IV SA/Wa 2769/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędziowie sędzia WSA Aleksandra Westra (spr.), sędzia WSA Anita Wielopolska, asesor WSA Wojciech Białogłowski, Protokolant st. ref. Natalia Berkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2024 r. sprawy ze skargi P.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 22 września 2023 r. nr KOC/4948/Ni/23 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej oddala skargę.

P. S., reprezentowany przez adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 22 września 2023 r., nr KOC/4948/N1/23, wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2023 r. znak [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za przekazanie sprawozdania podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości za 2020 r., o którym mowa w art. 9n ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, po upływie terminu ustawowego. Stan sprawy przedstawia się następująco: Skarżący, prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo [...], został wpisany do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości z terenu [...]. Jak wynika z zaświadczenia Prezydenta [...] z dnia 22 kwietnia 2020 r., wpis do rejestru został dokonany na wniosek złożony w dniu 17 kwietnia 2020 r. Zaświadczenie zostało odebrane przez wnioskodawcę w dniu 4 maja 2020 r. W niniejszej sprawie Prezydent [...] wezwał skarżącego do złożenia za pośrednictwem BDO sprawozdania podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości z terenu [...] za 2020 r. oraz złożenia pisemnych wyjaśnień w zakresie przyczyn nieprzekazania sprawozdania. W dniu [...] maja 2021 skarżący złożył za pośrednictwem BDO sprawozdanie nr [...]. Z uwagi na fakt, że 31 stycznia 2021 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy, Prezydent [...] uznał, że przedmiotowe sprawozdanie zostało złożone 115 dni po upływie terminu, o którym mowa w art. 9n ust. 2 ustawy. Skutkowało to zawiadomieniem pismem z dnia 16 lipca 2021 r. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie wymierzenia kary. Decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2021 r., znak: [...], Prezydent [...] nałożył na skarżącego, karę pieniężną w wysokości 11 500 zł za przekazanie po terminie za pośrednictwem Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami sprawozdania, o którym mowa w art. 9n ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości za 2020 r. o nr [...]. Decyzją z dnia 24 listopada 2021 r., znak KOC/7031/Ni/21, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie uchyliło w całości ww. decyzję z dnia 28 września 2021 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Ponownie w dniu 15 lipca 2022 r. Prezydent [...] wydał decyzję w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 11 500 zł. Decyzja ta została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu 15 września 2022 r. Decyzją Nr [...] Prezydent [...] z dnia [...] czerwca 2023 r., znak: [...], nałożył na skarżącego, karę pieniężną w wysokości 11 500 zł za przekazanie po terminie za pośrednictwem Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami sprawozdania, o którym mowa w art. 9n ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości za 2020 r. o nr [...]. Odwołanie od powyższej decyzji, w ustawowym terminie, złożył skarżący. Zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją SKO w Warszawie utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2023 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy powołał się na brzmienie art. 9b ust. 1 i 2, art. 9c ust. 1 w zw. z art. 9b ust. 2, art. 9i, art. 9n ust 1 i 2, art. 9x ust. 1 pkt 5, art. 9zc ust. 1, ust. 2 ustawy z dnia 13 września 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2021 r. poz. 888, dalej: ucpg). SKO w Warszawie podzieliło ustalenia organu I instancji, w szczególności co do okoliczności, że skarżący był wpisany do odpowiedniego rejestru, jak i był z tego powodu zobowiązany do złożenia sprawozdania, które zostało złożone z uchybieniem terminu określonego w art. 9n ust. 2 ustawy. Pomimo, że strona nie odbierała odpadów komunalnych w 2020 r., to jednak była wpisana do rejestru, a więc była zobowiązana do sporządzenia rocznego sprawozdania, przy czym brak odbierania w rzeczywistości odpadów jest wyraźnie normowany przez nakaz składania sprawozdań zerowych, w związku z czym zasadnie nałożono na stronę karę w wysokości 11 500 zł. Organ odwoławczy zaznaczył, że