IV SA/Wa 3035/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 20 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia H. J. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 sierpnia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzany i doręczany na wniosek w sprawie ze skargi H. J. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 sierpnia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzany i doręczany na wniosek

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 27 lutego 2017 r. oddalił skargę H. J. (dalej zwanego "skarżącym") na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Wnioskiem z 6 marca 2017 r. skarżący wystąpił o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Zarządzeniem z dnia 10 sierpnia 2017 r. Przewodnicząca Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała pełnomocnika skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzany i doręczany na wniosek, stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192 ze zm.), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem jej ściągnięcia. Pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie wskazując, że zobowiązanym do zapłaty opłaty kancelaryjnej jest skarżący, a nie pełnomocnik. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W przypadku, gdy – jak stanowi art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej zwanej "P.p.s.a.") – zażalenie jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie może na posiedzeniu niejawnym, nie przysyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Zgodnie natomiast z art. 198 p.p.s.a. przepisy działu IV Środki odwoławcze stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Według wskazanego powyżej art. 195 § 2 P.p.s.a., uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd, który je wydał, jest możliwe wtedy, gdy zażalenie jest "oczywiście uzasadnione". Tak określona podstawa uchylenia wskazuje, że mogą być nią objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. W każdym jednak przypadku istotne jest to, by zasadność zażalenia była "oczywista", to znaczy nie wzbudzająca wątpliwości i zauważalna bez konieczności dokonywania głębszej analizy zaskarżonego postanowienia. Z takim zażaleniem, które jest oczywiście uzasadnione, mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Pełnomocnik skarżącego słusznie wskazał, że stroną zobowiązaną do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za opis orzeczenia z uzasadnieniem doręczanym na wniosek jest strona składająca ten wniosek, czyli skarżący. W tej sytuacji uznać należy, że brak było podstaw do wzywania pełnomocnika skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzany i doręczany na wniosek. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 195 § 2 w związku z art. 198 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.