IV SA/Wa 2461/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska - Baran Sędziowie Sędzia WSA Monika Barszcz (spr.) Sędzia WSA Anita Wielopolska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.Z. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2020 r., znak: [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej oddala skargę.

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z [...] sierpnia 2020 r. nr [...] Główny Inspektor Ochrony Środowiska (dalej: "GIOŚ", "organ odwoławczy", "organ II instancji") uchylił w całości decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska (dalej: "organ I instancji", "WIOŚ") z [...] lutego 2020 r. znak: [...], oraz wymierzył J. Z. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą [...] administracyjną karę pieniężną w wysokości 20.000 zł za zbieranie odpadów bez wymaganego zezwolenia. Zaskarżona decyzja zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. Prezydent [...] (dalej: "Prezydent") zezwolił J. Z. (dalej: "strona", "skarżąca"), prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą [...] J. Z. z siedzibą w miejscowości [...] (dalej: "Przedsiębiorstwo", "zakład") na zbieranie odpadów w [...] przy ul. [...] na działkach o nr ew. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb [...] o kodzie 200201 (odpady ulegające biodegradacji). Strona prowadzi [...] (dalej: "PSZOK"). W dniu [...] listopada 2018 r. zawarła umowę z [...] w zakresie "Przygotowanie punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych na terenie [...] Zadanie nr 1". Umowa została zawarta od dnia jej zawarcia do [...] listopada 2022 r. Przedmiotowa umowa zobowiązuje podmiot do: przygotowania PSZOK, prowadzeniu PSZOK w zakresie obsługi mieszkańców, magazynowania zebranych odpadów oraz ich transportu do miejsc zagospodarowania, zagospodarowaniu zebranych odpadów ulegających biodegradacji o kodzie 20 02 01, przygotowaniu i obsłudze MPSZOK przyjmujących problematyczne odpady komunalne w systemie objazdowym. Zgodnie z umową na terenie PSZOK o powierzchni 3.000 m2 należało wydzielić: część ogólnodostępną dla mieszkańców, wyposażoną w pojemniki i kontenery przeznaczone do zbierania przywiezionych przez mieszkańców odpadów; część niedostępną dla mieszkańców, przeznaczoną do magazynowania odpadów zebranych w PSZOK i MPSZOK przed transportem do odbiorców, wskazanych przez Urząd [...]. Zgodnie z umową na terenie PSZOK zbieranych jest 40 rodzajów odpadów (niektóre frakcje odpadów zbierane są oddzielnie np. monitory, telewizory, duże urządzenia elektryczne, małe urządzenia elektryczne), w tym odpady wymienione w art. 3 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2019 r., poz. 2010, ze zm.), tj.: - przeterminowane leki - pod kodami 20 01 31 *, 20 01 32, - chemikalia - pod kodami 20 01 13*, 20 01 14*, 20 01 15, 20 01 17*, 20 01 19*, 20 01 27*, 20 01 28, 20 01 29*, 20 01 30, 20 01 80, - zużyte baterie i akumulatory - pod kodami 20 01 33* i 20 01 34, - zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny - pod kodami 20 01 23*. 20 01 35*, 20 01 36, - meble i inne odpady wielkogabarytowe - pod kodem 20 03 07, - zużyte opony - pod kodem 16 01 03, - odpady zielone - pod kodem 20 02 01, - odpady budowlane i rozbiórkowe stanowiące odpady komunalne - pod kodami 17 01 01, 17 01 02, 17 01 07, - odpady papieru, szkła, metalu, tworzyw sztucznych - pod kodami 15 01 01, 15 01 07, 20 01 02, 20 01 39, 20 01 40. PSZOK przy ul. [...] w [...] funkcjonuje od dnia [...] stycznia 2019 r. Zgodnie z opisem przedmiotu zamówienia, kontrolowany zobowiązany był do magazynowania odpadów komunalnych zebranych w PSZOK przez okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca 2019 r. W okresie od 31 maja 2019 r. do 11 lipca 2019 r. inspektorzy WIOŚ przeprowadzili kontrolę u strony. Podczas oględzin przeprowadzonych w dniu 31 maja 2019 r. stwierdzono, że teren zakładu jest ogrodzony; brama wjazdowo-wyjazdowa znajdowała się od strony ul. [...]. Na terenie można było wyróżnić 4 strefy użytkowania: 1. część terenu bezpośrednio za bramą (północna część) o powierzchni ok. 2.057 m2, użytkowana jako Punkt Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych (PSZOK) dla mieszkańców [...]; 2. teren w części południowo-zachodniej, oddzielony od PSZOK ogrodzeniem z blachy trapezowej o powierzchni ok. 3528 m2 (72m x 49m), na którym magazynowane są odpady; 3. teren w części wschodniej nieruchomości - nieużytkowany, porośnięty roślinnością; 4. teren w części północno-zachodniej nieruchomości - nieużytkowany, porośnięty roślinnością. Teren PSZOK był utwardzony - znaczna część terenu była wybetonowana, pozostały teren (od strony południowej) został wyłożony płytami typu MON. Na przedmiotowym terenie znajdowała się samochodowa waga najazdowa, a także kontenery i pojemniki na odpady komunalne. Przy granicy północnej działki (graniczącym z terenem należącym do Suez Polska) znajdowały się zamykane pojemniki 1,1 m3 oznakowane kodami odpadów: 15 01 07, 15 01 09, 15 01 10*, 15 01 11*, 20 01 10, 20 01 11, 20 01 13, 20 01 17, 20 01 19, 20 01 25, 20 01 26*, 20 01 27*, 20 01 28, 20 01 29*, 20 01 30, 20 01 32, 20 01 80. Pojemniki oznakowane kodami 20 01 19, 20 01 27, 15 01 09, 20 01 17, 20 01 25 były puste. Pozostałe pojemniki były wypełnione odpadami w różnym stopniu. Na terenie znajdował się także paletopojemnik z odpadami 20 01 14* oraz puste paletopojemniki na odpady 20 01 15* i 20 01 33*. Stwierdzono także obecność: - 2 kontenerów z odpadami wielkogabarytowymi - kontenery oznakowane kodem 20 03 07, otwarte od góry; przy kontenerze znajdowały się odpady wielkogabarytowe magazynowane luzem na placu, - kontenera KP-15 z odpadami zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego w postaci pralek, lodówek, mikrofalówek - kontener nieoznakowany kodem odpadu, przykryty folią, - kontenera KP-15 na odpady gruzu, - kontenera KP-15 z odpadami zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego w postaci pralek, zmywarek - kontener oznakowany kodem 20 01 36, przykryty folią, - kontenera KP-15 z odpadami komunalnymi w postaci styropianu, wykładziny pcv, dywanu - kontener oznakowany kodem 20 01 99, - kontenera KP-15 z odpadami drewna - kontener oznakowany kodem 20 01 37*, - kontenera KP-15 z odpadami w postaci lodówek - kontener oznakowany kodem 20 01 23*, przykryły folią, - kontenera KP-15 z odpadami w postaci gałęzi - kontener oznakowany kodem 20 01 38, przy kontenerze znajdują się odpady w postaci choinek, - kontenera KP-15 z odpadami metali - kontener oznakowany kodem 20 01 40, - 2 kontenerów KP-15 z odpadami farb i klejów - kontenery oznakowane kodem 20 01 28, - kontenera KP-7 z odpadami szkła - kontener oznakowany kodem 20 01 02, - 2 kontenerów KP-15 z odpadami tektury - kontenery oznakowane kodem 15 0101, - kontenera KP-15 z odpadami plastiku - kontener oznakowany kodem 20 01 39, - kontenera KP-15 z odpadami gruzu budowlanego - kontener oznakowany kodem 17 01 07, - kontenera KIM 5 z odpadami zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego - kontener oznakowany kodem 20 01 35*. przykryty folią - kontenera KP-15 z odpadami zużytych opon - kontener oznakowany kodem 16 01 03, - kontenera KP-15 z odpadami zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego - kontener oznakowany kodem 20 01 36, przykryty folią, przy kontenerze znajdują się odpady zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, - kontenera KP-15 z odpadami zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego - kontener nieoznakowany kodem odpadu, przykryty folią. Przy terenie PSZOK, na terenie nieutwardzonym, znajdował się także kontener KP-15 z odpadami zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, nieoznakowany kodem odpadu. Teren magazynowania odpadów (części magazynowej PSZOK) był utwardzony płytami typu MON oraz częściowo betonowymi płytami ażurowymi. Na tym terenie odpady magazynowane były bezpośrednio na placu, w sposób nieuporządkowany. Miejsca magazynowania odpadów różnego rodzaju nie zostały od siebie oddzielone, brak było możliwości dojścia do miejsc magazynowania poszczególnych rodzajów odpadów. Odpady nie zostały opisane kodami odpadów. Magazynowane odpady tworzyły rozległą hałdę odpadów o wysokości 3 m. Na w/w terenie stwierdzono także magazynowanie odpadów w postaci zużytych opon, odpadów wielkogabarytowych (fotele, kanapy, regały, krzesła), odpadów drewna (klepka podłogowa, drzwi, fragmentów mebli), drewnianych podkładów kolejowych, odpadów zielonych, odpadów gruzu budowlanego i ceramiki sanitarnej. Odpady zielone w postaci gałęzi i choinek stanowiły pryzmę o wymiarach 35 m x 8,5 m x 2 m wysokości (i objętości 595 m3). Na placu znajdowało się 19 kontenerów z odpadami, w tym: 5 kontenerów z odpadami tektury, 2 kontenery z odpadami metali, 3 kontenery z odpadami zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (nieprzykrytc folią), 2 kontenery z odpadami folii, 4 kontenery z odpadami plastiku, 2 kontenery ze zmieszanymi odpadami budowlanymi, 1 kontener z odpadami gabarytowymi. Kontenery nie zostały opisane kodem i rodzajem odpadów. Pomiędzy kontenerami znajdowały się odpady tektury i drewna. Część kontenerów znajdowała się na terenie utwardzonym płytami ażurowymi. Odpady zużytych opon złożone były na terenie utwardzonym płytami typu MON oraz na terenie nieutwardzonym. Na terenie znajdowały się również płyty typu MON i płyty ażurowe ułożone w stosy, betonowe ściany oporowe typu T, kręgi betonowe (3 sztuki), 3 palety z kostką brukową, płyty warstwowe metalowo-styropianowe. Inspektorzy WIOŚ podczas oględzin dokonali pomiarów za pomocą taśmy mierniczej, zgodnie z wytycznymi zawartymi w załączniku nr 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach tj. zmierzono długość i szerokość boków prostokąta, które są styczne do podstawy bryły zgromadzonych odpadów oraz wysokość w najwyższym punkcie bryły. Podczas ponownych oględzin w dniu 8 lipca 2019 r. inspektorzy WIOŚ stwierdzili m.in., że na terenie zakładu znajdował się m.in. kontener z odpadami w postaci drewnianych palet, desek, gałęzi z liśćmi, tui - oznakowany kodem 20 01 38 oraz, że odpady były magazynowane w sposób selektywny i uporządkowany. Do protokołu ogledzin, przedstawiciel przedsięborstwa wniósł uwagi o treści: "W kontenerze na odpady 20 01 38 znajdują się jedynie odpady drewniane i drewno, gałęzie, deski, elementy drewniane". Strona odmówiła podpisania protokołu kontroli oraz pismem z dnia 18 lipca 2019 r. wskazała m.in., że odpady o kodzie 20 01 38 w postaci gałęzi i choinek, magazynowane w kontenerze otwartym i nieprzykrytym plandeką oraz luzem na placu w sposób uporządkowany, nie stanowiły zagrożenia dla środowiska. Podczas ponownych oględzin w kontenerze znajdowały się podobne odpady jak w dniu rozpoczęcia kontroli tj. palety, deski, gałęzie z suchymi liśćmi, suche tuje. Według przedsiębiorcy nie są to odpady tożsame z opadami biodegradowalnymi o kodzie 20 02 01 oraz nie istnieje tu ryzyko wymywania jakichkolwiek substancji z tych odpadów. WIOŚ pismem z dnia 19 sierpnia 2019 r. wystąpił do Biura Ochrony Środowiska Urzędu [...] z zapytaniem czy odpady w postaci gałęzi, gałęzi z liśćmi i choinek mogą być przez przedsiębiorcę przyjmowane pod kodem odpadu 20 01 38 (drewno inne niż wymienione w 20 01 37), a nie pod kodem 20 02 01 (odpady ulegające biodegradacji). W odpowiedzi z dnia 6 września 2019 r. Prezydent poinformował, że odpady w postaci gałęzi, gałęzi z liśćmi i choinek powinny być klasyfikowane pod kodem 20 02 01 (odpady ulegające biodegradacji - z podgrupy Odpady z ogrodów i parków, w tym cmentarzy), a nie pod kodem 20 01 38 (drewno inne niż wymienione w 20 01 37 - z podgrupy Odpady komunalne segregowane i gromadzone selektywnie, z wyłączeniem 15 01). W dniu 30 września 2019 r. WIOŚ wszczął postępowanie administracyjne w sprawie wymierzenia stronie kary administracyjnej za zbieranie odpadów bez wymaganego zezwolenia, o którym mowa w art. 41 ustawy o odpadach, na terenie zakładu w [...] przy ul. [...], działki nr ew. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb [...], stwierdzone podczas kontroli przeprowadzonej w okresie od 31 maja 2019 r. do 11 lipca 2019 r. Pismem z dnia 7 listopada 2019 r. strona wskazała m.in., że na terenie zakładu nie były gromadzone odpady zielone. Za odpady zielone wzięto elementy drewniane np. grube gałęzie, które zdaniem przedsiębiorcy nie są odpadem o kodzie 20 02 01. Do przedmiotowego pisma dołączono protokoły kontroli przeprowadzonych przez pracowników Biura Gospodarki Odpadami Komunalnych Urzędu [...] w dniach: 8 kwietnia 2019 r. i 27 maja 2019 r. oraz pracowników Biura Gospodarki Odpadami Urzędu [...] w dniach: 4 października 2019 r. i 30 października 2019 r., które nie stwierdzają, aby odpady zielone były gromadzone. Ponadto zdaniem strony pomiar objętości hałd powinien zostać przeprowadzony przez geodetę, metodami i sprzętem do tego służącym. W związku z nie przeprowadzeniem pomiarów przez geodetę ilości nagromadzonych odpadów wymienione w protokole kontroli nie mogą być dowodem w sprawie. Decyzją z dnia [...] lutego 2020 r. WIOŚ, działając na podstawie art. 194 ust. 4, art. 196, art. 197 pkt 1, art. 198, art. 201 ust. 1 i art. 202 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2019 r. poz. 701, ze zm., dalej: "u.o.o.") oraz art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, ze zm., dalej: "k.p.a."), wymierzył stronie administracyjną karę pieniężną w wysokości 187.500 zł. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że podczas kontroli przeprowadzonej przez inspektorów WIOŚ, na terenie zakładu znajdowały się odpady w postaci gałęzi z liśćmi, choinek z igłami oraz tui, które nie powinny być klasyfikowane jako odpady z drewna, co potwierdził w piśmie Prezydent. Odnośnie objętości magazynowanych odpadów, organ I instancji zaznaczył, że zgodnie z wytycznymi, administracyjną karę pieniężną wymierza się na podstawie domyślnej objętości bryły zgromadzonych odpadów, określonej w m3, obliczonej na podstawie długości i szerokości stanowiących boki prostokąta, które są styczne do podstawy bryły zgromadzonych odpadów oraz wysokości zmierzonej w najwyższym punkcie bryły. Zgodnie z załącznikiem nr 6 ustawy o odpadach, przepis nie nakłada obowiązku wykonania pomiaru objętości bryły odpadów przez geodetę. WIOŚ wskazał, że zgodnie z art. 194 ust. 4 u.o.o., administracyjną karę pieniężną wymierza się za zbieranie lub przetwarzanie odpadów bez wymaganego zezwolenia, o którym mowa w art. 41. Kara wynosi nie mniej niż 10.000 zł i nie może przekroczyć 1.000.000 zł. Zgodnie z art. 194 ust. 6 u.o.o. wysokość kary oblicza się, uwzględniając ilość i właściwości odpadów, w sposób określony w załączniku nr 6 do ustawy. Organ I instancji wskazał wzór na obliczenie wysokości administracyjnej kary pieniężnej zgodnie z załącznikiem nr 6 do ustawy oraz opisał jaki zastosował sposób obliczenia administracyjnej kary pieniężnej. Wobec powyższego, WIOŚ uznał, że wysokość administracyjnej kary pieniężnej obliczonej na podstawie wzoru wynosi: 625 m3 x 300 zł = 187.500 zł. Jednocześnie WIOŚ zaznaczył, że nie znalazł podstaw do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaniu na pouczeniu na podstawie art. 189f k.p.a., w sytuacji gdy nie sposób zakwalifikować stwierdzonego naruszenia jako znikome. Odwołanie od tej decyzji wniosła strona, wnosząc o uchylenie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r. GIOŚ uchylił w całości decyzję organu I instancji oraz nałożył na stronę administracyjną karę pieniężną w wysokości 20.000 zł za zbieranie odpadów o kodzie 20 02 01 bez wymaganego zezwolenia. Organ odwoławczy stwierdził, że strona prowadziła gospodarowanie odpadami niezgodnie z przedmiotową decyzją zezwalającą na zbieranie odpadów: - zgodnie z działem II pkt 3 decyzji Prezydenta odpady należy magazynować na placu magazynowym posiadającym szczelne utwardzone podłoże lub pod wiatą posiadającą wybetonowane podłoże; na ww. terenie odpady magazynowano na terenie wybetonowanym, a także na terenie utwardzonym płytami typu MON, betonowymi płytami ażurowymi oraz na terenie nieutwardzonym. Na terenie nie było wiaty. Teren utwardzony płytami MON oraz płytami ażurowymi nie posiadał systemu odprowadzania wód deszczowych oraz ścieków przemysłowych; - zgodnie z działem II pkt 4.10 ww. decyzji miejsca magazynowania należało wyznaczyć w sposób niekolidujący z trasą przejazdu i manewrowania pojazdami samochodowymi oraz z urządzeniami stosowanymi do załadunku i rozładunku; na terenie magazynowania odpadów (części magazynowej PSZOK) miejsca magazynowania odpadów różnego rodzaju nie zostały od siebie oddzielone, brak było możliwości dojścia do miejsc magazynowania poszczególnych rodzajów odpadów. Magazynowane odpady tworzyły rozległą hałdę o wymiarach 72 m x 49 m i wysokości 3 m; - zgodnie z działem II pkt 4.5 i 4.6 ww. decyzji odpady należy zbierać selektywnie, a miejsca odpadów należy oznakować; na terenie magazynowania odpadów (części magazynowej PSZOK) odpady magazynowane były w sposób nieuporządkowany, tworząc rozległą hałdę odpadów. Miejsca magazynowania oraz kontenery nie zostały opisane kodami odpadów; - zgodnie działem II pkt 4.9 ww. decyzji miejsca magazynowania odpadów należy utrzymać w należytej czystości i porządku; na terenie magazynowania odpadów (części magazynowej PSZOK) odpady magazynowano w sposób nieuporządkowany, nie było możliwości dojścia do miejsc magazynowania poszczególnych rodzajów odpadów. W ocenie GIOŚ strona naruszyła warunki decyzji Nr [...] w zakresie sposobu i miejsca magazynowania odpadów. - na terenie PSZOK znajdowały się zamykane pojemniki 1,1 m3 oznakowane kodami odpadów: 15 01 10*, 15 01 11*, 20 01 10,20 01 11,20 01 13,20 01 26*. 