IV SA/Wa 2565/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. z udziałem M. B. – następcy prawnego zmarłej skarżącej na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe

Skarżąca M. O. wniosła skargę na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W toku postępowania skarżąca zmarła, a jej następcą prawnym – jak wynika z przedłożonego do aktu poświadczenia dziedziczenia (poświadczonego za zgodność z oryginałem przez r. pr. E. G.) został M. B.. W piśmie procesowym złożonym w Sądzie w dniu 10 stycznia 2020 r. następca prawny zmarłej skarżącej M. B., reprezentowany przez r. pr. E. G., cofnął skargę na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz.2325 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., uprawnia stronę do cofnięcia skargi. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, z wyjątkiem przypadków gdy zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zdaniem Sądu w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie zachodzą określone w powołanym wyżej przepisie przyczyny świadczące o niedopuszczalności cofnięcia, stąd uznać należało, że dokonane przez M. B. jako następcę prawnego zmarłej skarżącej cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące, a to oznacza, że postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się z tej przyczyny bezprzedmiotowe. Okoliczność ta uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji