IV SA/Wa 2593/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: 1) oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, 2) ustanowić w niniejszej sprawie dla skarżącego radcę prawnego z urzędu.

T. G. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2013r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 czerwca 2014r., sygn. akt IV SA/Wa 2593/13 wydanym na podstawie art. 79 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej powoływanej również jako ppsa, ustanowił kuratora w osobie E. O. - pracownika [...] dla skarżącego, którego miejsce pobytu nie jest znane. Kurator działająca w imieniu skarżącego złożyła w dniu 24 lipca 2014 r. do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy (PPF) w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika (radcy prawnego). Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że skarżący nie otrzymuje świadczeń uchodźczych od 25 października 2013r. (pismo Urzędu do Spraw Cudzoziemców z 4 lutego 2014r.) a miejsce jego pobytu jest nieznane. Stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 246 § 1 ppsa prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). W okolicznościach niniejszej sprawy, trzeba stwierdzić, że wyłącznie literalna interpretacja tego przepisu jest niewystarczająca. Należy bowiem mieć na uwadze cel instytucji przyznania prawa pomocy, którym jest ochrona konstytucyjnie gwarantowanego prawa do sądu. Po drugie natomiast należy wskazać, że dla pozytywnego orzeczenia w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy strona (wnioskodawca) nie musi udowodnić, że spełnia przesłanki z art. 246 § 1 ppsa. Wystarczające jest uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających uwzględnienie jej żądania, mając na uwadze ograniczone możliwości kuratora w tym zakresie. Trzeba podkreślić, że skarżący do dnia 25 października 2013r. a więc wówczas, gdy znane było miejsce jego pobytu, utrzymywał się z tzw. świadczenia socjalnego przyznawanego osobom ubiegającym się o nadanie statusu uchodźcy. Uwzględniając przy tym aktualną sytuację procesową, w której miejsce pobytu skarżącego nie jest znane oraz realizując prawo strony do rozpoznania jej sprawy przez niezależny, bezstronny i niezawisły sąd, należało uwzględnić przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika. Należy też nadmienić, że mocą art. 239 pkt 3 ppsa ustanowionemu w sprawie kuratorowi skarżącego przysługuje ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych. Oznacza to, że na obecnym etapie postępowania, kiedy miejsce pobytu skarżącego nie jest znane, działający za niego kurator ex lege nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Biorąc to wszystko pod uwagę, referendarz sądowy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanowił dla skarżącego radcę prawnego z urzędu. Rozstrzygnięcie w zakresie dotyczącym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych zostało wydane na podstawie art. 239 pkt 3 ppsa.