IV SA/Wa 2502/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Małgorzata Leśniewska po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. Z. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: 1) przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla Z. Z. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy.

Skarżąca Z. Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Geodety Kraju w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego. Do skargi załączyła urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dodatkowego oświadczenia złożonego w wykonaniu wezwania referendarz sądowego wynika, że skarżąca otrzymuje świadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w wysokości 1063,59 zł, ma 95 lat, nie posiada nieruchomości, oszczędności, wartościowych przedmiotów, korzysta ze służebności osobistej budynku mieszkalnego i prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej również jako p.p.s.a., prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). W ocenie referendarza sądowego wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, że sytuacja materialna skarżącej jest bardzo trudna. Skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się jedynie ze świadczenia w wysokości 1063,59 zł, jest osobą schorowaną, w podeszłym wieku. Mając na uwadze aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, takich jak wyżywienie, ubranie, leki należy stwierdzić, że skarżąca nie jest w stanie wygospodarować środków pozwalających na poniesienie jakiekolwiek kosztów postępowania. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.