20 01 27*, 20 01 28, 20 01 29*, 20 01 30, 20 01 32, 20 01 80. W pojemnikach znajdowały się odpady. Pojemniki nie były umieszczone pod wiatą. Organ II instancji wskazał, że zgodnie zaś z ww. decyzją, odpady o kodach - 15 01 10*, 15 01 11* - należy magazynować w szczelnych, zamykanych pojemnikach na paletach lub w szczelnych i zamykanych kontenerach pod wiatą, - 20 01 10,20 01 11 - należy magazynować w workach pod wiatą, - 20 01 13* - należy magazynować w szczelnych zamykanych pojemnikach pod wiatą, - 20 01 26*, 20 01 27*, 20 01 28, 20 01 29*, 20 01 30 - należy magazynować w szczelnych, zamykanych pojemnikach na paletach, pod wiatą, - 20 01 32 - należy magazynować w szczelnych workach polietylenowych jednorazowego użycia, w urządzeniu chłodniczym pod wiatą. - 20 01 80 - należy magazynować w pojemnikach pod wiatą. - na terenie zakładu magazynowane byty odpady zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego w kontenerach na placu magazynowym oraz luzem na placu magazynowym (przy kontenerze), podczas gdy zgodnie z posiadaną decyzją odpady o kodach 20 01 35* i 20 01 36 należy magazynować w pojemnikach lub luzem pod wiatą, - na terenie zakładu magazynowane były odpady zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego w postaci lodówek w kontenerze oznakowanym kodem odpadu 20 01 23*, przykrytym plandeką na placu magazynowym, natomiast zgodnie z posiadaną decyzją odpady o kodach 20 01 23* należy magazynować w szczelnych, zamykanych i wyłożonych materiałem izolującym pojemnikach na paletach pod wiatą, - na przedmiotowym terenie magazynowane były odpady w postaci gałęzi i choinek w kontenerze oznakowanym kodem odpadu 20 01 38 (kontener otwarty od góry, nieprzykryty plandeką) oraz luzem na placu. Odpady o kodzie 20 01 38 należy natomiast magazynować, zgodnie z posiadanym zezwoleniem, w kontenerach zamykanych lub przykrytych plandeką na placu magazynowym, - na terenie placu magazynowane były odpady szkła w kontenerze oznakowanym kodem odpadu 20 01 02. Kontener był otwarty od góry, nieprzykryty plandeką. Zgodnie zaś z w/w decyzją odpady o kodzie 20 01 02 należy magazynować w kontenerach zamykanych lub przykrytych plandeką na placu magazynowym, - na terenie placu magazynowane były odpady papieru i tektury w kontenerze oznakowanym kodem odpadu 15 01 01. Kontener był otwarty od góry, nieprzykryty plandeką. Zgodnie z posiadaną decyzją odpady o kodzie 15 01 01 należy magazynować w kontenerach zamykanych lub przykrytych plandeką pod wiatą. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że zaskarżona decyzja nie została wydana prawidłowo w odniesieniu do ustalenia wysokości administracyjnej kary pieniężnej nałożonej na stronę. GIOŚ zaznaczył, że zgodnie z art. 41 ust. 1 u.o.o. prowadzenie zbierania odpadów i prowadzenie przetwarzania odpadów wymaga uzyskania zezwolenia. Natomiast w myśl art. 194 ust. 4 u.o.o. administracyjną karę pieniężną wymierza się za zbieranie odpadów lub przetwarzanie odpadów bez wymaganego zezwolenia, o którym mowa w art. 41. Kara wynosi nie mniej niż 10.000 zł i nie może przekroczyć 1.000.000 zł. Organ II instancji wskazał, że na podstawie natomiast art. 194 ust. 6 u.o.o. wysokość ww. kary oblicza się, uwzględniając ilość i właściwości odpadów, w sposób określony w załączniku nr 6 do ustawy. GIOŚ zaznaczył przy tym, że w przypadku braku odpadów, które były zbierane lub przetwarzane bez wymaganego zezwolenia, wartość "O" ustala się na podstawie dokumentów ewidencji odpadów lub innych dowodów stwierdzających ilość odpadów, w stosunku do których stwierdzono naruszenie, przy czym stosuje się przelicznik masy odpadów wyrażonej w Mg na ich objętość wyrażoną w m3, który wynosi 1. W przypadku zgromadzenia odpadów na danym terenie w kilku bryłach, wartość "O" oblicza się, sumując domyślną objętość wyliczoną osobno dla każdej bryły zgromadzonych odpadów. W ocenie organu II instancji, WIOŚ słusznie stwierdził, iż strona na terenie PSZOK przy ul. [...] w [...] prowadziła zbieranie odpadów w postaci gałęzi, gałęzi z liśćmi i choinek (tj. odpadów o kodzie 20 02 01 - odpady ulegające biodegradacji) bez wymaganego zezwolenia, które klasyfikowała błędnie pod kodem 20 01 38 - drewno inne niż wymienione w 20 01 37. Zdaniem GIOŚ, chybione są argumenty strony zawarte w odwołaniu, iż zbierane przez nią ww. odpady z choinek powinny być klasyfikowane pod kodem 20 01 38 (drewno inne niż wymienione w 20 01 37), 20 03 07 (odpady wielkogabarytowe) lub też 20 01 99 (inne niewymienione frakcje zbierane w sposób selektywny), natomiast nie powinny zostać uznane za odpady 20 02 01 (odpady ulegające biodegradacji) z uwagi na planowane ich zagospodarowanie poprzez spalenie w celu odzysku energii w ramach akcji "[...]". Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie katalogu odpadów, odpady klasyfikuje się według źródła ich powstawania, nie zaś ich dalszego przeznaczenia. Zdaniem GIOŚ, fakt organizacji zbiórki choinek przez [...] razem z innymi odpadami wielkogabarytowymi nie stanowi podstawy do automatycznej klasyfikacji choinek pod kodem 20 03 07, a podyktowane jest jedynie kwestiami logistycznymi i transportowymi związanymi ze zbiórką tych odpadów od mieszkańców. Fakt przeznaczenia części powyższych odpadów do odzysku energii poprzez ich spalanie w ramach prowadzonej okresowo akcji "[...]" nie oznacza natomiast, że nie stanowią one jednocześnie odpadów ulegających biodegradacji. GIOŚ podkreślił, że strona, jako profesjonalny podmiot gospodarujący odpadami, obowiązana jest do dokonania identyfikacji odbieranych odpadów pod kątem ich właściwości i charakteru oraz pochodzenia we własnym zakresie, a następnie zaklasyfikowania ich pod właściwym kodem odpadu. Tym samym spoczywa na niej odpowiedzialność za niewłaściwą kwalifikację odpadów (opartą na ustaleniu kodu odpadu, skategoryzowanego w posiadanym zezwoleniu, który z uwagi na swoje właściwości nie może być zaklasyfikowany kodem, który przyjęła strona), a w następstwie tego także prowadzenie gospodarowania odpadami (zbierania odpadów) bez wymaganego zezwolenia, co stanowi z kolei podstawę do wymierzenia przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska administracyjnej kary pieniężnej w myśl przepisów art. 194 ust. 4 u.o.o. Odnosząc się do kwestii ilości zbieranych przez stronę odpadów w postaci gałęzi i choinek bez wymaganego zezwolenia, organ II instancji stwierdził, iż brak było możliwości precyzyjnego określenia zarówno objętości, jak też masy zbieranych odpadów. Strona bowiem klasyfikowała pod kodem 20 01 38 zarówno w/w odpady choinek i gałęzi, jak też palety i elementy drewniane, co wynika m.in. z dokumentacji fotograficznej wykonanej podczas oględzin przeprowadzonych w toku kontroli, a także z informacji przekazanych w odwołaniu. Z uwagi na powyższe, w ocenie organu odwoławczego, obmiary przeprowadzone w toku kontroli w celu ustalenia objętości zbieranych odpadów, jak też okazana przez stronę karta ewidencji odpadów 20 01 38 za 2019 r. nie może stanowić podstawy do naliczenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 194 ust. 6 oraz załącznika nr 6 do ustawy o odpadach. Zdaniem organu II instancji, należało w myśl art. 194 ust. 6a u.o.o, obliczyć wysokość należnej kary pieniężnej w oparciu o przesłanki określone w art. 199 u.o.o., zgodnie z którym przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej uwzględnić należy rodzaj naruszenia i jego wpływ na życie i zdrowie ludzi oraz środowisko, okres trwania naruszenia i rozmiary prowadzonej działalności oraz skutki tych naruszeń i wielkość zagrożenia. W ocenie organu odwoławczego spełnione zostały następujące kryteria: a) rodzaj naruszenia - strona zbierała na terenie prowadzonego PSZOK przy ul. [...] w [...] błędnie zaklasyfikowane pod kodem 20 01 38 odpady o faktycznym kodzie 20 02 01 (w postaci choinek i gałęzi) nieujęte w posiadanej decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. tj. bez wymaganego zezwolenia. Prezydent [...] w/w decyzją odmówił stronie wydania zezwolenia na zbieranie odpadów o kodzie 20 02 01. Dodatkowo należy podkreślić, że odpady o kodzie 20 01 38 zgodnie z warunkami powyższego zezwolenia powinny być zbierane w kontenerach zamykanych lub przykrytych plandeką: strona znaczną część odpadów zbieranych pod tym kodem magazynowała zaś na placu magazynowym luzem, na pryzmie, natomiast mniejszą część także w niezamkniętym i nieprzykrytym plandeką kontenerze oraz bezpośrednio na ziemi, obok kontenera; b) okres trwania naruszenia oraz rozmiary prowadzonej działalności - zgodnie z ustaleniami dokonanymi podczas kontroli oraz w oparciu o okazaną przez stronę kartę ewidencji odpadów, odpady o kodzie 20 01 38 zbierane były od stycznia 2019 r. Podczas trwania kontroli część odpadów została przekazana kolejnym posiadaczom. Zgodnie z obmiarami wykonanymi przez organ I instancji łączna objętość w/w odpadów (dotycząca odpadów zbieranych podczas oględzin w dniu 31 maja 2019 r. i 8 lipca 2019 r.) wynosiła 625 m3 zaś na podstawie ewidencji odpadów za okres od stycznia do czerwca 2019 r. łączna masa zebranych odpadów wynosiła 33,494 Mg. Wartości te dotyczyły jednakże zarówno odpadów w postaci choinek i gałęzi, jak też klasyfikowanych pod tym samym kodem odpadu palet i elementów drewnianych, których nie dotyczy stwierdzone naruszenie; c) wpływ naruszenia na życie i zdrowie ludzi oraz środowisko, skutki naruszeń i wielkość zagrożenia - sposób magazynowania znacznej części zbieranych przez stronę odpadów o kodzie 20 02 01 (choinek i gałęzi) w postaci luźnej pryzmy, umiejscowionej na placu magazynowym, w sposób utrudniający dojście oraz dojazd także do poszczególnych miejsc magazynowania odpadów innego rodzaju (m.in. zużytych opon, odpadów wielkogabarytowych - foteli, kanap, regałów, krzeseł, a także drewnianych podkładów kolejowych), stanowił ryzyko wystąpienia pożaru, z uwagi m.in. na właściwości palne w/w odpadów, a co za tym idzie, także w konsekwencji ryzyka wystąpienia negatywnego wpływu na środowisko oraz zdrowie i życie ludzi poprzez m.in. niekontrolowaną emisję szkodliwych związków chemicznych, uwalnianych z tych odpadów w wyniku reakcji termicznych, do atmosfery. Organ II instancji, ustalając wysokość kary pieniężnej, wziął również pod uwagę fakt podjęcia przez stronę działań polegających na przekazaniu ww. odpadów o kodzie 20 01 38 w maju i czerwcu 2019 r. w ilości 12,4 Mg do zagospodarowania kolejnemu posiadaczowi, a także właściwości zbieranych odpadów w postaci choinek i gałęzi, niestanowiących zagrożenia dla środowiska (za wyjątkiem opisanej powyżej sytuacji wystąpienia pożaru). W ocenie GIOŚ powyższe przesłanki stanowią podstawę do wymierzenia stronie administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 20.000 zł, stanowiącej wartość bliższą najniższemu jej wymiarowi. Skargę na decyzję GIOŚ wniosła skarżąca, która zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie: 1. art. 7 k.p.a. poprzez nie uwzględnienie słusznego interesu strony; 2. art. 7a k.p.a. poprzez nie rozstrzygnięcie na korzyść strony wątpliwości prawnych dotyczących statusu prawego choinek oraz fragmentów drzew; 3. art. 81 a § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie; 4. art. 189f § 1 pkt. 