IV SA/Wa 417/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu niezgodnego z prawem wyłączenia z produkcji leśnej gruntu postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 28 grudnia 2017 r. M. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w L. z dnia [...] maja 2017 r. o ustaleniu opłaty z tytułu niezgodnego z prawem wyłączenia z produkcji leśnej gruntu w kwocie 25896,16 zł. W piśmie z dnia 16 lutego 2018 r. Sekretariat Sądu przesłał Skarżącej odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 5 lutego 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 777 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto w piśmie z tego samego dnia wezwano Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie 1 odpisu skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania te doręczono Skarżącej w dniu 22 lutego 2018 r. Pozostały bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 – zwanej dalej Ppsa) sąd odrzuca skargę gdy pomimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z akt sprawy wynika, że mimo prawidłowego doręczenia wezwania Skarżąca nie uzupełnił braków formalnych skargi i nie nadesłała 1 odpisu skargi. W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano również wpłaty od niniejszej sprawy. Sprawie nie można zatem nadać dalszego biegu. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § Ppsa należało orzec jak w sentencji.