IV SA/Wa 610/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Teresa Zyglewska Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 lipca 2016 r. sprawy ze skargi [...] Spółka z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę.

Przedmiotem skargi wniesionej przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] grudnia 2015 r (nr [...]). Zaskarżonym postanowieniem organ odwoławczy, działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej "k.p.a.", stwierdził niedopuszczalność odwołania Spółki od pisma Państwowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...] z [...] października 2015 r. dotyczącego udostępnienia materiałów z zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Ze stanu faktycznego sprawy ustalonego przez organy administracji wynika, że [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] zwróciło się do Starosty [...] z wnioskiem z dnia 27 października 2014 r. o nieodpłatne udostępnienie w postaci elektronicznej danych zgromadzonych w rejestrze. Jako podstawę nieodpłatnego udostępnienia danych Spółka wskazała art. 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2014 r. poz. 1114 ze zm.) . Geodeta Powiatowy Starostwa [...] w pismach z dnia 14 stycznia, 23 marca i 1 czerwca i 3 lipca 2015 r. poinformował wnioskodawcę, że zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne nie ma ona zastosowania do spółek prawa handlowego, a w związku z tym nie ma podstaw prawnych do nieodpłatnego udostępnienia żądanych informacji. W dniu 11 sierpnia 2015 r. Spółka złożyła w organie I instancji urzędowy formularz wniosku o udostępnienie materiałów powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego tj. zbioru danych ewidencji gruntów i budynków oraz mapy zasadniczej. Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...] w piśmie z 5 października 2015 r. ponownie poinformował wnioskodawcę, że zgodnie z art. 2 pkt 3 ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, ustawa ta nie ma zastosowania do spółek prawa handlowego. Organ podał, że szacowany koszt udostępnienia materiałów wynosi 65.252 zł. W piśmie z 20 października 2015 r. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosło "odwołanie" od powyższej "decyzji". Spółka stwierdziła, że pismo z 5 października 2015 r. jest w istocie decyzją o której mowa w art. 40 f ust. 1 ustawy z17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r. poz. 520 ze zm.), ponieważ miedzy stronami zaistniał spór co do odpłatności udostępnianych danych. Spółka odniosła ponadto, że przepis art. 2 ust. 3 ustawy o informatyzacji ma zastosowanie do spółek prawa handlowego, które na podstawie szczególnej delegacji ustawowej, w związku z realizacją swoich zadań, są obowiązane zarówno do przekazywania jak i odbierania informacji określonych w ustawie o informatyzacji podmiotom, które nie są organami administracji rządowej. Odwołująca się nie jest zatem, spółką o której mowa w tym przepisie. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego przez Spółkę. W uzasadnieniu podał, że w niniejszej sprawie organ I instancji nie wydał decyzji o której mowa w art. 40 f ust. 1 ustawy, ponieważ nie rozstrzygał sprawy nieodpłatnego udostepnienia danych, lecz dokonał czynności materialno-technicznej, wyrażając swoje stanowisko w piśmie. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosło na to postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciło naruszenie art. 7, art. 8, art. 107 § 1 k.p.a. i art. 104 § 1 i 2 k.p.a. oraz art. 40f ust. 1 w zw. z art. 6a ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne. W uzasadnieniu decyzji Spółka wyraziła stanowisko, że nie ma podstaw prawnych do przyjęcia, że w rozpoznawanej sprawie organ nie rozstrzygał o nieodpłatnym udostępnieniu danych z zasobu geodezyjnego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Postawione w skardze zarzuty sprowadzają się do zakwestionowania stanowiska organu odwoławczego, zgodnie z którym w niniejszej sprawie organ prowadzący zasób geodezyjny i kartograficzny nie rozstrzygał sprawy nieodpłatnego udostępnienia danych w drodze decyzji administracyjnej, lecz dokonał czynności materialno-technicznej Z przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wynika, że wysokość należnej opłaty oraz sposób jej wyliczenia za udostępnianie materiałów zasobu oraz za sporządzanie i wydawanie wypisów i wyrysów z operatu ewidencji gruntów i budynków utrwala się w Dokumencie Obliczenia Opłaty (art. 40e ust. 1 w zw. z art. 40a ust. 1 i art. 40b ust. 1 pkt 2 tej ustawy). Dopiero w przypadku sporu dotyczącego zakresu udostępnianych materiałów zasobu lub wysokości należnej opłaty, zgodnie z art. 40f ust. 1 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej wydaje decyzję administracyjną. Wynika z tego, że decyzja wydana na podstawie art. 40f ust.1 ustawy może dotyczyć: po pierwsze - sporu co do wysokości należnej opłaty, po drugie - sporu co do zakresu udostępnionych materiałów z zasobu. W rozpoznawanej sprawie nie można zgodzić się ze Spółką że miedzy stronami zaistniał spór co do wysokości należnej opłaty, spór dotyczył bowiem tego, czy do Spółki ma zastosowanie ustawa o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Pismo organu I instancji z 5 października 2015 r. stanowiło bowiem informację o tym, że zgodnie z art. 2 pkt 3 tej ustawy, Spółka z o.o. nie jest zwolniona z obowiązku uiszczenia opłaty za udostępnienie materiałów pochodzących z zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz informowało o szacunkowej wysokości tej opłaty. Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie organu odwoławczego o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania od pisma z dnia 5 października 2015 r . Wydane w trybie art. 134 k.p.a. postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania jest rozstrzygnięciem formalnym. Z tych względów zarzuty skargi wskazujące na uchybienie wymienionym przepisom prawa materialnego nie mogą podlegać ocenie Sądu w tym postępowaniu. Mając to wszystko na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał zarzuty skargi za nieuzasadnione. Sąd wypełniając określony w art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r poz. 718 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., obowiązek badania legalności zaskarżonego postanowienia w zakresie wykraczającym poza granice wyznaczone zarzutami skargi stwierdził, że nie ma podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia lub stwierdzenia jego nieważności, które byłby zobowiązany wziąć pod uwagę z urzędu. Biorąc pod rozwagę wszystkie wyżej przedstawione okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.