IV SA/Wa 590/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 23 września 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r.pr. A. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postepowaniu kasacyjnym w sprawie ze skargi M. G. i R. G. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2012r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: - przyznać radcy prawnemu A. K. od Skarbu Państwa kwotę 120 zł. (słownie: sto dwadzieścia), tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną oraz kwotę 27,60 zł. (słownie: dwadzieścia siedem 60/100) stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 13 czerwca 2012r. sygn. akt IV SA/Wa 590/12, zwolnił skarżących M. G. i R. G. od kosztów sądowych oraz ustanowił dla nich radcę prawnego z urzędu. Wyznaczony przez Radę pełnomocnik (r.pr A. K.) reprezentował skarżących w postępowaniu przed Sądem I instancji, za co otrzymał wynagrodzenie (pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2012r. sygn. akt IV SA/WA 590/12). Postępowanie sądowe w sprawie zostało zakończone na mocy wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2014r. sygn. akt II OSK 185/13. Radca prawny A. K. na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 26 czerwca 2014 r. wniosła do protokołu o przyznanie wynagrodzenia za wykonanie nieopłaconej pomocy prawnej stronie skarżącej. Z protokołu wynika, że pomoc prawna nie została opłacona w całości i w części przez stronę skarżącą. Stwierdzono, co następuje: Wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.. dalej zwana p.p.s.a.). Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa zostały uregulowane przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Według § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stawki minimalne, o których mowa w powołanej wyżej regulacji określa natomiast § 14 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. W niniejszej sprawie stawka minimalna wynosi 240 zł, co wynika bezpośrednio z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) tego rozporządzenia. Adwokat wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji oraz brał udział w rozprawie przed NSA. W związku z tym, za te czynności powinien otrzymać wynagrodzenie na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c) rozporządzenia Biorąc pod uwagę nakład pracy adwokata ustanowionego z urzędu, referendarz Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Rzeszowie przyznał radcy prawnemu A. K. od Skarbu Państwa kwotę 120 zł., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., § 14 ust. 2 pkt 2 lit c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Ustalona w ten sposób opłata podlega podwyższeniu zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości o stawkę podatku od towarów i usług czyli o 23%.