IV SA/Wa 319/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 19 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: odrzucić skargę

K. C. (dalej: "skarżąca") w dniu 21 grudnia 2017 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniosła za pośrednictwem organu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie skierowana do skarżącej została pierwszy raz awizowana w dniu 16 sierpnia 2017 r., zaś po raz drugi w dniu 24 sierpnia 2017 r. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej. Organ w odpowiedzi na skargę wskazał, że zaskarżone postanowienie należy uznać za doręczone skarżącej w trybie doręczenia zastępczego (art. 44 K.pa.) w dniu 30 sierpnia 2017 r. Jednakże z kopii dokumentów przedłożonych przez skarżącą (pismo Poczty Polskiej S.A z dnia 28 września 2017 r.) wynika, że pracownik poczty odmówił pełnomocnikowi pocztowemu skarżącej – N. N. (pełnomocnictwo nr [...]), posiadającemu umocowanie m. in. do od odbioru "wszelkich pism administracyjnych" wydania zaskarżonego postanowienia uznając, że przesyłka podlega doręczeniu na zasadach określonych w Kodeksie postępowania karnego, zatem - tylko adresatowi lub jego przedstawicielowi ustawowemu. W tych okolicznościach, w ocenie Sadu, wskutek wadliwego niewydania spornej przesyłki pełnomocnikowi pocztowemu, nie można uznać jej za skutecznie doręczoną w trybie art. 44 K.p.a. Jednakże, w takiej sytuacji, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego dla podmiotu, który pominięto przy doręczaniu rozstrzygnięcia w sprawie, liczy się od daty ostatniego doręczenia zaskarżanego aktu stronie postępowania. W rozpoznawanej sprawie niewątpliwie zaskarżone postanowienie weszło do obrotu prawnego, bowiem oprócz skarżącej w postępowaniu brały udział inne strony, którym postanowienie to zostało doręczone. Ostatnie doręczenie stronie postępowania zaskarżonego postanowienia nastąpiło – jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru postanowienia znajdujących się w aktach administracyjnych postępowania - w dniu 14 sierpnia 2017 r., co oznacza, że termin do wniesienia skargi upłynął, również w stosunku do skarżącej, w dniu 13 września 2017 r. Tymczasem skarżąca wniosła skargę w dniu 21 grudnia 2017 r., zatem z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. Skarżąca w skardze zawarła prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jednak wniosek ten został odrzucony postanowieniem z dnia 5 czerwca 2018 r., które jest prawomocne. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie wyżej powołanego przepisu, orzekł jak w sentencji.