IV SA/Wa 513/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Anita Wielopolska po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej A. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 513/17, oddalającego skargi K. S. i W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę kasacyjną A. G.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2017 r. oddalił skargi K. S. i W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji kompleksowej obsługi samochodów. Pełnomocnik uczestnika postępowania – A. G. wniósł w terminie skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Na podstawie zarządzenia z dnia 25 sierpnia 2017 r. pełnomocnik uczestnika postępowania został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez podpisanie wniesionej skargi kasacyjnej, złożenie czterech odpisów skargi kasacyjnej oraz wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany wraz z jego 4 odpisami. Jednocześnie pełnomocnik uczestnika postępowania na podstawie zarządzenia z dnia 26 sierpnia 2017 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł. W powyższych wezwaniach zawarto pouczenia, że nieuiszczenie wpisu oraz nieuzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwań, spowoduje odrzucenie skargi kasacyjnej. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. wezwań wynika, że zostały one skutecznie doręczone pełnomocnikowi uczestnika postępowania odpowiednio 15 września 2017 r. i 2 października 2017 r. W zakreślonym terminie braki formalne skargi kasacyjnej nie zostały uzupełnione, jak również z dokumentów księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych wynika, że uczestnik postępowania do 25 października 2017 r. nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej (k. 129 akt sądowych). Natomiast pełnomocnik uczestnika postępowania pismem z dnia 22 września 2017 r. cofnął wniesioną skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej zwanej "p.p.s.a."), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W myśl art. 176 § 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna m.in. czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma strony w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony - zatem także skarga kasacyjna - powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Art. 47 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie, w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 p.p.s.a. jest m.in. art. 178 p.p.s.a., który w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej nakazuje sądowi jej odrzucenie. Podkreślenia również wymaga, że zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism o jakich mowa wyżej zalicza się również skarga kasacyjna. Natomiast skutki nieuiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej reguluje art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiąc, że w przypadku braku wpisu skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. W rozpoznawanej sprawie uczestnik postępowania, reprezentowany przez pełnomocnika, nie wykonał wezwania Sądu i nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych i fiskalnych skargi kasacyjnej, tym samym uniemożliwiając nadanie jej dalszego biegu. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi uczestnika postępowania w dniu 2 października 2017 r., zatem siedmiodniowy termin do dokonania czynności upłynął bezskutecznie 9 października 2017 r., co potwierdza rejestr opłat sądowych z którego wynika, że uczestniczka postępowania nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Natomiast w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, pełnomocnik uczestnika postępowania cofnął skargę kasacyjną pismem z dnia 22 września 2017 r. Wyjaśnić należy, że cofnięcie skargi kasacyjnej dokonane pismem z dnia 22 września 2017 r. jest bezskuteczne i nie wywołuje żadnych skutków prawnych, a to z tej przyczyny, że rozpatrzenie oświadczenia strony o cofnięciu skargi kasacyjnej jest prawnie możliwe i dopuszczalne wówczas, gdy skarga kasacyjna jest dopuszczalna i nie zawiera żadnych braków formalnych i fiskalnych, które uniemożliwiałyby jej rozpoznanie. W niniejszej sprawie oświadczenie z dnia 22 września 2017 r. cofające skargę kasacyjną było poprzedzone zarządzeniami z dnia 25 i 26 sierpnia 2017 r. wzywającymi do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, które nie zostały uzupełnione, a to powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 i art. 220 § 3 powyższej ustawy, mimo jej cofnięcia, a nie umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ww. ustawy. Wobec tego oświadczenie cofające skargę kasacyjną nie mogło wywrzeć przed Sądem określonych skutków ze względu na wystąpienie negatywnej przesłanki wykluczającej jego uwzględnienie. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 178 i art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną.