IV SA/Wa 454/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Michał Majcher po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] sp.j. z siedzibą w [...] o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego w sprawie ze skargi [...] sp.j. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy

W piśmie z 9 stycznia 2017 r. [...] sp.j. z siedzibą w [...], reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość. We wniosku z dnia 2 marca 2017 r. Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy - częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 20 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniesioną skargę. Na to postanowienie Skarżąca wniosła zażalenie, które Sąd I. instancji postanowieniem z dnia 28 czerwca 2017 r. odrzucił. Na to postanowienie Skarżąca wniosła zażalenie, które Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 stycznia 2018 r., sygn. akt I OZ 1904/17, oddalił. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 249a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – zwaną dalej Ppsa) jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W ocenie Referendarza w niniejszej sprawie rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne. Skarżąca we wniosku o przyznanie prawa pomocy wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie ponoszenia wpisu od skargi. Należy jednak mieć na względzie, że postępowanie przed Sądem I. instancji zostało zakończone postanowieniem z dnia 20 marca 2017 r. o odrzuceniu skargi. Zażalenie na to postanowienie zostało prawomocnie odrzucone. Skarżąca, w związku z odrzuceniem skargi, nie ma zatem w obecnym stanie sprawy obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. Dlatego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 i art. 249a Ppsa orzeczono jak w sentencji.