IV SA/Wa 2685/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [..] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia z urzędu zmiany oznaczenia użytku gruntowego postanawia: zasądzić od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżącego Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. kwotę 680 (słownie: sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 lutego 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 2685/17, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta Miasta O. z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...]. W wyroku tym Sąd nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania, mimo zgłoszonego na rozprawie w dniu 6 lutego 2018 r. wniosku pełnomocnika skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania sądowego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej zwanej "p.p.s.a." w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że sąd może orzec o zwrocie kosztów postępowania tylko na rzecz skarżącego i tylko w przypadku, gdy skarga okaże się zasadna. Natomiast w świetle przepisu art. 205 § 2 tej ustawy do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego – jak to ma miejsce w niniejszej sprawie – zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W niniejszej sprawie Sąd wyrokiem z dnia 6 lutego 2018 r. uwzględnił skargę. Powoduje to, że na mocy art. 200 p.p.s.a. skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania, w tym wynagrodzenia pełnomocnika w związku z wnioskiem zgłoszonym na rozprawie. Do kosztów sądowych poniesionych przez skarżącego w niniejszej sprawie należał wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł (stosownie do § 1 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 480 zł wynikające z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804). Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.