IV SA/Wa 2558/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.) Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 lutego 2017 r. sprawy ze skargi K.S na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania wywłaszczeniowego oddala skargę.

Postanowieniem z dnia [....] sierpnia 2016 r. Nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) dalej jako k.p.a. oraz art. 9a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r. poz. 1774) dalej jako ugn po rozpatrzeniu zażalenia K. S. utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...].12.2015 r. odmawiające wszczęcia postępowania wywłaszczeniowego prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w [...], w dzielnicy [...], oznaczonej nr ewidencyjnym nr [...] z obr. [...] o pow. 3 660 m2 stanowiącej własność Skarbu Państwa i oddanej w użytkowanie wieczyste kilku tysiącom osób, dla której prowadzona jest księga wieczysta [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskiem z dnia [...].11.2014 r. K. S. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą: [...] na podstawie art. 112 ugn wystąpił m. in. o wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w [...], w dzielnicy [...] oznaczonej nr ewidencyjnym nr [...] z obr. [...] o pow. 3660 m2 stanowiącej własność Skarbu Państwa i oddanej w użytkowanie wieczyste kilku tysiącom osób, dla której prowadzona jest księga wieczysta [...], celem zagospodarowania jej zgodnie z przeznaczeniem określonym w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego obszaru "[...] - 1 etap" jako drogi. Organ I instancji powołując się na art. 61a k.p.a. w związku z art. 122 ust. 4, art. 115 ust. 1 i 4 ugn. odmówił wszczęcia postępowania na wniosek. Po rozpatrzeniu zażalenia i zbadaniu akt sprawy organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 112 ugn wywłaszczenie nieruchomości polega na pozbawieniu albo ograniczeniu, w drodze decyzji, prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa rzeczowego do nieruchomości. Podstawowym warunkiem dopuszczalności wywłaszczenia jest przeznaczenie określonej nieruchomości na cele publiczne w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, bądź też wydanie w stosunku do danej nieruchomości decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Jeśli zatem nieruchomość nie została przeznaczona pod inwestycję celu publicznego w planie miejscowym, ani też nie wydano w stosunku do niej decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, to dokonanie jej wywłaszczenia będzie prawnie niedopuszczalne. Ponadto zgodnie z art. 115 ugn wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego na rzecz Skarbu Państwa następuje z urzędu, a na rzecz jednostki samorządu terytorialnego - na wniosek jej organu wykonawczego. Wszczęcie postępowania z urzędu może także nastąpić na skutek zawiadomienia złożonego przez podmiot, który zamierza realizować cel publiczny. Dodatkowo należy podkreślić, że wywłaszczenie ma charakter przymusu publicznego i nie jest zależne od wyrażenia woli przez podmiot wywłaszczany. Jednocześnie grono podmiotów uprawnionych do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego jest ściśle określone w ustawie. Art. 61a § 1 k.p.a. obowiązujący od dnia 11.04.2011 r., został dodany ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2016, poz. 718). Nowelizacja ta pozwala na wyraźniejsze niż dotychczas, rozróżnienie wstępnego etapu postępowania administracyjnego - jego wszczęcia, od etapu merytorycznego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia żądania strony co do istoty przez wydanie decyzji administracyjnej. Powołany przepis stanowi podstawę do wydania przez organ administracji publicznej postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, gdy żądanie, o którym mowa wart. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte. Ustawodawca wprowadził w tej regulacji dwie samodzielne i niezależne przesłanki wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Jedną z ich jest wniesienie podania przez osobę, która nie jest stroną. Przesłanką do wydania postanowienia w trybie art. 61a § 1 k.p.a. jest też zaistnienie innych uzasadnionych przyczyn uniemożliwiających wszczęcie postępowania. Przyczyny te nie zostały w ustawie skonkretyzowane. Należy przez nie rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania; przykładowo, gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygniecie lub, gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialno-prawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym. Skoro jednak na skutek odmowy wszczęcia postępowania organ nie prowadzi postępowania administracyjnego i nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty, to należy przyjąć, iż w postanowieniu wydanym w trybie art. 61a § 1 k.p.a. organ nie może formułować wniosków i ocen dotyczących meritum żądania. Instytucja odmowy wszczęcia postępowania kończy się bowiem aktem formalnym, a nie merytorycznym. W przedmiotowym postępowaniu wystąpiły uzasadnione przyczyny niemożności wszczęcia postępowania wywłaszczeniowego, bowiem na przedmiotowej nieruchomości nie przewidziano realizacji celu publicznego określonego w art. 6 ugn i jednocześnie wniosek o jego wszczęcie pochodzi od podmiotu, który nie jest uprawniony do jego złożenia. W związku z powyższym organ stwierdził, że wniosek [...] z dnia [...].11.2014 r. nie mógł wszcząć postępowania wywłaszczeniowego. Skargę na powyższe postanowienie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. S., zarzucając mu naruszenie prawa materialnego oraz przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez: - naruszenie art.115 ust.1 o gospodarce nieruchomościami poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, podczas gdy prawidłowe zastosowanie tego przepisu nakazuje organowi administracji wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego z urzędu na mocy zawiadomienia podmiotu realizującego inwestycję celu publicznego- a za taki powinien być uznany wniosek [...] z dnia [...].11.2014 r. - a w konsekwencji odmówienie wydania decyzji -zgody na założenie lub przedłużenie na części nieruchomości nr ewid [...] ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji wody, ścieków, energii elektrycznej i cieplej poprzez rozbudowę istniejących instalacji do działki o nr ewid [...] w obrębie [...] położonej przy ul. [...] w Dzielnicy [...] stanowiącej własność Skarżącego; - naruszenie art. 6 ust 2 i 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez jego wadliwą interpretację i uznanie, iż założenie lub przedłużenie na części nieruchomości nr ewid [...] ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji wody, ścieków, energii elektrycznej i cieplej poprzez rozbudowę istniejących instalacji nie stanowi celu publicznego zaspokajającego potrzeby społeczności lokalnej jaką będą stanowić mieszkańcy wielorodzinnego budynku mieszkalnego wybudowanego w [...] przy ul. [...], a w konsekwencji utrzymanie w mocy postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, co uniemożliwia Skarżącemu realizację inwestycji; - naruszenie art. 112 ust 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez jego wadliwą interpretację pomijającą fakt, iż zgodnie z aktualnym Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego obszaru "[...]- 1 etap" zatwierdzonym Uchwałą nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...].12.2001r. ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] nr [...] poz. [...] z dnia [...].12.2001 r., działka o nr ewid [...] znajduje się w obszarze oznaczonym symbolem planistycznym KUz jako tereny ulic będące terenami dla realizacji zadań publicznych a więc na obszarze przeznaczonym w przywołanym planie na cele publiczne, a w konsekwencji utrzymanie w mocy postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, co uniemożliwia Skarżącemu realizację inwestycji; -naruszenie art. 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2012 r. poz. 647) w zw. z art. 16 kpa oraz art. 415 kc poprzez utrzymanie w mocy postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania celem umożliwienia skorzystania z infrastruktury istniejącej na działce o nr [...] zgodnie z wydaną uprzednio Decyzją nr [...] z dnia [...].06.2013 r. o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce nr ewid. [...] zakładającej zaopatrzenie w wodę oraz odprowadzanie ścieków do instalacji rozprowadzającej media zlokalizowanych na działce nr [...], która to decyzja uzyskała przymiot ostateczności, co spowodowało umyślne wyrządzenie Skarżącemu szkody w postaci braku możliwości realizacji inwestycji; - naruszenie naczelnych zasad postępowania administracyjnego określonych art. 7 kpa oraz art. 8 kpa oraz art.112 ust.3 i art. 115 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez prowadzenie postępowania niezgodnie z przepisami prawa i z naruszeniem słusznego interesu Skarżącego poprzez uniemożliwienie realizacji inwestycji, której budowa jest w interesie społecznym, pomimo iż wystąpienie przez Skarżącego z wnioskiem o wszczęcie postępowania z dnia [...].11.2014 r. było poprzedzone nieefektywnymi rokowaniami z użytkownikami wieczystymi nieruchomości nr ewid [...] o uzyskanie zgody na wykonanie prac określonych w przedmiotowym wniosku i Skarżący nie ma innej możliwości realizacji inwestycji zgodnie z zapisami Decyzji nr [...] z dnia [...].06.2013 r. o warunkach zabudowy; - naruszenie art. 7 pkt 1 ppkt 3 ustawy z dnia z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r. poz. 594) poprzez jego nie zastosowanie i utrzymanie w mocy postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania mającego na celu wyrażenie zgody na założenie i przeprowadzenie na nieruchomości nr ewid [...] ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji wody, ścieków, energii elektrycznej i cieplej poprzez rozbudowę istniejących instalacji do działki o nr ewid [...] w obrębie [...] położonej przy ul. [...] w Dzielnicy [...] [...] podczas gdy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, do realizacji których gmina jest zobowiązana na mocy obowiązujących przepisów prawa; - naruszenie naczelnej zasady kpa to jest szybkości i prostoty postępowania określonej wart. 12 kpa w zw. z art. 35 kpa obligującej organy administracji publicznej do wnikliwego i szybkiego działania i rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki, podczas gdy w niniejszym postępowaniu organy administracji od dnia złożenia wniosku to jest od dnia [...].11.2014 r. do dnia [...].02.2015 r ustalały właściwość rzeczową i miejscową organu mającego prowadzić niniejsze postępowanie, a następne bezzasadnie odmówiły wszczęcia postępowania, które to rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy na skutek wydania zaskarżonego postanowienia; -naruszenie art. 7 kpa w związku z art. 77 § 1 kpa poprzez nie podjęcie przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a także niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, pominięcie niezbędnych dla postępowania administracyjnego ustaleń, co miało istotny wpływ na wynik postępowania, gdyż doprowadziło do wydania postanowienia uniemożliwiającego realizację inwestycji przez Skarżącego. W świetle powyższego Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz rozważenie na podstawie art. 135 p.p.s.a uchylenie postanowienia Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...].12.2015r. odmawiającego wszczęcia postępowania wywłaszczeniowego zgodnie z wnioskiem skarżącego. Skarżący wniósł także o zwrot kosztów postępowania sądowego w tym zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazał na okoliczności mające uzasadniać powyższe zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej "p.p.s.a.") polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a., w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzona na płaszczyźnie zgodności z prawem kontrola zaskarżone postanowienia, w ramach wskazanych kryteriów, prowadzi do konstatacji, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie organy powołując się na art. 61a k.p.a. oraz z art. 122 ust. 4, art. 115 ust. 1 i 4 ugn. odmówiły wszczęcia na wniosek skarżącego postępowania wywłaszczeniowego prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w [...], w dzielnicy [...], oznaczonej nr ewidencyjnym nr [...] z obr. [...] o pow. 3 660 m2 stanowiącej własność Skarbu Państwa i oddanej w użytkowanie wieczyste kilku tysiącom osób, dla której prowadzona jest księga wieczysta [...] uznając, że w sprawie nie zostały spełnione przesłanki przedmiotowe i podmiotowe określone w art. 115 ugn. Jak wynika z akt sprawy skarżący domagał się wszczęcia niniejszego postępowania z uwagi na to, że planuje na działce nr [...] budowę budynku wielorodzinnego. Zgodnie zaś z posiadaną decyzją o warunkach zabudowy z dnia [...] czerwca 2013r. Nr [...] dla w/w inwestycji założono zaopatrzenie w wodę oraz odprowadzanie ścieków do instalacji rozprowadzającej media zlokalizowanych na działce nr [...]. W ocenie skarżącego organ winien był z urzędu wszcząć postępowanie w sprawie i wyrazić zgodę na założenie lub przedłużenie na części nieruchomości nr [...] ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji wody, ścieków, energii elektrycznej i cieplnej poprzez rozbudowę istniejącej instalacji do należącej do skarżącego działki o nr ewid. [...]. Wskazać zatem należy, że zgodnie z art. 115 ust. 1 ung wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego na rzecz Skarbu Państwa następuje z urzędu, a na rzecz jednostki samorządu terytorialnego - na wniosek jej organu wykonawczego. Wszczęcie postępowania z urzędu może także nastąpić na skutek zawiadomienia złożonego przez podmiot, który zamierza realizować cel publiczny. W orzecznictwie podkreśla się, że przepis art. 115 ust. 1 ugn przyznaje interes prawny w postępowaniu wywłaszczeniowym podmiotowi, który "zamierza" realizować cel publiczny. Ten "zamiar" realizacji celu publicznego musi jednak wynikać z konkretnego dokumentu uprawniającego inwestora do dysponowania na cele budowlane gruntem w stosunku do którego nie ma on żadnych praw związanych z jego korzystaniem. W postępowaniu wywłaszczeniowym prowadzonym w trybie ugn takim dokumentem jest zezwolenie na niezwłoczne zajęcie nieruchomości, o którym mowa w art. 122 ust. 1 ugn. Dopiero uzyskanie tego zezwolenia kreuje interes prawny tego podmiotu, ponieważ los decyzji wywłaszczeniowej wpływa wówczas na prawo inwestora do dysponowania gruntem na cele budowlane (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 listopada 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 661/06, LEX nr 339931). Wbrew temu co twierdzi skarżący nie można zatem traktować zawiadomienia z art. 115 ust. 1 ugn jako wniosku o wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego, ponieważ postępowanie wnioskowe dotyczy wywłaszczenia na rzecz jednostki samorządu terytorialnego, a postępowanie zainicjowane zawiadomieniem toczy się z urzędu i dotyczy wywłaszczenia na rzecz Skarbu Państwa lub j.s.t. Poza tym ustawodawca wyraźnie różnicuje sytuację prawną podmiotu zamierzającego realizować cel publiczny i wnioskodawcy (np. w zakresie prowadzenia rokowań, wymogów formalnych wniosku o wywłaszczenie). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego obszaru "[...]- 1 etap" zatwierdzonym Uchwałą nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...].12.2001r. ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] nr [...] poz. [...] z dnia [...].12.2001 r., działka o nr ewid [...] znajduje się w obszarze oznaczonym symbolem planistycznym KUz jako tereny ulic będące terenami dla realizacji zadań publicznych. Zgodnie zaś z art. 112 ust. 1 przepisy rozdziału o wywłaszczeniu stosuje się do nieruchomości położonych, z zastrzeżeniem art. 122a, art. 124 ust. 1b, art. 124b, art. 125 i art. 126, na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele publiczne albo do nieruchomości, dla których wydana została decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Z przytoczonego zatem, powyżej zapisu planu wynika, że bez wątpienia teren ulicy [...] (KUz) jest także terenem dla realizacji zadań publicznych. Przy czym w § 5 planu wskazano, że dopuszcza on realizację celów publicznych w zakresie usług podstawowych zdrowia i oświaty oraz komunikacji i inżynierii. Niezasadnie zatem Wojewoda uznał, że zgodnie z m.p.z.p, na jej terenie może być realizowana jedynie droga. Okoliczność ta nie miała jednak wpływu na rozpoznanie sprawy . Wbrew bowiem stanowisku strony skarżącej, to iż planuje on na należącej do niego działce zrealizować inwestycję w postaci budowy budynku wielorodzinnego nie oznacza, że założenie lub przedłużenie na części nieruchomości nr [...] ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji wody, ścieków, energii elektrycznej i cieplnej poprzez rozbudowę istniejącej instalacji do należącej do skarżącego działki o nr ewid. [...], stanowi cel publiczny. Jak wynika z treści załączonej m.in. do skargi decyzji o warunkach zabudowy, jaką otrzymał skarżący (pkt.2.3. ppkt. 2) projektowany budynek skarżący może zapatrzeć w wodę z istniejącego przewodu wodociągowego [...] mm w ul. [...]. Odnośnie sieci kanalizacyjnej na odprowadzanie ścieków musi uzyskać zgodę właściciela istniejącego w/w drodze kanału ściekowego oraz po rozbudowie tej sieci. W decyzji tej wskazano zatem na warunki, jakie muszą być spełnione aby skarżący mógł zrealizować planowane zamierzenie inwestycyjne (tu zgoda właściciela sieci kanalizacyjnej oraz jej rozbudowa). W świetle powyższych ustaleń wskazać należy, że po pierwszej planowana przez skarżącego inwestycja wbrew stanowisku jakie zaprezentował wskazuje na jej prywatny, a nie lokalny charakter. Wprawdzie zgodnie z art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami planowana przez stronę skarżącą inwestycja niewątpliwie mieści się w zakresie objętym pojęciem celu publicznego (m.in. budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń). Jednak drugim równie istotnym elementem uznania inwestycji za inwestycję celu publicznego jest charakter zamierzenia inwestycyjnego – musi to być inwestycja o zasięgu co najmniej lokalnym. Inwestycja lokalna to nie tylko inwestycja służąca całej gminie jako podmiotowi władzy lokalnej. Może to być także inwestycja, która swoim zasięgiem bezpośrednio służy węższemu kręgowi mieszkańców gminy, ale pośrednio ma znaczenie dla całej gminy we wskazanym rozumieniu. Rozbudowa istniejącej na działce instalacji na potrzeby podmiotów mających zamieszkać wprawdzie w budynku wielorodzinnym ale na niewielkiej względem obszaru ([...], dzielnicy) prywatnej działce nie możne być uznana za inwestycję lokalną mającą istotne znaczenie dla określonego rejonu [...] w konsekwencji pośrednio dla całej wspólnoty i mającą zaspokajać także jej potrzeby jako całości - służąc tym samym nie tylko interesom grupowym. Wprawdzie zdążają się sytuacje, że rozbudowa miejskiej sieci wodociągowej i kanalizacyjnej stanowi inwestycję towarzyszącą większej inwestycji, mającej charakter przedsięwzięcia prywatnego. I tego typu inwestycja towarzysząca – z uwagi na swój indywidualny charakter a przede wszystkim zasięg może być uznana za inwestycję celu publicznego, ale jak wskazano powyżej nie dotyczy to inwestycji skarżącego. Tym samym wbrew zarzutom skargi zasadnie organy uznały, że w okolicznościach niniejszej sprawy skarżący nie jest podmiotem upragnionym do wystąpienia z zawiadomieniem w zakresie wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie w rozumieniu art. 115 ust.1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Sąd podzielił także stanowisko organów, iż na gruncie ustaleń poczynionych niniejszej sprawie organy mogły wydać rozstrzygniecie w oparciu o art. 61a § 1 k.p.a. i na podstawie art. 151 P.p.s.a skargę oddalił.