IV SA/Wa 3037/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Rząsa, asesor WSA Anna Sidorowska-Ciesielska, Protokolant ref. Joanna Kicińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2019 r. sprawy ze skargi E. K. na uchwałę Rady Gminy C. z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1. stwierdza nieważność § [...] zaskarżonej uchwały w części dot. działki o nr ewid. [...], położonej w obrębie [...]; 2. w pozostałej części skargę oddala; 3. zasądza od Gminy C. na rzecz E. K. kwotę 797 zł (siedemset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

I. Wyrokiem z dnia 27 marca 2019 r., wydanym w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 3037/18, dalej "wyrok (tut.) Sądu", Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej "WSA"), po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2019 r. sprawy ze skargi E. K. (dalej "Skarżącego"), reprezentowanego przez r.pr. K. B., na uchwałę Rady Gminy [...] (dalej także "Rady") z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej "zaskarżona uchwała/plan") orzekł w następujący sposób: 1) stwierdził nieważność § 7 zaskarżonej uchwały w części dot. działki o nr ewid. [...], położonej w obrębie [...]; 2) w pozostałej części skargę oddalił; 3) zasądził od Gminy [...] na rzecz Skarżącego kwotę 797 zł (siedemset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Oznaczając w skardze przedmiot zaskarżenia, pełnomocnik Skarżącego jednoznacznie wskazał, że jest nim zaskarżona uchwała w zakresie jej § 7, § 8 ust.1 oraz § 12 pkt 2. Kwestionowany skargą § 7 zaskarżonej uchwały stanowi, że: "Na całym obszarze objętym planem wprowadza się zakaz zabudowy z dopuszczeniami określonymi w ustaleniach §12 - §15 niniejszej uchwały . Kwestionowany skargą § 8 zaskarżonej uchwały ustanawia: "Zakaz lokalizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko". Kwestionowany skargą §12 ust.2 zaskarżonej uchwały stanowi, co następuje: "§ 12. Dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolami terenów R/1 – R/25 ustala się: (...) 2) zasady, warunki i standardy kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu: a) zakaz zabudowy z dopuszczeniem jak lit. b i c, b) dopuszczenie remontu i przebudowy istniejącej infrastruktury technicznej, c) dopuszczenie prowadzenia utwardzonych dróg dojazdowych do gruntów rolnych, zgodnie z przepisami odrębnymi". Uzasadniając wydanie orzeczenie, Sąd stwierdził w szczególności, co następuje: Na str.15 uzasadnienia - "Sąd podziela zarzut skargi, iż §7 i § 12 pkt 2 zaskarżonej uchwały w części odnoszącej się do działki Skarżącego zostały uchwalone z naruszeniem przysługującego Gminie władztwa planistycznego." Na str.19 uzasadnienia - "W świetle powyższych okoliczności twierdzenia skargi co do wadliwości § 7 i § 12 pkt 2 zaskarżonej uchwały są w pełni zasadne. W związku z niewyeliminowaniem przez Sąd w/w §12 pkt 2 zaskarżonej uchwały z obrotu prawnego w pkt 1 wyroku (który to punkt ogranicza się wyłącznie do wyeliminowania § 7), stwierdzić należy, co następuje: (i) Jak to wykazano powyżej, oczywistą intencją Sądu było wyeliminowanie z obrotu prawnego ustalonego w planie generalnego zakazu zabudowy nieruchomości Skarżącego w zakresie w jakim zakaz ten dotyczy: 1) zabudowy nie związanej z jakimikolwiek przedsięwzięciami mogącymi znacząco oddziaływać na środowisko oraz 2) zabudowy związanej z przedsięwzięciami mogącymi potencjalnie oddziaływać na środowisko, który to zakaz wynika w stosunku do nieruchomości Skarżącego zarówno z §7, jak i z §12 pkt 2 lit.a. Nie ulega zatem wątpliwości, że konsekwentne urzeczywistnienie intencji Sądu wymagało wyeliminowania z obrotu prawnego zarówno §7, jak i całego §12 pkt 2 uchwały (tj. wszystkich regulacji zawartych w lit.a – c); (ii) Wyrokując w sprawie Sąd wyeliminował jednakże z obrotu prawnego wyłącznie §7 planu, nie zawierając analogicznego rozstrzygnięcia w odniesieniu do §12 pkt 2 uchwały. Ewentualne usunięcie tego stanu może się jednakże odbyć wyłącznie w trybie uzupełnienia wyroku, uregulowanym w art.157 p.p.s.a., wymagającym złożenia przez stronę stosownego wniosku w przepisanym tam terminie.". II. Pismem z dnia 3 kwietnia 2019 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 5 kwietnia 2019 r., Skarżący reprezentowany przez r.pr. K. B., wniósł o uzupełnienie sentencji wyroku tut. Sądu poprzez zamieszczenie rozstrzygnięcia w przedmiocie legalności §12 pkt 2 zaskarżonej uchwały. Uzasadniając w/w wniosek, pełnomocnik podniósł, że pomimo zaskarżenia w/w postanowienia planu skargą, rozstrzygnięcie w tym zakresie nie zostało zamieszczone w sentencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: III. Zgodnie z przepisem art. przepisem 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej jako p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jak wynika z powyższego przepisu wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać zgłoszony, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi. Dotyczy to sytuacji, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać również zgłoszony, jeżeli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1088/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które - co istotne - odnoszą się wyłącznie do sentencji tego wyroku lub postanowienia, nie zaś do ich uzasadnienia (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 891/13). Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. dotyczy zatem sytuacji, w której orzeczenie to jest niekompletne. W rozpatrywanej sprawie nie budzi wątpliwości zachowanie przez skarżącego terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku. Sąd dostrzega oczywiste podstawy do uwzględnienia wniosku o uzupełnienie własnego wyroku z dnia 27 marca 2019 r., albowiem - jak to bezspornie wynika z pisemnego uzasadnienia wyroku – rozpatrując skargę Sąd z jednej strony jednoznacznie podzielił stanowisko skargi co do wadliwości §12 pkt 2 uchwały w odniesieniu do działki Skarżącego, skutkującej koniecznością stwierdzenia nieważności w/w postanowienia planu, z drugiej zaś - całkowicie pominął tę kwestię w pkt 1 sentencji wyroku, wskazującym, w jakim zakresie skarga została uwzględniona. Nie ulega zatem wątpliwości, że sentencja wyroku nie odnosi się do całości skargi. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie przepisu art. 157 § 1 p.p.s.a., uwzględnił wniosek Skarżącego o uzupełnienie wyroku Sądu.