IV SA/Wa 274/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. V. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi T. V. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do powrotu postanawia: 1) zwolnić T. V. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla T. V. radcę prawnego.

T. V. (dalej "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2017 r. w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do powrotu i zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen. Wraz ze skargą skarżący złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Z wniosku oraz informacji zawartych w piśmie z dnia 23 lutego 2018 r. wynika, że skarżący obecnie przebywa wraz z rodziną (żoną, dwoma synami i małoletnim bratem) w ośrodku dla cudzoziemców, nie posiada oszczędności, majątku, otrzymuje pomoc socjalną udzielaną dla osób znajdujących się w procedurze uchodźczej. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając sytuację materialną skarżącego wzięto pod uwagę dane zawarte we wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF z dnia 21 grudnia 2017 r. oraz w piśmie z dnia 23 lutego 2018 r. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Skarżący nie posiada żadnego majątku, przebywa wraz z rodziną w ośrodku dla cudzoziemców, pozostaje na utrzymaniu państwa polskiego. Należy zatem uznać, że nie posiada środków na poniesienie kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.