IV SA/Wa 2624/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia kary pieniężnej postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Stosownie natomiast do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Z kolei art. 255 ppsa stanowi, iż jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w tym zakresie. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. Ponieważ złożone na urzędowym formularzu (PPF) oświadczenie W. G. z dnia 19 marca 2018 r. o stanie rodzinnym, majątku i dochodach było niewystarczające do oceny jego możliwości płatniczych oraz budziło wątpliwości, w piśmie z dnia 5 kwietnia 2018 r. wezwano skarżącego do złożenia w terminie 14 dni dokumentów źródłowych, potwierdzających sytuację majątkową jego oraz jego żony, to jest: 1) wyciągów z posiadanych przez niego oraz przez żonę rachunków bankowych, w tym z rachunków bankowych prowadzonych dla działalności gospodarczej; 2) odpisów zeznań podatkowych jego oraz żony; 3) kopii deklaracji podatkowych dla podatku VAT; 4) kopii decyzji określających wysokość zobowiązań W. G. oraz jego żony z tytułu podatku od nieruchomości/podatku rolnego/podatku leśnego; 5) kopii umów o kredyty mieszkaniowe oraz 6) kopii dokumentów wskazujących wysokość wydatków w gospodarstwie domowym. Opisane wezwanie, doręczone w dniu 9 kwietnia 2018 r. (karta nr 164 akt sprawy; odbiór przesyłki potwierdził osobiście skarżący), pozostaje bez odpowiedzi. Odstępując od złożenia wymaganych dokumentów, W. G. nie usunął wątpliwości, jakie budzi oświadczenie zawarte w złożonym przezeń wniosku o przyznanie prawa pomocy. Tym samym uniemożliwił dokonanie oceny jego rzeczywistej sytuacji materialnej. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.