IV SA/Wa 2834/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Michał Majcher po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat E. M. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie ze skargi J. N. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: przyznać adwokat E. M. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy) stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.

Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2017 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił w niniejszej sprawie dla Skarżącego adwokata, w ramach przyznania prawa pomocy. W dniu 19 stycznia 2018 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pełnomocnikiem Strony wyznaczyła adwokat E. M. Wyznaczona pełnomocnik w piśmie procesowym z dnia 25 maja 2017 r. podtrzymała zarzuty podniesione w skardze i przedstawiła argumenty na ich poparcie. Zawarła także wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości ani w części. W dniu 8 czerwca 2018 r. Sąd, działając na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym, oddalił skargę. Rozpoznając wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia Referendarz sądowy miał na względzie, że zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu zostały określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). Jak wynika z § 2 tego aktu koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, opłata wynosi 240 zł. W niniejszej sprawie wyznaczona adwokat w dniu 24 maja 2018 r. zapoznała się z aktami sprawy. Następnie sporządziła pismo procesowe, którym uzupełniła skargę. Pismo to wpłynęło do Sądu przez wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie. Uznać zatem należało, że wyznaczona pełnomocnik udzieliła Skarżącemu pomocy prawnej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Złożyła także wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawierający oświadczenie o nieopłaceniu tych kosztów ani w całości ani w części, zatem należało przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne – za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji - w kwocie 240 zł i podwyższyć tę kwotę o kwotę podatku od towarów i usług (23%), stosownie do treści § 4 ust. 3 cyt. rozporządzenia W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1, art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., orzeczono jak w postanowieniu.