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie; 5. art. 194 ust. 4 ustawy o odpadach poprzez jego zastosowanie; 6. art. 197 ustawy o odpadach poprzez jego niezastosowanie; 7. art. 199 ustawy o odpadach poprzez jego niewłaściwe niezastosowanie. Wobec tak postawionych zarzutów, strona wniosła o uchylenie w całości lub w części zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej i ewentualnie o umorzenie postępowania administracyjnego w tej sprawie, a także o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi strona rozwinęła argumentację dotyczącą podniesionych zarzutów. Przede wszystkim skarżąca nie zaprzeczyła, że nie posiadała decyzji zezwalającej jej na zbieranie w tej lokalizacji odpadów biodegradowalnych (20 02 01), niemniej jednak skarżąca wskazała, że w trakcie całego postępowania przeczyła temu, aby zbierała w PSZOK taki odpad. Strona podniosła, że od lat prowadząc działalność w zakresie gospodarowania odpadami miała i ma świadomość tego, że nie posiadając decyzji właściwego organu nie można (w zgodzie z prawem) zbierać odpadów. Tak było też w przypadku prowadzenia PSZOK przy ul. [...] w [...] - skarżąca wiedziała, że nie może zbierać odpadu o kodzie 20 02 01, tak więc nie prowadziła zbiórki tego odpadu, o czym zresztą zapewniała w swym piśmie z 7 listopada 2019 r. Skarżąca wskazała, że zbierała choinki, co wynikało z instrukcji i wytycznych otrzymywanych od zamawiającego usługę tj. [...]. Strona zaznaczyła, że PSZOK jest rozwiązaniem przewidzianym w art. 3 ust. 2 pkt. 6 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2019 r. poz. 2010) i jest to rozwiązanie skierowane/dedykowane dla mieszkańców miasta, celem zapewnienia im możliwości pozbywania się odpadów jakie wytwarzają w związku z bytowaniem. [...] komunikuje mieszkańcom możliwość pozbywania się wytwarzanych przez nich odpadów w PSZOK wskazując przy tym jakie to odpady są przyjmowane w PSZOK. Skarżąca podniosła, że [...] we wszystkich publikowanych materiałach i informacjach kierowanych do mieszkańców jednoznacznie traktuje choinki jako odpady gabarytowe. Strona zaznaczyła, że w postępowaniu przed organem II instancji skarżąca powołała liczne dowody dotyczące tego jak odpad w postaci choinek nakazywało zbierać skarżącej [...]. Zdaniem skarżącej postępowanie administracyjne winno być albo umorzone z uwagi na to, że nie doszło do zbierania przez skarżącą odpadów bez wymaganego zezwolenia, a jeżeli nawet nie podzielić tego poglądu to postępowanie winno zostać umorzone na podstawie art. 189f § 1 pkt. 1 k.p.a. z uwagi na znikomą wagę naruszenia jakiego się dopuściła. W przypadku gdyby jednak uznać, że skarżąca jednakże zbierała odpady bez wymaganego zezwolenia to kara administracyjna (jej wysokość) winna być jednak ustalona w oparciu o postanowienia art. 199 u.o.o. w najniższej możliwej wysokości. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. W szczególności GIOŚ podkreślił, że organy I i II instancji w niniejszej sprawie w sposób dokładny dokonały wyjaśnienia jej stanu faktycznego, działając w oparciu o przepisy art. 7 k.p.a., w wyniku czego stwierdziły, że zbierane przez stronę choinki, gałęzie i gałęzie z liśćmi klasyfikuje się pod kodem 20 02 01, co znajduje odzwierciedlenie w przepisach rozporządzenia w sprawie katalogu odpadów, a także co potwierdziła dodatkowo treść pisma Dyrektora Biura Gospodarki Odpadami Urzędu [...] z dnia [...] września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Ponadto zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.- zwanej dalej p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podstawę materialnoprawną wymierzenia skarżącej administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł stanowił art. 194 ust. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2019 r. poz. 701 z późn. zm., dalej jako ustawa). Zgodnie z tym przepisem administracyjną karę pieniężną wymierza się za zbieranie odpadów lub przetwarzanie odpadów bez wymaganego zezwolenia, o którym mowa w art. 41 cyt. ustawy. Kara wynosi nie mniej niż 10.000 zł i nie może przekroczyć 1.000.000 zł. Decyzja o wymierzeniu przedmiotowej kary ma charakter obligatoryjny. Według art. 194 ust. 6 wysokość kary, o której mowa w ust. 4, oblicza się, uwzględniając ilość i właściwości odpadów, w sposób określony w załączniku nr 6 do ustawy. Zgodnie natomiast z ust. 6a tego przepisu w przypadku braku możliwości obliczenia wysokości administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 4, w sposób określony w załączniku nr 6 do ustawy, wysokość tej kary oblicza się, uwzględniając przesłanki określone w art. 199 ustawy. Wyjaśnić ponadto należy, że zgodnie z art. 199 ustawy, przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej wojewódzki inspektor ochrony środowiska uwzględnia rodzaj naruszenia i jego wpływ na życie i zdrowie ludzi oraz środowisko, okres trwania naruszenia i rozmiary prowadzonej działalności oraz bierze pod uwagę skutki tych naruszeń i wielkość zagrożenia. Rozpatrując niniejszą sprawę Sąd przyjął za własne ustalenia poczynione w postępowaniu administracyjnym, wobec czego za zbędne uznał ich ponowne przytaczanie. Co dotyczy natomiast kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia - w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy - Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Ponadto, Sąd, działając z urzędu, nie stwierdził istnienia wad postępowania, które winny skutkować derogowaniem zaskarżonego orzeczenia z obrotu prawnego, zważywszy, że stanowisko organów zasługuje na aprobatę. Istotą sporu w niniejszej sprawie nie jest fakt posiadania przez stronę zezwolenia na zbieranie odpadów o kodzie 20 02 21. Skarżąca takiego zezwolenia nie posiadała. Sama wskazała w skardze, że bezskutecznie złożyła wniosek o wydanie decyzji w tym przedmiocie w dniu 7 listopada 2018 r. Skarżąca twierdzi jednak, że nie gromadziła takich odpadów. Jej zdaniem gromadziła, zgodnie z posiadanym zezwoleniem, odpady które klasyfikowała pod kodem 20 01 38 - drewno inne niż wymienione w 20 01 37. Do takiej kategorii należy, zdaniem strony, zaliczyć gromadzone odpady w postaci gałęzi z liśćmi, choinek z igłami oraz tui. Zdaniem organu taka klasyfikacja była błędna. Sąd w niniejszej sprawie podzielił stanowisko organu, że zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie katalogu odpadów (§ 2 rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 2 stycznia 2020 r., Dz. U. z 2020 r. poz. 10), odpady klasyfikuje się według źródła ich powstawania, nie zaś ich dalszego przeznaczenia. W związku z tym bez znaczenia w tym względzie jest fakt organizacji zbiórki choinek przez [...] razem z innymi odpadami wielkogabarytowymi. Podobnie - przeznaczenie części powyższych odpadów do odzysku energii poprzez ich spalanie nie oznacza, że nie stanowią one jednocześnie odpadów ulegających biodegradacji. W odniesieniu do argumentów skargi dotyczących stanowiska w tym względzie [...] istotne jest również to, że wbrew twierdzeniom strony, Prezydent Miasta w piśmie z dnia [...] września 2019 r. poinformował, że odpady w postaci gałęzi, gałęzi z liśćmi i choinek powinny być klasyfikowane pod kodem 20 02 01 (odpady ulegające biodegradacji - z podgrupy Odpady z ogrodów i parków, w tym cmentarzy), a nie jak twierdzi skarżąca pod kodem 20 01 38 (drewno inne niż wymienione w 20 01 37 - z podgrupy Odpady komunalne segregowane i gromadzone selektywnie, z wyłączeniem 15 01). Zdaniem Sądu z powyższych względów nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skargi dot. nieuwzględnienia słusznego interesu strony, czy też istnienia wątpliwości faktyczny i prawnych co do statusu prawnego choinek oraz fragmentów drzew (naruszenie art. 7, 7a i 81a k.p.a.). Ustalenia z kontroli na miejscu prowadzonej przez skarżącą działalności, w szczególności przeprowadzone oględziny (wraz z załączoną dokumentacją zdjęciową), nie pozostawiają wątpliwości, że strona dopuściła się naruszenia polegającego na zbieraniu wskazanych wyżej odpadów bez wymaganego zezwolenia. W tej sprawie istotne znaczenie ma fakt, że stwierdzenia i ustalenia, wynikające z protokołu korzystają ze zwiększonej mocy dowodowej, co implikuje treść art. 76 § 1 k.p.a., zgodnie z którym dokumenty urzędowe, sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone, a protokół kontroli, przeprowadzonej przez organ I instancji należy uznać za dowód stwierdzonych naruszeń. Protokół kontroli korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń z tego jeszcze względu, że sporządzony jest z udziałem podmiotu kontrolowanego, który ma prawo wnieść do niego zastrzeżenia. Protokół obrazuje stan faktyczny, który później może być trudny do odtworzenia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 marca 2013 r., sygn. akt II GSK 2205/14, CBOSA). Orzecznictwo sądowe przywiązuje istotne znaczenie do funkcji dowodowej protokołu, niezależnie od przedmiotu kontroli. A zatem przeciwne twierdzenia skarżącej, które zostały podniesione na etapie późniejszym m.in. w skardze, które nie zostały poparte żadnymi dowodami, nie mogą być uznane za podważające ustalenia dokonane podczas kontroli szczególnie, że odpady znajdowały się na nieruchomości posiadanej przez skarżącą. Znaczenia ustaleń opisanych w protokole kontroli nie umniejsza fakt, że strona odmówiła jego podpisania. Instrumentem do stwierdzenia istnienia przesłanek ustawowych są przede wszystkim wyniki kontroli. Postępowanie kontrolne, w zakresie przestrzegania, np. przepisów o odpadach sprowadza się w istocie do kontroli zgodności działalności przedsiębiorcy z warunkami decyzji zezwalającej na prowadzenie działalności w zakresie gospodarowania odpadami. Celem kontroli jest zatem sprawdzenie i udokumentowanie ewentualnych naruszeń. A zatem kontrola jest w istocie postępowaniem odrębnym, wstępnym przy czym jej wyniki mogą stanowić podstawę do wszczęcia postępowania administracyjnego, np. w przedmiocie nałożenia kary, jak miało to miejsce w rozpatrywanej sprawie. Biorąc pod uwagę powyższe materiały, Sąd uznaje, że organy ochrony środowiska w sposób zgodny z przepisami art. 7 art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. zgromadziły materiał dowodowy, który stanowił wystarczającą podstawę do prawidłowych ustaleń faktycznych i zastosowania właściwych konsekwencji, wynikających z norm prawnych. Strona zaś miała możliwość czynnego udziału w postępowaniu. Podkreślenia w tym miejscu wymaga również, że zgodnie z definicją wynikającą z art. 3 ust. 1 pkt 34 ustawy o odpadach przez zbieranie odpadów rozumie się gromadzenie odpadów przed ich transportem do miejsc przetwarzania, w tym wstępne sortowanie nieprowadzące do zasadniczej zmiany charakteru i składu odpadów i niepowodujące zmiany klasyfikacji odpadów oraz tymczasowe magazynowanie odpadów, o którym mowa w pkt 5 lit.b. Zgodnie zaś z art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy o odpadach przez magazynowanie odpadów rozumie się przez to czasowe przechowywanie odpadów obejmujące: a) wstępne magazynowanie odpadów przez ich wytwórcę, b) tymczasowe magazynowanie odpadów przez prowadzącego zbieranie odpadów, c) magazynowanie odpadów przez prowadzącego przetwarzanie odpadów. Tak więc gromadzenie wskazanych odpadów przez skarżącą niewątpliwie spełnia definicję zbierania odpadów, a brak wymaganego zezwolenia w zakresie zbierania odpadów o wskazanych w decyzji kodach uzasadniał zastosowanie sankcji przewidzianej w art. 194 ust. 4 ustawy o odpadach obowiązującej w dniu stwierdzenia naruszenia zwłaszcza, że nie zachodziły przesłanki do odstąpienia od jej wymierzenia. Podkreślić należy również, że obowiązek uregulowania stanu formalno-prawnego, w zakresie zbierania odpadów, wynika z art. 41 ust. 1 ustawy o odpadach. Przy czym w przypadku