IV SA/Wa 3178/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w [...] na czynność Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2017 r. w przedmiocie odmowy przeprowadzenia mediacji p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej "[...]" sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w [...] kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

"[...]" sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] sierpnia 2017 r. niewyrażającą zgody na przeprowadzenie mediacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) – zwanej dalej: "P.p.s.a".), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zakres ich właściwości rzeczowej został uregulowany w art. 3 § 2 P.p.s.a. Katalog aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych zawarty w ww. przepisie obejmuje: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Jak stanowi art. 3 § 2a P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 kpa. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie skarżąca "[...]" sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w [...] złożyła skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie na czynność Głównego Inspektora Ochrony Środowiska odmawiającą (nazwaną przez skarżącą "aktem") będącą brakiem zgody na przeprowadzenie mediacji. Organ poinformował skarżącą, że brak jest podstaw do przeprowadzenia mediacji na okoliczność wyjaśnienia i rozważenia ustaleń faktycznych i prawnych sprawy, a w szczególności wyjaśnienia czy strona zbierała odpady oraz ustalenia kwestii wysokości kary pieniężnej nałożonej przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska decyzją z [...] marca 2017 r. W ocenie Sądu zaskarżona czynność organu jest czynnością podjętą w ramach postępowania administracyjnego, będącego obecnie na etapie postępowania odwoławczego. Organem prowadzącym postępowanie na etapie odwołania jest Główny Inspektor Ochrony Środowiska a stroną postępowania, która wniosła odwołanie jest skarżąca. Instytucja procesowa jaką jest "mediacja" została uregulowana w rozdziale 5a w art. 96a – 96n K.p.a. Uczestnikami mediacji mogą być organ prowadzący postępowanie oraz strona tego postępowania, co oznacza, że inicjatorem mediacji może być jeden z wymienionych podmiotów. Mediacji nie przeprowadza się w przypadku niewyrażenia zgody na przeprowadzenie mediacji w terminie czternastu dni od dnia doręczenia zawiadomienia o możliwości (chęci) przeprowadzenia mediacji. Sytuacja taka zaistniała w sprawie będącej przedmiotem postępowania odwoławczego. Zgody na przeprowadzenie mediacji nie wyraził jeden z potencjalnych jej uczestników, tj. organ. Przedmiotowe niewyrażenie zgody jest czynność, w tym przypadku podjętą przez organ w trakcie trwania postępowania jakie toczy się przed tym organem, natomiast w innym może też być czynnością strony postępowania zgodnie z art. 96 c P.p.s.a. Nie można jej zatem zaliczyć do czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień czy obowiązków wynikających z przepisów prawa, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., albowiem nie jest to czynność jedynie przypisana organowi, czynność władcza organu, wywołującą dla skarżącej określone skutki prawne. Nie jest to czynność, która może być wyłącznie czynnością organu, ale jest to czynność, którą może dokonać każdy potencjalny uczestnik mediacji (organ, strony postępowania) stosownie do art. 96a § 4 K.p.a. Ponadto nie można jej zaliczyć do żadnego innego przypadku, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 i 4a-9, § 2a oraz § 3 P.p.s.a. . W tym stanie rzeczy, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przy czym zgodnie z art. 58 § 3 P.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym. O zwrocie wpisu od skargi w pkt 2 postanowienia, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.