IV SA/Wa 317/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. D. i M. Z. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

M. Z. (dalej: "skarżący") i A. D., odpowiednio pismami z 10 i 13 stycznia 2014 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego. Następnie pismem z 23 stycznia 2014 r. skarżący wniósł o wstrzymanie ww. decyzji. W ocenie skarżącego wydana decyzja o pozwoleniu wodnoprawnym umożliwia inwestorowi wystąpienie o decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. W konsekwencji uzyskanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, na podstawie decyzji o pozwoleniu wodnoprawnym, umożliwi inwestorowi do doprowadzenia do nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw poprzez wybudowanie m.in. wylotów wód opadowych, zbiorników retencyjno-infiltracyjnych, urządzeń oczyszczających i w konsekwencji spowodowanie niebezpieczeństwa zanieczyszczenia środowiska. Ewentualne uwzględnienie skargi skutkować będzie wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu wodnoprawnym, co pozbawi inwestora możliwości dokończenia m.in. wylotów wód opadowych, zbiorników retencyjno-infiltracyjnych, urządzeń oczyszczających i w konsekwencji spowoduje niebezpieczeństwo zanieczyszczenia środowiska. Wykonanie w szczególności wylotów wód opadowych, zbiorników retencyjno-infiltracyjnych, urządzeń oczyszczających spowoduje, że nie będzie możliwa ich rozbiórka i w konsekwencji doprowadzenie środowiska, w tym wodnego i otoczenia do stanu pierwotnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Norma wywodzona z art. 61 § 3 p.p.s.a. dopuszcza jednak wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podkreślenia wymaga, iż ochrona tymczasowa, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., odnosi się do aktów lub czynności, które generalnie nadają się do wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu dotyczy zatem takiej sytuacji rodzajowej, w ramach której zaskarżony do sądu administracyjnego akt wywołuje lub może wywoływać skutki materialnoprawne. W uproszczeniu można więc powiedzieć, iż procedurą wstrzymania może być objęty akt, który podlega wykonaniu w drodze przymusu - w postępowaniu egzekucyjnym. Decyzja wodnoprawna, wydana w ramach zwykłego postępowania administracyjnego, co do zasady nie posiada takich cech. Decyzja ta jest jedynie warunkiem koniecznym niektórych późniejszych działań podmiotu, np. decyzja wodnoprawna jest wymagana dla dalszej realizacji zamierzeń budowlanych na podstawie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Dopiero te późniejsze działania, a ściślej akty uzyskane w ich następstwie, mogą prowadzić do powstania sytuacji sprecyzowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy jednakże podkreślić, iż ustawodawca tworzy szereg różnego rodzaju procedur specjalnych, znacząco modyfikujących zwykłe postępowanie administracyjne. Przykładem w tym zakresie jest ustawa z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 687 ze zm.). Skutki, jakie może pociągać za sobą wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, przy jednoczesnym uwzględnieniu charakteru decyzji wodnoprawnej (mającej cechy decyzji wiążącej w postępowaniu o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej - w istocie będące częścią składową tej decyzji), mogą uzasadniać potrzebę udzielenia ochrony tymczasowej już na etapie postępowania kontrolującego zasadność decyzji wodnoprawnej. Decyzja wodnoprawna może nakładać na podmiot wnioskujący, obowiązek wykonania lub likwidacji określonych urządzeń wodnych, np. studzienek kanalizacyjnych, rowów melioracyjnych, wjazdów (pod którymi znajdują się urządzenia wodne), z których korzystają osoby trzecie. Może więc wpływać na prawa i obowiązki innych podmiotów niż wnioskodawca. Biorąc powyższe pod uwagę jak również treść złożonego przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji, stwierdzić należy, że zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zdaniem Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji, przed zbadaniem jej legalności przez sąd administracyjny, może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a, gdyż mogłoby spowodować znaczną szkodę i jednocześnie trudne do odwrócenia skutki. Sąd podziela ocenę skarżącego, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wpłynąć w istotny sposób na środowisko. Wykonanie wylotów wód opadowych, zbiorników retencyjno-infiltracyjnych, urządzeń oczyszczających może spowodować, że niemożliwym będzie doprowadzenie środowiska, w tym wodnego, do stanu pierwotnego. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia