IV SA/Wa 2517/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia SO del. do WSA Aleksandra Westra po rozpoznaniu 23 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi B. D. i W. D. na decyzję Burmistrza Miasta [...] z [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia - odrzucić skargę -

Skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazaną w sentencji decyzję Burmistrza Miasta P.. W jej uzasadnieniu wskazali, że w toku postępowania o ustalenie warunków zabudowy organ odmówił dopuszczenia ich do udziału, stwierdzając, że działki należące do nich nie są działkami sąsiadującymi z działką, na której ma zostać przeprowadzona inwestycja, a zatem nie mają oni przymiotu strony w tym postępowaniu. Tymczasem w ocenie Skarżących, inwestycja będzie oddziaływać na posiadane przez nich działki, co uzasadnia ich udział w toku postepowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej jako "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zaskarżona decyzja została wydana przez Burmistrza Miasta P., działającego jako organ I instancji. W jej treści zawarte było pouczenie o prawie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., w terminie 14 dni, za pośrednictwem Burmistrza. Nie rozstrzygając w chwili obecnej, czy skarżącym faktycznie przysługuje przymiot strony w przedmiotowym postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy czy też nie, Sąd stwierdza, że nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. Zatem skarga jest w chwili obecnej niedopuszczalna. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.