przepisy nie uzależniają obowiązku sprawozdawczego podmiotu wpisanego do rejestru od faktycznego wykonywania działalności podlegającej obowiązkowi sprawozdawczemu oraz wskazał na treść art. 9 n ust. 6 ustawy, co oznaczało, że również w zakresie braku rzeczywistego odbierania odpadów obowiązek złożenia sprawozdania istniał w stosunku do skarżącego także za rok 2020. Niedopełnienie tego obowiązku w terminie obligowało organ do wymierzenia kary w wysokości 100 zł za każdy dzień opóźnienia, tj. wysokości 11 500 zł, skoro było to 115 dni opóźnienia. Okres za jaki ustalono karę przyjęto przy tym prawidłowo. Dzień 31 stycznia 2021 r. przypadał w niedzielę, więc ten dzień jako ustawowo wolny od pracy, pozwalał na złożenie sprawozdania również w dniu 1 lutego 2021 r. Od dnia 2 lutego do dnia 26 maja 2021 r. strona znajdowała się w opóźnieniu, co daje łącznie 115 dni. Organ II instancji, zaznaczył, że skoro strona zdecydowała się na prowadzenie przedmiotowej działalności, to z minimum staranności oczekiwanej od przedsiębiorcy należy założyć, że znał on przepisy regulujące prowadzoną działalność, w tym skutki złożenia wniosku. Tak więc nawet gdyby strona nie otrzymała informacji o wpisie do rejestru, to mogłaby prowadzić działalność. Możliwość prowadzenia działalności w związku ze złożonym wnioskiem o wpis oznacza także, że podmiot występujący z wnioskiem poddany jest rygorom zamieszczonym w ustawie, w tym związanych ze obowiązkami sprawozdawczymi. Argumenty przedstawione przez stronę nie pozwalają uznać, że przesyłka z zaświadczeniem rzeczywiście nie została mu doręczona. SKO w Warszawie nie znalazło podstaw do zastosowania art. 189d, art. 189f §1 pkt 1 albo § 2 Kpa, jak też nie dostrzegło naruszenia art. 7, art. 8 i art. 80 Kpa, a także art. 10 K.p.a. - organ odwoławczy uznał, że okoliczności mające znaczenie dla sprawy, co do których informacja mogła pochodzić od strony, zostały wyjaśnione na piśmie przez stronę. W ocenie Kolegium forma pisemna była w zupełności wystarczająca do wyjaśnienia tych zagadnień i nie trzeba było w tym zakresie posługiwać się przesłuchaniem strony. Zaskarżając w całości decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie, skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy: I. Prawa procesowego: -art. 10 §1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego poprzez jego niezastosowanie i zaaprobowanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie stanowiska Organu I instancji, czego konsekwencją było niezapewnienie Skarżącemu czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w szczególności poprzez niedokonanie przesłuchania Skarżącego, a także uznanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, iż przesłuchanie Skarżącego było w istocie zbędne, a przez to zaaprobowanie faktu, iż Organ I instancji odstąpił od przesłuchania Skarżącego nie wyjaśniając przyczyn odstąpienia od tego przesłuchania, i to zarówno w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji Organu I instancji, jak i w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 15.09.2022 r. uchylającej w całości zaskarżoną decyzję Prezydenta [...] z dnia 15.07.2022 r., w której to Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie wskazało na konieczność wyjaśnienia przyczyn odstąpienia od przesłuchania Skarżącego; -art. 10 §2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego poprzez jego błędne zastosowanie i odstąpienie od zasady określonej w art. 10 §1 k.p.a. wskutek uznania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie za prawidłowe postępowanie Organu I instancji polegające na odstąpieniu od zapewnienia Skarżącemu czynnego udziału w każdym stadium postępowania pomimo braku zaistnienia przesłanek umożliwiających odstąpienie od ww. zasady, albowiem w niniejszej sprawie nie zachodziła sytuacja, w której załatwienie sprawy nie cierpiałoby zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną; -art. 7, art. 8, art. 80 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego poprzez ich niezastosowanie, a w szczególności zaaprobowanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie niepodjęcia przez Organ I instancji wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, nieuwzględnienie stanu faktycznego istotnego dla sprawy, pominięcie zasady proporcjonalności poprzez uznanie, iż w sprawie zasadnym było wymierzenie kary zbyt wysokiej i nieproporcjonalnej do stopnia naruszenia