IV SA/Wa 2697/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anita Wielopolska po rozpoznaniu w dniu 15 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. O. i P. O. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 182/18 w sprawie ze skargi B. O. i P. O. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 czerwca 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 182/18 oddalił skargę B. O. i P. O. wniesioną na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r. w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w gminie J. obręb N.i, oznaczoną jako działka nr [...], przeznaczoną pod budowę drogi ekspresowej nr S7 na odcinku Nidzica-Napierki. W dniu 2 października 2018 r. B. O. i P. O. wnieśli skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powyższym nieprawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 7 czerwca 2018 r., od którego także wnieśli skargę kasacyjną w dniu 31 lipca 2018 r., która jeszcze nie została rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), w przypadkach przewidzianych w dziale VII dotyczącym wznowienia postępowania można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Dopuszczalne jest zatem wznowienie postępowania zakończonego zarówno prawomocnym wyrokiem, jak i postanowieniem. Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 22 czerwca 2006 r., sygn. akt I GZ 2/06 (dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), że chodzi o zakończenie sprawy sądowoadministracyjnej, a więc o prawomocne orzeczenie kończące postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej w rozumieniu art. 1 i art. 134 § 1 tej ustawy. Do takich orzeczeń należą wyroki, czyli orzeczenia, które rozstrzygają sprawę (art. 132 powołanej ustawy), a więc orzekają merytorycznie co do istoty sprawy sądowoadministracyjnej oraz postanowienia, które w inny sposób kończą postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej (art. 160-165, art. 173 § 1 powołanej ustawy). Warunek zakończenia postępowania prawomocnym orzeczeniem nie jest natomiast spełniony, zarówno w przypadku, kiedy orzeczenie nie jest prawomocne, jak i w sytuacji, kiedy orzeczenie jest co prawda prawomocne, ale nie kończy postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2005 r., sygn. akt I OZ 1051/05, dostępne na wskazanej powyżej stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych). Z powyższego wynika zatem, że art. 270 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie obejmuje możliwości wznowienia postępowania incydentalnego, to jest zakończonego prawomocnym postanowieniem niekończącym postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej, jak i postępowania, które wprawdzie zostało zakończone wyrokiem albo postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie w inny sposób, ale orzeczenia te jeszcze nie uzyskały waloru prawomocności. W niniejszej sprawie skarżący domagają się wznowienia postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2018 r., który w chwili wniesienia skargi o wznowienie postępowania jeszcze nie stał się prawomocny, albowiem od wyroku tego wniesiona została przez skarżących skarga kasacyjna, która jeszcze nie została rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny. Tym samym skarga o wznowienie postępowania jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276 w zw. z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.