IV SA/Wa 3109/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. W. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu pisma postanawia: 1) zwolnić W. W. od kosztów sądowych; 2) ustanowić dla W. W. adwokata.

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W rozpatrywanej sprawie W. W. w skardze na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2017 r. w przedmiocie zwrotu podania w sprawie przyznania pomocy finansowej i naprawienia szkód w gospodarstwie rolnym w związku z funkcjonowaniem odlewni żelaza, zawarł również wniosek o przyznanie mu prawa pomocy. Z informacji zawartych we wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF oraz informacji zawartych w piśmie dnia 24 kwietnia 2017 r. i dołączonych do niego dokumentów wynika, że skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Posiada nieruchomość rolną o pow. 1,16 ha zabudowaną kurnikiem, paszarnią i pomieszczeniami socjalnymi. Skarżący podniósł, że zajęcie komornicze całego gospodarstwa rolnego (hodowla drobiu) nastąpiło [...] listopada 2003 r. Skarżący oświadczył, w mieszka w kurniku, który jest w ruinie, na ¼ zawalił się dach. Skarżącemu przysługuje renta rodzinna, z której egzekwowane są należności na mocy tytułu wykonawczego w wysokości 254 zł, wysokość świadczenia do wypłaty wynosi 612,56 zł. Skarżący wskazał, że posiada zadłużenie w łącznej wysokości 320.000 zł. W ocenie referendarza sądowego powyższe okoliczności wskazują, że skarżący rzeczywiście znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej. Należy stwierdzić, ze skarżący wykazał (za pomocą złożonych oświadczeń i dokumentów), że uiszczenie kosztów sądowych oraz poniesienie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, przekracza jego możliwości finansowe. Wysokość otrzymywanego świadczenia – 612,56 zł wystarcza na pokrycie jedynie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.