IV SA/Wa 2456/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 19 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. D. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie administracyjnej kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

W piśmie z 18 sierpnia 2017 r. S. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] lipca 2017 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] maja 2016 r. o wymierzeniu Skarżącemu administracyjnej kary pieniężnej za nieterminowe przekazanie Marszałkowi Województwa rocznego sprawozdania o masie wytworzonych oraz wywiezionych za granicę opakowań. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 zwaną dalej Ppsa), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednak to wnioskodawcy spoczywa obowiązek wskazania okoliczności, które pozwolą na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt I OZ 8/09, z 10 czerwca 2016 r., sygn. II OZ 601/16). Natomiast złożony w niniejszej sprawie wniosek nie zawierał żadnego uzasadnienia. Sąd nie mógł zatem ocenić, czy wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje faktycznie realną możliwość niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji.