IV SA/Wa 3277/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Wykowski Sędziowie: sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska asesor WSA Anna Sidorowska-Ciesielska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] października 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę

Zaskarżonym postanowieniem z [...] października 2018 r. Minister Inwestycji i Rozwoju odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z [...] października 2017 r. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z [...] lipca 2014 r. orzekającej o zwrocie nieruchomości. W uzasadnieniu organ przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy: Starosta [...] decyzją z [...] lipca 2014 r. zwrócił U. K. prawo własności nieruchomości, oznaczonej jako działka nr [...], o pow. 0,0150 ha. A. K., D. Z i A. S. wystąpili do Wojewody [...] o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] z [...] lipca 2014 r. Postanowieniem z [...] października 2017 r. Wojewoda [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z [...] lipca 2014 r. Pismami z [...] grudnia 2017 r. skarżący złożył zażalenie na postanowienie Starosty [...] z [...] lipca 2014 r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Minister Inwestycji i Rozwoju, odmawiając przywrócenia terminu, stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z [...] października 2017 r. nastąpiło bez jego winy. W konsekwencji, zdaniem organu, nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 58 K.p.a. uzasadniające przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Postanowienie z [...] października 2017 r. zostało prawidłowo doręczone skarżącemu. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru postanowienie to odebrała K. K. w dniu [...] października 2017 r. Doręczenie dorosłemu domownikowi adresata pisma uważa się za równoznaczne z doręczeniem pisma adresatowi, stosownie do art. 43 K.p.a. Od dnia [...] października 2017 r. rozpoczął bieg termin do wniesienia zażalenia, który upływał z dniem [...] listopada 2017 r. Zażalenie zostało nadane w dniu [...] grudnia 2017 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Uchybienia terminu nie uzasadnia powoływanie się na przewlekłą chorobę oraz pogorszenie stanu zdrowia od dnia [...] października 2017 r. do dnia [...] grudnia 2017 r. Niewystarczające są twierdzenia skarżącego co do długotrwałej niedyspozycji. Skarżący nie uprawdopodobnił w sposób przekonywujący braku swojej winy. A. K. wniósł skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z [...] października 2018 r., zarzucając naruszenie art. 7, 8, 9, 58 § 1 i 2, art. 77 § 1 i art. 81a §1 K.p.a. Skarżący wniósł o dokładną weryfikację stanu zdrowia i schorzeń, na które cierpi, gdyż tylko oceniając ich charakterystykę na zasadzie konsolidacji ich następstw można właściwie rozpatrzyć zagadnienie wynikające z przesłanki art. 58 ust. 1 i 2 K.p.a. Strona podniosła, że od dnia [...] października 2017 r. zapadła na zdrowiu w sposób uniemożliwiający normalne funkcjonowanie. Ze względu na problemy neurologiczne, krążeniowe i przewlekłą chorobę płuc przez ponad miesiąc, będąc obłożnie chorym skarżący zmuszony był leżeć w domu pod opieką żony. Przewlekłe schorzenie, które w tamtym okresie przybrało na sile tj. śródmiąższowe włóknienie płuc jest chorobą śmiertelną. Każde przeziębienie czy osłabienie warunkuje wyłączenie skarżącego na co najmniej tydzień. W stanach poważniejszych okresy te ulegają wydłużeniu. Zdrowie i charakter chorób przewlekłych w tym wypadku spowodował nagłe i nieprzewidywalne następstwa mające bezwzględnie charakter obłożnego zachorowania. Do skargi załączył szereg zaświadczeń lekarskich oraz kart informacyjnych leczenia szpitalnego z lat od 2007 do 2018 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie na prośbę zainteresowanego, jeżeli w sposób przekonywujący przytoczy okoliczności, które uprawdopodobniają brak winy w uchybieniu terminu stosownie do art. 58 § 1 K.p.a. Brak winy należy rozumieć jako dopełnienie przez stronę obowiązku dołożenia staranności przy dokonywaniu czynności w postępowaniu administracyjnym. