IV SA/Wa 3009/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: 1) zwolnić J. A. od kosztów sądowych 2) ustanowić dla J. A. adwokata

W toku postępowania w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2015 r. skarżąca J. A. zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z informacja zawartych na urzędowym formularzu PPF oraz nadesłanych przy piśmie z dnia 8 marca 2017 r. wynika, że skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Poza mieszkaniem o pow. 38 m2 skarżąca nie posiada innych nieruchomości. Otrzymuje zasiłek stały w wysokości 604 zł. Wymieniła następujące wydatki miesięczne: czynsz 390 zł, RWE – 19 zł, telefon – 55 zł, karta miejska – 55 zł. Rozpoznając wniosek, zważono co następuje: Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Z akt sprawy wynika, skarżąca znajduje się w trudnej sytuacji materialnej i życiowej. Nie posiada jakichkolwiek oszczędności, ani majątku, który można by zbyć w celu pozyskania środków finansowych i aktualnie utrzymuje się dzięki pomocy społecznej, która ze swej istoty służy umożliwieniu osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości (art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - Dz. U. z 2015 r., poz. 163 ze zm.). Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, orzeczono, jak w postanowieniu