IV SA/Wa 3269/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu 29 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków M. W. i A. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji ustalającej rolny kierunek rekultywacji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] z [...] czerwca 2017 r. wydało w trybie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. 2017 poz. 1257; dalej: k.p.a.) decyzję nr [...], uchylającą w całości decyzję Starosty [...] z [...] marca 2017 r. nr [...], dotyczącą odmowy wydania decyzji ustalającej rolny kierunek rekultywacji. M. W. i A. S., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od powyższej decyzji SKO w [...]. W toku postępowania złożony został wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Argumentując za jego uwzględnieniem, pełnomocnik skarżących wskazał, że zostały od niej wniesione 4 sprzeciwy, a zatem istnieje wysokie prawdopodobieństwo jej uchylenia. Ponadto zaznaczono, że wykonanie decyzji mogłoby spowodować nieodwracalne skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017 poz. 1369 ze zm; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową kwestią przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania akt jest dokonanie oceny, czy podlega on wykonaniu. Nie każdy bowiem akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Zaś problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. W przedmiotowej sprawie Skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji uchylającej decyzję organu I instancji o odmowie wydania decyzji ustalającej rolny kierunek rekultywacji i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania. Zarówno zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu I instancji nie nakłada na skarżących żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Brak jest zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie wykonania postanowienia. Wskazana decyzja nie nadaje się do wykonania i nie wymaga wykonania, rozumianego jako spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Biorąc pod uwagę powyższe i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.