IV SA/Wa 2729/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska–Litwiniec (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 lutego 2021 r. sprawy ze skargi K. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania omyłki pisarskiej postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz Skarżącego K. D. kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 22 grudnia 2020 r. K. D. (dalej Skarżący) wezwany został do uzupełnienia braków formalnych skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania omyłki pisarskiej przez nadesłanie 14 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem wraz z kserokopiami dołączonych do skargi załączników oraz podanie własnego numeru PESEL – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie Skarżący w dniu 8 stycznia 2021 r. wniósł pismo zatytułowane "odwołanie od zarządzenia z dnia 22 grudnia 2020 r. w sprawie uzupełnienia braków formalnych". W piśmie tym zwrócił się o pominięcie jako stron niniejszego postępowania uczestników postępowania: B. W., J. G., A. G., M. A., K. S., A. K., W. S. oraz B. H. Uzasadniając żądanie wskazał, że nie są oni współwłaścicielami jego nieruchomości i nie mają interesu prawnego w tej sprawie. W ocenie Skarżącego, uznanie tych uczestników za strony postępowania mogło być błędem lub miało na celu utrudnienie i obarczenie dodatkową pracą oraz kosztami, gdyż większość z nieruchomości tych osób nie graniczy z jego nieruchomością i drogą. Jednocześnie nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi. Zgodnie zaś z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przy czym stosowanie do art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich innym stronom. Wskazać należy, że problem braku formalnego w postaci nieprzedłożenia odpisów wnoszonych do sądów administracyjnych pism procesowych był przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów NSA z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, w której – koncentrując się na braku przedłożenia odpisów skargi w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym – stwierdzono, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Innymi słowy, nieprzedłożenie wymaganych przez art. 47 § 1 p.p.s.a. odpisów wniesionego pisma (m.in. skargi) jest brakiem istotnym, tj. takim, który uniemożliwia nadanie danemu pismu dalszego prawidłowego biegu. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo strony powinno zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku (por. art. 46 § 2 pkt 1b p.p.s.a.). Analiza akt sądowych wskazuje zaś, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało prawidłowo doręczone stronie skarżącej w dniu 8 stycznia 2021 r. (k. 15). Ostatni dzień na uzupełnienie braków formalnych skargi przypadał zatem na dzień 15 stycznia 2021 r. Do dnia orzekania w tej sprawie braków formalnych skargi nie uzupełniono jednak w prawidłowy sposób. Nadmienić przy tym należy, że pismo Skarżącego z dnia 8 stycznia 2021 r. nie mogło odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie nie stanowiło uzupełnienia braków formalnych skargi. Wyjaśnić bowiem trzeba, że zaskarżone postanowienie o odmowie sprostowania omyłki pisarskiej dotyczy decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] ustalającej na rzecz Skarżącego warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo - usługowo - magazynowego ze stacją benzynową kompaktową z wiatą stalową stanowiącą zadaszenie stacji wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i obsługą komunikacyjną na terenie działek ew. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w miejscowości [...], gmina [...] oraz na terenie dz. ew. nr [...] i [...] obręb [...], gmina [...] oraz umarzającej postępowanie administracyjne w części objętej obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta [...], oznaczonej na załączniku graficznym nr 1 do decyzji liniami rozgraniczającymi w obrysie [...] oraz [...] (Uchwała Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] lutego 2004 r.). Wbrew stanowisku Skarżącego, analiza akt administracyjnych sprawy prowadzi do stwierdzenia, że wymienieni przez niego uczestnicy postępowania są właścicielami lub współwłaścicielami nieruchomości sąsiednich względem działek objętych wnioskiem o ustalenie przedmiotowych warunków zabudowy. Ich interes prawny w przywołanym postępowaniu zostaje zatem niejako przeniesiony na niniejsze postępowanie w przedmiocie odmowy sprostowania omyłki pisarskiej w decyzji o warunkach zabudowy. Dostrzec również należy, że w toku postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy Skarżący nie kwestionował ustalonego przez Organ kręgu stron postępowania. Co więcej, w pismach składanych w jego toku przez Skarżącego m. in. zawiadamia Organ o zmianie właściciela działki nr ew. [...], informując, że działka ta graniczy z terenem inwestycji, przez co nastąpiła zmiana stron postępowania (k. 353/126 akt administracyjnych I. instancji). W toku niniejszego postępowania sądowego, twierdzi z kolei, że działka ta oddalona jest od jego nieruchomości o kilka działek i wnosi o "usunięcie" uczestniczki z postępowania. Polemika Skarżącego w tym zakresie z ustaleniami Sądu nie usprawiedliwia zatem uchybienia wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie poświadczonych za zgodność z oryginałem 14 odpisów skargi wraz z załącznikami z przeznaczeniem dla uczestników tego postępowania. Na marginesie jedynie wzmianki wymaga, że omyłka, której sprostowania domaga się Skarżący dotyczy ustalenia nieprzekraczalnej linii zabudowy, co stanowi element treści rozstrzygnięcia decyzji o warunkach zabudowy, zaś zarzuty przedstawione w skardze na postanowienie o odmowie sprostowania omyłki pisarskiej dotyczą naruszenia art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Ich merytoryczny charakter wskazuje jednoznacznie na interes prawny osób włączonych w krąg uczestników niniejszego postępowania sądowego. Wyjaśnić jednocześnie należy, że mimo wystosowania wezwania do uzupełnienia skargi o podanie numeru PESEL, nieuzupełnienie braku formalnego w tym zakresie nie stanowiło podstawy odrzucenia skargi. Sąd bowiem dokonując analizy akt administracyjnych sprawy stwierdził, że na karcie nr 11. tych akt numer PESEL Skarżącego został podany, choć w świetle orzecznictwa NSA uchybienie to traktowane jest jak samodzielna przesłanka do odrzucenia skargi, jako ze nie jest rolą Sądu uzupełnianie braków formalnych skargi za Skarżącego. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie I. sentencji postanowienia. Sąd z urzędu zwrócił stronie skarżącej cały uiszczony wpis od skargi na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od odrzuconego pisma, o czym orzeczono w punkcie II. sentencji postanowienia.