skarżącej nie zachodzi żaden z wyjątków, wskazanych w art. 45 ustawy o odpadach, umożliwiający zwolnienie z obowiązku posiadania zezwolenia na zbieranie przedmiotowych odpadów. Sąd zauważa, że skarżąca jako podmiot profesjonalnie prowadzący działalność gospodarczą zobowiązana była do zachowania należytej staranności obejmującej w szczególności przestrzeganie wszystkich warunków prowadzenia tej działalności, w tym wynikających z przepisów ustawy o odpadach. W ocenie Sądu, postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy, z poszanowaniem zasad ogólnych uregulowanych w k.p.a. Organy zgromadziły wymagany przepisami prawa materiał dowodowy, dokonały jego wszechstronnej oceny, a zawarta w uzasadnieniu decyzji argumentacja jest logiczna i przekonująca. Organ II instancji w wyniku dokonanych ustaleń i prawidłowej wykładni przepisów prawa materialnego, w sposób zasadny zastosował art. 194 ust. 4 i ust. 6a u.o.o. Prawidłowo zastosowano również art. 199 tej ustawy. Wbrew wszystkim zarzutom skarżącej zdaniem Sądu, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wykazał, że skarżąca ponosi odpowiedzialność administracyjną za przypisane naruszenie przepisów prawa materialnego. Sankcją finansową za naruszenie przepisów prawa materialnego jest wymierzona w niniejszej sprawie administracyjna kara pieniężna. Administracyjna kara pieniężna wymierzona skarżącej realizuje dwie podstawowe funkcje: 1) represyjną, i 2) prewencyjną. Podstawowym źródłem odpowiedzialności administracyjnej skarżącej w niniejszej sprawie jest szeroko rozumiany obowiązek prawny wynikający z cytowanych wyżej przepisów. Zdaniem Sądu, GIOŚ w sposób w pełni przekonujący wskazał argumenty przemawiające za wymierzeniem skarżącej kary w wysokości 20.000 zł, przy czym należy zauważyć, że jest to kara w dolnych granicach ustawowego zagrożenia (maksymalna kara to 1.000.000 zł). Kara w wysokości 20.000 zł pozostaje w racjonalnej proporcji do skali działalności skarżącej, a nadto wypełnia wspominaną wyżej funkcję odstraszającą, czyli funkcję prewencyjną. Reasumując, w świetle akt sprawy, w tym przede wszystkim protokołu kontroli i protokołu oględzin, administracyjna kara pieniężna w wysokości 20.000 zł nie może być uznana za nadmierną. Zbieranie odpadów bez wymaganego zezwolenia, zgodnie z art. 194 ust. 4 u.o.o., sankcjonowane jest z woli ustawodawcy wymierzeniem administracyjnej kary pieniężnej. Zezwolenia na gospodarowanie odpadami są wyrazem obowiązywania generalnej zasady reglamentacji prowadzenia działań o charakterze gospodarowania odpadami. Reglamentacja ta polega na konieczności uzyskania formalnej zgody właściwego organu administracji. Z uwagi na zbieranie przedmiotowych odpadów bez wymaganego zezwolenia przez skarżącą nie było możliwe odstąpienie od wymierzenia przedmiotowej administracyjnej kary pieniężnej. Sąd podzielił stanowisko organu, że w niniejszej sprawie brak było podstaw do odstąpienia od nałożenia kary lub też do obniżenia jej wysokości. Organ prawidłowo uzasadnił swoje stanowisko w tym zakresie. W niniejszej sprawie nie sposób uznać, że waga naruszenia jest znikoma, w szczególności przypomnieć w tym względzie należy za organem sposób magazynowania znacznej części zbieranych przez stronę przedmiotowych odpadów o kodzie 20 02 01 - luźna pryzma, umiejscowiona na placu magazynowym, w sposób utrudniający dojście oraz dojazd także do poszczególnych miejsc magazynowania odpadów innego rodzaju (m.in. zużytych opon, odpadów wielkogabarytowych - foteli, kanap, regałów, krzeseł, a także drewnianych podkładów kolejowych), co stanowiło ryzyko wystąpienia pożaru, a co za tym idzie, także w konsekwencji ryzyko m.in. niekontrolowanej emisji szkodliwych związków chemicznych, uwalnianych z tych odpadów w wyniku reakcji termicznych, do atmosfery. Z powyższych względów Sąd nie znalazł również podstaw do uwzględnienia zarzutu skargi odnośnie nie zastosowania w sprawie art. 197 u.o.o. Organ prawidłowo wskazał na okoliczności świadczące o ww. zagrożeniu mogącym powstać dla ludzi i środowiska związanym z opisanym w decyzji gromadzeniem przedmiotowych odpadów. Zwłaszcza, że odpady o kodzie 20 01 38 zgodnie z warunkami posiadanego przez stronę zezwolenia powinny być zbierane w kontenerach zamykanych lub przykrytych plandeką, tymczasem skarżąca znaczną część odpadów zbieranych pod tym kodem magazynowała na placu magazynowym luzem, na pryzmie, natomiast mniejszą część także w niezamkniętym i nieprzykrytym plandeką kontenerze oraz bezpośrednio na ziemi, obok kontenera; Strona w trakcie postępowania składała wyjaśnienia i dokumenty, jednakże nie można uznać ich za wystarczające. Analiza zaskarżonej decyzji wskazuje na to, że organ w prawidłowy sposób odniósł się do każdej okoliczności i dowodu okazanego w trakcie trwającego postępowania. Orzekające w sprawie organy prawidłowo ustaliły odpowiedzialność administracyjną skarżącej. Odpowiedzialność administracyjna ma charakter odpowiedzialności niezależnej od winy w tym sensie, że jest ponoszona co do zasady z tytułu wystąpienia określonego skutku (stwierdzonego naruszenia), bez konieczności wykazywania związku przyczynowego między zachowaniem podmiotu odpowiedzialnego, a powstałym skutkiem. Zaistnienie powyższych przesłanek jest co do zasady wystarczające do zastosowania sankcji. Sankcją administracyjną w niniejszej sprawie była administracyjna kara pieniężna w wysokości 20.000 zł. Według Sądu, sposób przeprowadzenia postępowania dowodowego przez organ I instancji oraz wydane na jego podstawie decyzje obydwu organów, nie pozostają w sprzeczności z obowiązującym prawem materialnym oraz proceduralnym. Z tego powodu nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty dotyczące naruszenia przepisów wskazanych w skardze. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.