IV SA/Wa 2874/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. H. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz decyzji Wojewody [...] z [...] maja 2016 r. w sprawie ze skargi M. H. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2016 r. znak:[...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia oddalić wniosek.

M. H. wnosząc do Sądu skargę na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] września 2017 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz decyzji Wojewody [...] z [...] maja 2016 r. odmawiającej udzielenia skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, powołując się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 lutego 2016 r. II OSK 514/16, że możliwe jest wstrzymanie wykonania także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Dalej wywiódł, że konieczność opuszczenia kraju mogłaby spowodować dla niego niepowetowaną szkodę. Skarżący wskazał, że w Polsce ma możliwość pracy zgodnie ze swoim wykształceniem, natomiast takiej możliwości nie ma w kraju pochodzenia. Dodał, że sytuacja w [...] jest niebezpieczna i powrót do ojczyzny może grozić jego zdrowiu, a nawet życiu. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych w lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym zwrot "w granicach tej samej sprawy" dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 27 czerwca 2000 r. FPS 12/99, ONSA 2001/1/7 oraz postanowienia NSA: z 2 września 2009 r. II OZ 689/09, z 14 września 2010 r. II GZ 246/10; z 12 czerwca 2012 r. II FZ 441/12; wskazane orzeczenia i orzeczenia powołane poniżej dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wstrzymanie wykonania aktów wydanych lub podjętych w innym postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy jest możliwe dopiero po wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (por. postanowienia NSA z 8 sierpnia 2012 r., II OZ 669/12 i z 7 kwietnia 2013 r. II OSK 1582/13). Wskazać również należy, że zasadą jest, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym wykonania nałożonych na adresata obowiązków lub przyznanych praw. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady cechy wykonalności nie posiadają akty odmowne (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 4, Warszawa 2010, s. 204, a także postanowienia NSA: z 13 listopada 2013 r. II GZ 641/13; z 20 stycznia 2011 r. II OZ 1368/10; z 23 lipca 2009 r. sygn. akt II FZ 282/09). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] września 2016 r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] maja 2016 r. oraz decyzji z [...] maja 2016 r. Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Sąd stanął na stanowisku, że zaskarżone postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jest orzeczeniem o charakterze procesowym, nie nadaje się więc do wykonania i nie wymaga wykonania, nie wywołuje też skutków o charakterze materialnoprawnym. W odniesieniu do tego postanowienia nie można mówić o wstrzymaniu jego skutku prawnego, albowiem wstrzymanie postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia w bezpośredni sposób nie wpłynie na uregulowanie pobytu cudzoziemca na terytorium Polski. Nie ulega wątpliwości, że przedmiotem skargi jest wyłącznie postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji i rozpoznając tę skargę Sąd będzie władny badać przede wszystkim przesłanki uzasadniające zastosowanie przez organ administracji publicznej przepisu art. 58 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.). Wyrok sądu w tej sprawie nie będzie natomiast mógł dotyczyć kontroli legalności decyzji Wojewody [...] z [...] maja 2016 r. w zakresie odmowy udzielenia skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy. Oznacza to również, że pomiędzy zaskarżonym postanowieniem a decyzją z [...] maja 2016 r. nie zachodzi tożsamość spraw w sensie materialnym. Dlatego decyzja objęta wnioskiem o wstrzymanie wykonania nie mieści się w granicach sprawy. W tym stanie rzeczy, Sąd stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia i decyzji z [...] maja 2016 r. i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.