IV SA/Wa 2993/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu 19 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu A. C. od postanowienia referendarza sądowego z 15 marca 2018 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie: odmowy wglądu do akt - odrzucić sprzeciw -

Postanowieniem z 15 marca 2018 r. referendarz sądowy odmówił A.C. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym przyznanie pełnomocnika z urzędu. Jednocześnie został on zwolniony od ponoszenia kosztów postępowania. Odpis postanowienia doręczono skarżącemu 3 kwietnia 2018 r. W piśmie z 11 kwietnia 2018 r., skarżący złożył sprzeciw od tego postanowienia, wnosząc o wyznaczenie innej niż wskazana we wniosku o prawo pomocy adwokat, jeśli ta nie może zostać wyznaczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 p.p.s.a). W niniejszej sprawie termin wniesienia sprzeciwu został przez skarżącego przekroczony. Wniósł on go drogą pocztową 11 kwietnia 2018 r., podczas gdy siedem dni od doręczenia mu postanowienia w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy upływało 10 kwietnia 2018 r. Mając na względzie opisane wyżej okoliczności, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw należało odrzucić.