IV SA/Wa 3219/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. M. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt stały postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

I. M., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w piśmie z 31 października 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] września 2017 r. nr [..] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt stały. W niniejszej skardze został zawarty również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017 r., poz. 1369), powoływana dalej jako "p.p.s.a.", sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. W rozpatrywanej sprawie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2017 r. utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] o odmowie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały. Wstrzymanie wykonania decyzji odmownej polega na wstrzymaniu skutków prawnych, które decyzja ta wywołuje. Należy zatem uznać, że samo to, że dany akt jest rozstrzygnięciem odmownym nie przesądza o konieczności odmowy przyznania stronie postępowania sądowego ochrony tymczasowej. O możliwości przyznania ochrony na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a nie decyduje zatem rodzaj aktu będącego przedmiotem skargi, ale to, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym w granicach sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem administracyjnym, w wyniku wstrzymania wykonania tego aktu, nastąpi ochrona interesu strony, dysponującej przyznanymi jej przez konkretną normę prawną uprawnieniami. Na gruncie rozpoznawanej sprawy nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ nie zawiera ona orzeczenia o wydaleniu strony skarżącej z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że nie może ona zostać wydalona na jej podstawie. Wydalenie może nastąpić bowiem dopiero wskutek przymusowego wykonania decyzji zobowiązującej do powrotu. Strona może wnieść o wstrzymanie wykonania decyzji zobowiązującej do powrotu w postępowaniu odwoławczym albo w postępowaniu ze skargi na tą decyzję do sądu administracyjnego (art. 331 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach; Dz.U. z 2017 r., poz. 1543 ze zm.). W efekcie, udzielenie ochrony tymczasowej w niniejszej sprawie, w odniesieniu do decyzji odmawiającej udzielenia zezwolenia na pobyt stały, o którą wniosła strona skarżąca, jest niemożliwe. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.