IV SA/Wa 323/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu 14 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej w sprawie ze skargi W. R., na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] kwietnia 2016 r. nr [...]

Skarżący w skardze wniesionej na ww. decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska zawarł wniosek o jej wstrzymanie, jak również wstrzymanie wykonania decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] kwietnia 2016 r. nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu elektrowni wiatrowych [...]. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że budowa i uruchomienie wiatraków może mieć negatywne skutki na zdrowie i życie okolicznych mieszkańców oraz środowiska naturalnego. Budowa infrastruktury może doprowadzić do dewastacji terenów rolniczych, natomiast ewentualna rozbiórka postawionych urządzeń nie zadośćuczyni szkodom, które zostaną poczynione przez ich działanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016 poz. 718 ze zm;) dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W przedmiotowej sprawie Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego od decyzji orzekającej o środowiskowych uwarunkowaniach dla budowy zespołu elektrowni wiatrowych. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. organ odwoławczy wydaje decyzję, w której umarza postępowanie odwoławcze. Zaskarżone postanowienie nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Brak jest zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie wykonania postanowienia. Wskazana decyzja nie nadaje się do wykonania i nie wymaga wykonania, rozumianego jako spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Brak jest zatem podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do wniosku o wstrzymanie decyzji organu I instancji, kwestia ta w ocenie Sądu – znajduje się poza granicami tej sprawy, rozumianej w sensie materialnym. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż użyte w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i art. 135 p.p.s.a, regulujących zakres sądowej kontroli. Ostatni z powołanych przepisów stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga. W związku z powyższym, treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów, który w uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r., FPS 12/99 stwierdził, że zwrot normatywny "w granicach danej sprawy" odnosi się do postępowania, którego przedmiotem jest sprawa wykazująca tożsamość przedmiotową i podmiotową (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. LEX, Wydanie 5, Warszawa 2013, s. 245-246). W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja dotyczy kwestii proceduralnej tj. umorzenia postępowania, natomiast decyzja organu I instancji dotyczy merytorycznego rozstrzygnięcia opartego o prawo materialne. Co prawda sprawy te pozostają ze sobą w związku chronologicznym i podmiotowym, jednakże ze względu na odrębność zakresów przedmiotowych nie można uznać, że tworzą one tę samą sprawę w znaczeniu materialnym. Stąd brak jest możliwości rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie decyzji RDOŚ z [...] kwietnia 2016 r. Biorąc pod uwagę powyższe i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.