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy strony, należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Stosownie do art. 58 § 2 K.p.a. prośbę należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Skarżący wskazał, że przyczyna uchybienia terminu ustała z dniem [...] grudnia 2017 r., albowiem do tego momentu nie był w stanie niczym się zajmować, z uwagi na zły stan zdrowia. Z prośbą o przywrócenie terminu wystąpił w dniu [...] grudnia 2017 r., a zatem w ciągu siedmiu dni od ustania wskazanej przez niego przyczyny uchybienia terminu. W ocenie Sądu, Minister Inwestycji i Rozwoju miał podstawy do przyjęcia, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w przekroczeniu terminu. We wniosku z [...] grudnia 2017 r., złożonym po upływie prawie dwóch miesięcy od doręczenia postanowienia z [...] października 2017 r., skarżący wskazał, że przyczyną uchybienia terminu do wniesienia zażalenia były przyczyny zdrowotne, które często w jego przypadku warunkują przerwy w normalnym funkcjonowaniu. Skarżący podniósł, że od [...] października 2017 r. podupadł na zdrowiu w sposób znacząco uniemożliwiający normalne funkcjonowanie. Ze względu na przeżyty stres odezwały się jego powtarzające się problemy neurologiczne i oddechowe. Na potwierdzenie tego dołączył liczne zaświadczenia lekarskie i karty informacyjne leczenia szpitalnego z lat 2007 – 2018. W kontekście wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia zasadnicze znacznie mają te dokumenty medyczne, które dotyczą okresu od [...] października 2017 r. do [...] grudnia 2017 r. Z zaświadczeń tych wynika, że skarżący cierpi na chorobę wieńcową serca (stan po zawale w 2007 r.). Pacjent jest leczony w Poradni Neurologicznej od 2008 r. z powodu miażdżycy naczyń mózgowych i wieńcowych, ma okresowe stany pogorszenia zdrowia, w okresie których silne reakcje stresowe mogą pogarszać znacznie funkcjonowanie (zaświadczenia lekarskie z [...] grudnia 2017 r. i [...] grudnia 2017 r.). Ponadto z karty informacyjnej z [...] września 2017 r. wynika, że skarżący został w dniu [...] września 2017 r. przyjęty na oddział pulmonologii w celu oceny stopnia zaawansowania choroby i w tym samym dniu wypisany w stanie ogólnym dobrym. Pozostała część dokumentacji dotyczy lat 2007 – 2016 oraz roku 2018 r. Mając na uwadze argumenty podnoszone przez skarżącego, należało dojść do wniosku, że nie zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy skarżącego w niedokonaniu czynności w wyznaczonym terminie. Skarżący nie uprawdopodobnił, że okresie od [...] października 2017 r. do [...] grudnia 2017 r. jego stan zdrowia uniemożliwił mu podejmowanie czynności procesowych. Organ nie kwestionuje, że skarżący cierpi na wskazane przez niego przewlekłe choroby, ale prawidłowo zostało ocenione, że sama ta okoliczność nie jest wystarczająca do wykazania braku winy w uchybieniu terminowi. Nie ma natomiast wystarczających podstaw do przyjęcia, że stan zdrowia skarżącego w okresie od [...] października 2017 r. do [...] grudnia 2017 r. był tego rodzaju, że skarżący nie mógł podejmować czynności procesowych. Takich wniosków nie można wyciągnąć z przedłożonych przez skarżącego zaświadczeń, które w istocie wskazują, na jakie generalnie cierpi choroby i jakie wiążą się z tym dolegliwości. W orzecznictwie przyjmuje się, że nawet najpoważniejsza, przewlekła choroba, o ile nie uniemożliwia obiektywnie możliwości działania i podejmowania czynności w postępowaniach administracyjnych, czy sądowych, nie może być sama w sobie okolicznością, o której mowa w art. 58 § 1 k.p.a., uprawdopodobniającą brak winy w działaniu (por. wyrok NSA z 19 grudnia 2017 r., sygn. akt I OSK 1383/17). W zaskarżonym postanowieniu Minister zasadnie przyjął, że skarżący nie uprawdopodobnił, że do uchybienia terminu w zakresie wniesienia zażalenia doszło bez jego winy. Podniesione zarzuty naruszenia art. 7, 8, 9, 77 § 1 i art. 81a K.p.a., które sprowadzają się do tego, że organ niewłaściwie ustalił stan faktyczny sprawy, nie są trafne. Organ administracji prawidłowo ocenił, że zgromadzony w tej sprawie materiał dowodowy był wystarczający dla rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia i w świetle tego materiału Minister Inwestycji i Rozwoju miał wystarczające podstawy do odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzekł jak w sentencji.