obowiązku, nieuwzględnienie interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, skutkujące wydaniem zaskarżonej decyzji pomimo braku podstaw do podjęcia takiego rozstrzygnięcia; -art. 7 i art. 8 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego poprzez pominięcie zasady prawdy obiektywnej i zasady bezstronności polegające na tym, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało za prawidłowe postępowanie Organu I instancji polegające na tym, że Organ I instancji zamiast podejmować wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, gromadził w sprawie dowody niedotyczące bezpośrednio Skarżącego, lecz innego podmiotu gospodarczego niebędącego stroną niniejszego postępowania - spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, w którego organach co prawda występuje Skarżący, lecz spółka ta nie jest stroną postępowania i nie ma żadnego związku ze sprawą; a następnie nadto dokonanie oceny postępowania Skarżącego w niniejszej sprawie przez pryzmat działań spółki niebędącej stroną niniejszego postępowania i wydanie decyzji w oparciu o ustalenia dotyczące tego podmiotu trzeciego; -art. 189d i art. 189f § 1 pkt 1) ustawy Kodeks postępowania administracyjnego poprzez ich niezastosowanie pomimo wystąpienia przesłanek do zmniejszenia wysokości kary bądź odstąpienia od wymierzenia kary, a zatem brak uwzględnienia okoliczności mających wpływ na zmniejszenie wysokości kary bądź odstąpienie od jej wymierzenia, co miało istotny wpływ na wydanie decyzji i wymierzenie Skarżącemu kary niewspółmiernie wysokiej, bez uwzględnienia jakichkolwiek okoliczności mogących mieć wpływ na złagodzenie bądź odstąpienie od wymierzenia kary. II. Prawa materialnego: - art. 9n ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, iż Skarżący jest "podmiotem odbierającym odpady komunalne od właścicieli nieruchomości", a zatem jest obowiązany do sporządzania rocznych sprawozdań, podczas gdy w rzeczywistości Skarżący posiadał jedynie wpis do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, lecz nigdy w rzeczywistości nie świadczył usług polegających na odbieraniu odpadów komunalnych, a w konsekwencji nie był podmiotem, o którym mowa w art. 9n ust. 1 ww. ustawy, art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy utrzymaniu czystości i porządku w gminach, poprzez błędną wykładnię, a to wskutek naruszenia art. 9n ust. 1 ww. ustawy, polegającą na bezzasadnym nałożeniu na Skarżącego kary pieniężnej na skutek niesłusznego uznania Skarżącego za "przedsiębiorcę odbierającego odpady komunalne", a zatem błędne uznanie, że Skarżący jest podmiotem, który może podlegać karze na mocy art. 9x ust. 1 pkt 5 tej ustawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie wskazało, że zarzuty i argumenty przedstawione w skardze stanowią ponowienie zarzutów i argumentów odwołania, do których odniesiono się szczegółowo w zaskarżonej decyzji, w związku z czym wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz.U.2022 r., poz. 2492 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi, podlega ona oddaleniu odpowiednio w całości albo w części (art. 151 P.p.s.a.). W myśl art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z kolei w myśl art. 135 P.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 22 września 2023 r., (znak jak wyżej) utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2023 r. (znak jak wyżej) w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za przekazanie sprawozdania podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości za 2020 r. W niniejszej sprawie skarżący podniósł, że organy administracji niesłusznie nałożyły na niego karę pieniężną za niewykonanie w ustawowym terminie obowiązku przewidzianego w art. 9n ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Zdaniem skarżącego błędnie został zinterpretowany art. 9n ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, poprzez błędną wykładnię przepisu polegającą na uznaniu, iż Skarżący jest "podmiotem odbierającym odpady komunalne od właścicieli nieruchomości", i tym samym jest obowiązany do sporządzania rocznych sprawozdań, podczas gdy w rzeczywistości Skarżący posiadał jedynie wpis do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, lecz nigdy w rzeczywistości nie świadczył usług polegających na odbieraniu odpadów komunalnych. Jednocześnie skarżący zarzucił organom naruszenie przepisów postępowania administracyjnego: proceduralnych - art. 10 § 1 i § 