IV SA/Wa 3035/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Joanna Borkowska, sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Protokolant ref. Magdalena Dębska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2019 r. sprawy ze skargi małoletniej Z. G. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców na rzecz małoletniej Z. G. kwotę 780 (siedemset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z [...] września 2018r. nr [...] Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców (dalej jako "Szef Urzędu") utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2018r. nr [...], w której orzeczono o odmowie udzielenia małoletniej cudzoziemce Z. G. zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Powyższa decyzja była wynikiem następujących rozważań i oceny prawnej. W dniu [...] października 2017r. M. G. wystąpiła do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie jej małoletniej córce, Z. G. zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w trybie art. 187 pkt 8 ustawy o cudzoziemcach. Przedmiotowy wniosek został umotywowany chęcią pobytu na wyżej wymienionym terytorium małoletniej z matką. Wojewoda [...] (dalej: organ I instancji) decyzją z dnia 19 marca 2018r. Nr [...], na podstawie art. 100 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 187 pkt 8 oraz art. 188 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013r. o cudzoziemcach (jt. Dz.U. z 2017r. poz. 2206 z późn. zm.- dalej: ustawa o cudzoziemcach), orzekł o odmowie udzielenia małoletniej cudzoziemce Z. G. wnioskowanego zezwolenia. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że pobyt małoletniej jest integralnie związany z pobytem jej matki – M. G., której Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2018r. Nr [...] odmówił udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Od powyższej decyzji przedstawiciel ustawowy małoletniej Z. G. złożył odwołanie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji organu I instancji w całości i udzielenie małoletniej wnioskowanego zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednocześnie ze względu na integralność sprawy ze sprawą matki małoletniej w przedmiotowym odwołaniu odstąpiono od postawienia zarzutów i uzasadnienia. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców (dalej: organ odwoławczy) decyzją z dnia [...] września 2018r. (o numerze wskazanym na wstępie) utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji z dnia [...] marca 2018r. orzekające o odmowie udzielenia małoletniej cudzoziemce Z. G. zezwolenia na pobyt czasowy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ przywołał obowiązujące w sprawie przepisy prawne oraz wskazał, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że w dniu złożenia wniosku małoletnia Z. G. przebywała na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 1 lit. b Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/850 z dnia 17 maja 2017 r. zamieniającego rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu ([...]), umożliwiającego obywatelom [...] legitymującym się paszportami biometrycznymi przebywanie w ramach ruchu bezwizowego na terenie państw członkowskich UE należących do strefy Schengen przez 90 dni w okresie 180 dni. Wyjaśnił, że w sprawie istotny jest fakt, iż pobyt małoletniej Z. G. jest integralnie związany z pobytem jej matki, na której utrzymaniu pozostaje. Organ stwierdził, iż w związku z brakiem posiadania przez matkę małoletniej M. G. stosownego zezwolenia uprawniającego do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, to nie ma również podstaw do udzielenia jej małoletniej córce – Z. G. wnioskowanego zezwolenia na pobyt czasowy. W odniesieniu do treści odwołania organ wskazał, że w ocenie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzja organu I instancji nie narusza art. 9 Konwencji o Prawach Dziecka przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 20 listopada 1989 r. (Dz. U. z 1991r. nr 120, poz.526 z późn.zm.- dalej: Konwencja) a w przedmiotowej sprawie zachodzi przesłanka z art. 100 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 187 pkt 8 ustawy o cudzoziemcach, co obliguje organ rozpatrujący sprawę do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji - z uwagi na kategoryczne sformułowanie użyte w dyspozycji normy zawartej w art. 100 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy, gdyż podjęcie przedmiotowego rozstrzygnięcia jest obligatoryjne. Wskazano również, że nie stwierdzono naruszenia przez organ I instancji przepisów prawa materialnego, czy proceduralnego w stopniu mogącym mieć wpływ na sposób rozstrzygnięcia kwestii udzielenia małoletniej cudzoziemce zezwolenia na pobyt czasowy. Jednocześnie w ocenie organu odwoławczego materiał dowodowy sprawy jest zgromadzony w stopniu wystarczającym do rozstrzygnięcia kwestii możliwości udzielenia małoletniemu cudzoziemcowi wnioskowanego zezwolenia. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w imieniu małoletniej Z. G. złożyła matka M. G. działająca jako przedstawiciel ustawowy małoletniej, zaskarżając w całości decyzję Szefa Urzędu ds. Cudzoziemców z dnia [...] września 2018r. i zarzucając: 1) naruszenie prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 187 pkt 8 ustawy o cudzoziemcach w zw. z art. 9 Konwencji o Prawach Dziecka z dnia 20 listopada 1989 r. poprzez niewłaściwe zastosowanie i błędne przyjęcie, iż należy utrzymać zaskarżoną decyzje w mocy, w sytuacji, w której ojciec małoletniej – O. G., nadal znajduje się w postępowaniu legalizacyjnym, co oznacza że wydana decyzja jest co najmniej przedwczesna; 2) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c PPSA, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem organ naruszył art. 7, 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów w sprawie, co skutkowało wydaniem przez organ odwoławczy decyzji utrzymującej w mocy rozstrzygniecie organu I instancji i nie wzięcie pod uwagę, że ojciec małoletniej znajduje się w Polsce legalnie. Podnosząc wskazane zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie od organu administracji kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że decyzję organu odwoławczego należy uznać za przedwczesną bowiem decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy w stosunku do ojca małoletniej skarżącej nie jest ostateczna. Decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy w stosunku do matki małoletniej skarżącej co prawda jest ostateczna jednakże została ona zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżąca podniosła również, że twierdzenie organu, iż "... pobyt małoletniej jest integralnie związany z pobytem jej matki..." należy uznać za nie do końca obiektywny, gdyż pobyt małoletniej jest związany również z pobytem ojca nie tylko z pobytem matki. Powyższe skutkowało, zdaniem skarżącej, naruszeniem zasady swobodnej a nie dowolnej oceny dowodów, gdyż organ nie wezwał skarżącej do zapoznania się z aktami sprawy, nie rozpatrzył zgłoszonego w trakcie postępowania wniosku dowodowego. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym orzeczeniu i wniósł o oddalenie skargi. Podczas przeprowadzonej w dniu [...] marca 2019r. przez Sąd rozprawy pełnomocnik skarżącej wskazał, że w dniu [...] lutego 2019r. tutejszy Sąd po rozpatrzeniu skargi M. G. matki małoletniej Z. G. wyrokiem sygn. akt IV SA/Wa 3021/18 uchylił decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2018r. nr [...] orzekającą o odmowie udzielenia M. G. zezwolenia na pobyt czasowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należy uznać za uzasadnioną. Rację bowiem należy przyznać organowi, że pobyt małoletniej Z. G. (dalej małoletnia) na terytorium Polski jest integralnie związany z pobytem jej matki M. G., która jako przedstawiciel ustawowy złożyła wniosek w tej sprawie o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i na utrzymaniu, której pozostaje małoletnia. Sądowi wiadome jest z urzędu a także zostało to podniesione na rozprawie w dniu [...] marca 2019r., że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nieprawomocnym wyrokiem z dnia 27 lutego 2019r. sygn. akt IV SA/Wa 3021/18 uchylił decyzje Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców orzekającą o odmowie udzielenia M. G. zezwolenia na pobyt czasowy. Sprawa matki małoletniej będzie zatem ponownie rozpoznawana przez organ. Tym samym, zasadne jest również uchylenie orzeczenia Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, którym wydano negatywną decyzję w stosunku do małoletniej, gdyż jak słusznie przyjęły organy pobyt małoletniej jest integralnie związany z pobytem jej matki i oparty jest na tożsamych przesłankach. Nadto podkreślić należy, iż zgodnie z art. 9 Konwencji o Prawach Dziecka Państwa – Strony zapewniają, aby dziecko nie zostało oddzielone od swoich rodziców wbrew ich woli, z wyłączeniem przypadków, gdy kompetentne władze, podlegające nadzorowi sądowemu zdecydują zgodnie z obowiązującym prawem oraz stosownym postępowaniem, że takie oddzielenie jest konieczne ze względu na najlepiej pojęte interesy dziecka. W niniejszej sprawie nie zachodzi wyjątek określony we wskazanym przepisie a w stosunku do obydwojga rodziców małoletniej (w sprawie ojca jak wynika z oświadczenia pełnomocnika skarżącej złożonego na rozprawie, nie zapadło również jeszcze ostateczne rozstrzygnięcie) nie zostały zakończone postepowania organu administracji. A zatem oddalenie skargi w niniejszej sprawie powodowałoby w istocie naruszenie art. 9 ww. Konwencji, bowiem małoletnia mogłaby być rozdzielona z rodzicami wbrew ich woli. Tym samym zasadne, zdaniem Sądu, było uchylenie orzeczenia Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2018r. o odmowie udzielenia małoletniej zezwolenia na pobyt czasowy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. Ponownie rozpoznając sprawę organ będzie zobligowany do uwzględnienia ustaleń oraz decyzji podjętych w stosunku do obojga rodziców a w szczególności do matki małoletniej i dopiero po ich wyjaśnieniu i przeanalizowaniu wyda w sprawie małoletniej prawidłowo uzasadnione rozstrzygniecie z uwzględnieniem i przeprowadzeniem szczególnej analizy sytuacji małoletniej w kontekście brzmienia wskazanego wyżej art. 9 Konwencji o Prawach Dziecka.