IV SA/Wa 2627/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R.H. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

R.H. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 20 października 2017 r., dołączonych do niego wyciągów z rachunku bankowego, a także z dokumentów źródłowych nadesłanych razem ze skargą wynika, że skarżący jest osobą samotną i niepełnosprawną w umiarkowanym stopniu. Nie pracuje. Otrzymuje zasiłek stały z pomocy społecznej dla osoby samotnie gospodarującej w wysokości 604,00 zł miesięcznie. Poza tym, w celu pokrycia kosztów koniecznego utrzymania, korzysta z pomocy znajomych. Wnioskodawca wydatkuje od 200 do 500 zł miesięcznie na wyżywienie. Od 50 do 200 zł przeznacza na zakupy odzieży i obuwia. Ponadto ponosi koszty leczenia w wysokości od 50 do 250 zł. R. H. oświadczył, że nie ma oszczędności, innych zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów. Na rachunek bankowy skarżącego w banku Millenium w okresie od 1 lipca do 30 września 2017 r. wpływały wskazane wyżej świadczenia z pomocy społecznej w wysokości 604,00 zł miesięcznie, a także środki w wysokości od 1.000 do 1.500 zł przekazywane przez R. W. Zaksięgowano także dwie wpłaty własne (250 zł w dniu 11 sierpnia 2017 r. oraz 650 zł w dniu 1 września 2017 r.). Skarżący dokonywał za pomocą rachunku częściowych lub całościowych zwrotów środków przekazywanych przez R. W., a także przelewał środki w wysokości 500-600 zł miesięcznie na rachunek A. B. tytułem zwrotu pożyczek. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący nie jest obecnie zatrudniony. Utrzymuje się ze świadczeń z pomocy społecznej, które zasadniczo przyznawane są w oparciu o kryterium niskiego dochodu i mają na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości (art. 2 ust. 1 i art. 8 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - Dz. U. z 2017 r., poz. 1769 ze zm.). Wnioskodawca korzysta też z pomocy finansowej osób trzecich, pożyczając od nich środki pieniężne, które następnie zwraca w całości lub w części. Biorąc przy tym pod uwagę, że skarżący nie dysponuje ani oszczędnościami, ani wartościowymi przedmiotami, które mógłby spieniężyć w celu pozyskania dodatkowych środków, należy stwierdzić, że bez uszczerbku koniecznego utrzymania nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.