2, art. art. 7, art. 8, art. 80 K.p.a. oraz dotyczących wymierzania kary administracyjnej - art. 189d i art. 189f § 1 pkt 1) K.p.a. Z treści art. 9c ust. 2 upcg wynika, że wpisu do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości oraz zmiany wpisu w rejestrze dokonuje się na pisemny wniosek przedsiębiorcy. Natomiast zgodnie z art. 9b ust. 5 ww. ustawy Wójt, burmistrz lub prezydent miasta wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru. Zgodnie z brzmieniem art. 9n. upcg: Podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do sporządzania rocznych sprawozdań (ust. 1); sprawozdanie jest przekazywane wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta w terminie do dnia 31 stycznia za poprzedni rok kalendarzowy (ust. 2); podmiot, o którym mowa w ust. 1, który w danym roku nie odbierał na terenie danej gminy odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, przekazuje wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, w terminie, o którym mowa w ust. 2, sprawozdanie zerowe (ust. 6); sprawozdanie jest przekazywane wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta za pośrednictwem Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami. Jak wynika z treści art. 9x ust. 1. pkt 5) ucpg przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który przekazuje po terminie sprawozdanie, o którym mowa w art. 9n - podlega karze pieniężnej w wysokości 100 zł za każdy dzień opóźnienia, nie więcej jednak niż za 365 dni. Natomiast na podstawie art. 9zb ust. 1. Ucpg, kary pieniężne, o których mowa w art. 9x ust. 1 i 2, nakłada, w drodze decyzji, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, właściwy ze względu na miejsce wpisania przedsiębiorcy do rejestru działalności regulowanej, o którym mowa w art. 9b ust. 2. Przechodząc do analizy stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, Sąd zaznacza, że podzielił ustalenia organów administracji. Skarżący został wpisany do rejestru działalności regulowanej prowadzonego przez Prezydenta [...], a zaświadczenie z dnia 22 kwietnia 2020 r. o dokonaniu wpisu otrzymał w dniu 4 maja 2020 r. Jak wynika z kopii zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej powyższe zaświadczenie, została ona odebrana w imieniu "[...]", zatem skarżący otrzymał zaświadczenie o wpisie do rejestru. Jeśli nawet skarżący nie odebrał przesyłki osobiście i nie otrzymał przesyłki od osoby odbierającej w jego imieniu korespondencję, to należyta dbałość o swoje interesy wymagała od skarżącego powzięcia informacji o sposobie załatwienia jego wniosku o wpis do rejestru od organu rejestrującego. Jak wynika z dołączonego do akt administracyjnych sprawy wydruku z CEIDG, od dnia 10 lutego 2011 r. skarżący nieprzerwanie prowadzi działalność gospodarczą, nie była ona zawieszona. Mając na uwadze powyższe, skarżący będąc wpisany do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości tym samym był zobowiązany do przedstawienia sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 9n ucpg. Jak wynika z ust. 6 tego artykułu, obowiązek ten spoczywał na nim również w przypadku, gdy w danym roku nie odbierał na terenie danej gminy odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości – wówczas, jak przewiduje ustawa, dany podmiot przekazuje wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta w terminie do 31 stycznia następnego roku kalendarzowego sprawozdanie zerowe. Odnośnie do zarzutu naruszenia art. 7 i art. 8 K.p.a., Sąd zauważa, że organ I instancji, co prawda, dołączył do materiału dowodowego sprawozdania przedłożone przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością oraz wydruk informacji z KRS dotyczący tej spółki, w której organach zasiada także skarżący, jednak nie miało to istotnego znaczenia dla przedmiotowej sprawy i nie naruszyło procedury w sposób mający znaczenie dla sprawy, a szczególnie – w sposób negatywny dla skarżącego. Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji rozpatrujące niniejszą sprawę, art. 10 § 1 i § 2 K.p.a. Skarżący miał możliwość czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym. Prezydent [...] trzykrotnie prowadził postępowanie dowodowe w przedmiotowej sprawie Podczas ponownego rozpoznania sprawy, pismem z dnia 4 listopada 2022 r. zawiadomił stronę o kontynuowaniu postępowania wszczętego z urzędu 16 lipca 2021 r., doręczył postanowienie z dnia 4 listopada 2022 r. o włączeniu do materiału dowodowego dodatkowych dokumentów, pismem z dnia 7 listopada 2022 r. oraz z dnia 15 grudnia 2022 r. wezwał stronę skarżącą do przedstawienia wyjaśnień w formie pisemnej, zawiadomił stronę o zebraniu materiału dowodowego pismem z dnia 20 lutego 2023 r., ponadto kilkukrotnie zawiadamiał stronę o nowym terminie załatwienia sprawy. W toku postępowania administracyjnego skarżący był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, który pismami z dnia 9 stycznia 2023 r. i z dnia 28 listopada 2022 r. składał wyjaśnienia w sprawie. Na etapie postępowania przed wydaniem decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2022 r. nr [...], skarżący był kilkukrotnie wzywany do osobistego stawiennictwa w Urzędzie Miejskim [...] lub w Biurze Gospodarki Odpadami Urzędu [...] w celu przesłuchania w charakterze strony postępowania oraz został pouczony o konsekwencji niestawiennictwa – rozpatrzenie sprawy w oparciu o dotychczas zgromadzony w postępowaniu materiał dowodowy. Skarżący trzykrotnie wyzwany na przesłuchanie, nie stawił się, usprawiedliwiając swoją nieobecność przedkładając zwolnienia lekarskie, wobec czego organ zaniechał kierowania kolejnych wezwań do skarżącego. W niniejszym postępowaniu organy miały obowiązek nałożenia kary pieniężnej za złożenie sprawozdania z uchybieniem terminu ustawowego. Przepis art. 9x ust. 1. pkt 5) w związku z art. 9zb ust. 1. Ucpg obligował prezydenta miasta do wydania decyzji wymierzającej karę pieniężną za niewykonanie przez skarżącego obowiązku przedłożenia sprawozdania zerowego za 2020 r. w terminie do 31 stycznia 2021 roku, w wysokości 100 zł za każdy dzień opóźnienia. Skarżący dopuścił się uchybienia terminowi złożenia sprawozdania w dniach od 2 lutego 2021 r. do 27 maja 2021 r. Niedopełnienie tego obowiązku w terminie obligowało organ do wymierzenia kary w wysokości 11 500 zł, skoro było to 115 dni opóźnienia. Okres za jaki ustalono karę przyjęto przy tym prawidłowo. Dnia 31 stycznia 2021 r. przypadał w niedzielę, więc ten dzień jako ustawowo wolny od pracy, pozwalał na złożenie sprawozdania również w dniu 1 lutego 2021 r. Od dnia 2 lutego strona znajdowała się do dnia 27 maja 2021 r. w opóźnieniu, co daje łącznie 115 dni. Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutu naruszenia art. 189d i art. 189f § 1 pkt 1) K.p.a. Należy wskazać, że przepis stanowiący podstawę do wyliczenia wysokości kary dokładnie precyzuje sposób jej wyliczenia, liczba dni opóźnienia jest wyliczona na podstawie kalendarza, przepis nie przewiduje kwoty minimalnej, a co do kwoty maksymalnej, wskazuje tylko maksymalną liczbę dni uchybienia tj. 365 dni. Odnośnie do ewentualnego zastosowania art. 189f § 1 pkt 1) K.p.a., należy wskazać, że uchybienie terminowi było znaczne, wyniosło prawie 4 miesiące, tak więc trudno przyjąć aby waga naruszenia prawa była znikoma. Owszem, strona złożyła sprawozdanie, ale po terminie, a sankcja wymierzania jest za każdy dzień opóźnienia w złożeniu sprawozdania. Ponadto ustawodawca uwarunkował możliwość zastosowania tej ulgi dla strony tylko w przypadku łącznego spełnienia tych dwóch warunków: znikomej wagi naruszenia prawa i zaprzestania naruszenia prawa przez stronę. Zauważyć również należy, że złożenie sprawozdania z takim opóźnieniem narusza istotę obowiązków sprawozdawczych, albowiem organ odpowiedzialny za organizację gospodarki odpadami komunalnymi nie ma całości informacji o prowadzonej na jego obszarze właściwości działalności w zakresie odbioru odpadów komunalnych i w konsekwencji nie może prawidłowo realizować swych ustawowych zadań. Stwierdzić też należy, że skarżący nie wskazał na jakieś szczególne okoliczności uzasadniające odstąpienie od wymierzenia kary, za takie okoliczności nie może być uznana pandemia czy inflacje, ponieważ odnosiły się do wszystkich obywateli RP, w tym do wszystkich innych przedsiębiorców. Brak jest też podstaw do uznania, że wymierzona kara jest niewspółmiernie wysoka, biorąc pod uwagę, że to z mocy ustawy organ był zobligowany do zastosowania stawki 100 zł za każdy jeden dzień spóźnienia, a skarżący nie przedstawił żadnych informacji pozwalających na uznanie, że jego indywidualna, osobista i finansowa sytuacja uzasadniałaby odstąpienie od nałożenia kary. Reasumując, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania administracyjnego, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z powyższych względów , Wojewódzki Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.