IV SA/Wa 66/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. W. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi E. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2010 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy postanawia: przyznać adwokatowi P. W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 27,60 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 7 marca 2011 r. ustanowiono dla E. B. adwokata z urzędu w sprawie ze skargi wymienionej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2010 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokata M. W., jednakże następnie dokonała zmiany, wyznaczając adwokata P. W. Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 66/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. B. na powołaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Jednocześnie Sąd przyznał adwokatowi P. W. kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w W. pełnomocnik E. B. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 24 kwietnia 2012 r., a po doręczeniu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem sporządził i wniósł w imieniu skarżącej skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając zarazem, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 marca 2014 r. sygn. akt II OSK 2418/12 oddalił skargę kasacyjną. Jak wynika z protokołu rozprawy poprzedzającej wydanie powołanego orzeczenia, adwokat P. W. nie reprezentował skarżącej przed Sądem drugiej instancji. W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego samego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie, w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji wykonane zostały czynności, o których mowa w powołanym § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w W. adwokat powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w tym przepisie. Ponieważ prowadził on sprawę przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 50% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.