeciwpożarowej i placu manewrowego, rozbudowie hali "K." o pomieszczenie gospodarcze i biura, budowie przepompowni ze zbiornikiem podziemnym 10 m3 wraz z chłodnią wentylatorową", położona jest w strefie "C" ochrony uzdrowiskowej uzdrowiska U.. Zgodnie z art. 38a ust. 3 w zw. z art. 38a ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, w strefie "C" ochrony uzdrowiskowej zabrania się m.in. budowy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, ze zm.) zakładów przemysłowych. Skoro wskazany przepis odwołuje się do postanowień Prawa budowlanego należy wskazać, że zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Zgodnie z art. 3 pkt 1 przez obiekt budowlany należy rozumieć: a) budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, b) budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, c) obiekt małej architektury; Przepisy ustawy prawo budowlane nie zawierają definicji legalnej terminu "rozbudowa", ustawodawca przesądził jedynie, że rozbudowa stanowi jedną z postaci budowy. Wobec braku legalnej definicji pojęcia "rozbudowy" zasadne jest objaśnienie tego terminu, z uwzględnieniem znaczenia, jakie ten termin posiada w języku polskim w którym przez rozbudowę rozumie się "powiększenie, rozszerzenie budowli, obszaru już zabudowanego, dobudowanie nowych obiektów (por. wyrok NSA z dnia 1 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OSK 1093/14). W niniejszej sprawie rozbudowa przedsiębiorstwa T. sp.j. polegać ma na budowie budynku administracyjno-gospodarczego, drogi przeciwpożarowej, placu manewrowego oraz przepompowni wraz z chłodnią. Organy orzekające w niniejszej sprawie przyjęły, że dopuszczenie rozbudowy dotychczas istniejącego zakładu przemysłowego mogłoby prowadzić w konsekwencji do utraty przez dany obszar statusu uzdrowiska. W ocenie Sądu takie stanowisko absolutnie nie płynie z uzasadnienia zaskarżonych postanowień. Minister w sposób przekonujący nie wskazał bowiem, by istniały przepisy prawa powszechni obowiązującego, czy też przepisy prawa miejscowego, które nie pozwalałyby na realizację planowanej inwestycji. Tym samym, w ocenie Sądu, Minister Zdrowia przy orzekaniu w niniejszej sprawie nie sprostał wymaganiom o jakich mowa w art. 7, 8, 11, 107 § 3 k.p.a. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że postanowienie z dnia [...] listopada 2014 r., wydane przez Ministra w I. instancji jest niezwykle lakoniczne i absolutnie nie wynika z niego dlaczego planowane zamierzenie inwestycyjne "podciągnięto" pod rozbudowę zakładu przemysłowego. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona podniosła, że otrzymała m.in. pozytywne uzgodnienie decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego dla instalacji stacji kontenerowej - transformatorowej, poinformowała, że w związku z planowaną inwestycją nie zmieni się wielkość, ani zakres działalności firmy, a celem inwestycji jest dostosowanie firmy do obowiązujących przepisów, a także poprawa bezpieczeństwa pożarowego. Minister w zaskarżonym postanowieniu de facto nie odniósł się do powyższych oświadczeń skarżącego. Nie uzasadnił również zaskarżonego postanowienia w sposób odpowiadający wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. W ocenie Sądu organy orzekające w obu instancjach w ogóle nie odniosły się do kwestii, że planowana inwestycja ma polegać na budowie budynku administracyjno - gospodarczego, drogi przeciwpożarowej, placu manewrowego oraz przepompowni wraz z chłodnią. Z przesłanego do uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy wynika, że organ prowadzący postępowanie główne, znając wymogi określone w art. 38a ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym dopuścił realizację inwestycji. Organy uzgadniające nie wyjaśniły natomiast dlaczego w odmienny sposób zakwalifikowały planowane przez skarżącego przedsięwzięcie. W tym celu należało dokładnie przeanalizować akta sprawy i odnieść się do wszystkich twierdzeń skarżącego. Zauważyć należ, że np. we wniosku o ustalenie warunków zabudowy i projektu decyzji o warunkach zabudowy skarżący wskazał, że w związku z rozbudową zakładu nie zwiększy się zapotrzebowanie na energię elektryczną, zapotrzebowanie na energię cieplną, nie zmieni się ilość wytwarzanych odpadów. Takie ustalenia wskazano również w projekcie decyzji o warunkach zabudowy. Ustalenia zatem wymagało, czy w świetle okoliczności sprawy, planowana rozbudowa zakładu przekłada się bezpośrednio na jego moce produkcyjne, technologię produkcji, itp. połączonej z negatywnym oddziaływaniem na obszar uzdrowiska, bowiem tak, w ocenie Sądu, powinien być rozumieć zakaz określony w art. 38a ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym. Stwierdzić zatem należy, że organy orzekające w niniejszym postępowania powyższej kwestii nie wyjaśniły, czym naruszyły przepisy postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) należało orzec jak w pkt 1 sentencji. W pkt 2 orzeczono na podstawie art. 152, zaś w pkt 3 na podstawie art. 200 i 205 § 2 tej ustawy. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, po uprawomocnieniu się wyroku, organ uzgodnieniowy uwzględni wytyczne w nim zawarte, w szczególności uzasadni szczegółowo swoje rozstrzygnięcie.