IV SA/Wa 2456/16

Dnia 9 marca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu G. G. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2017r. o odmowie przyznania prawa pomocy skarżącemu W. G. w sprawie ze skargi G. G. i W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko postanawia: odrzucić sprzeciw G. G. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2017r.

W dniu 2 września 2016r. G. G. oraz W. G. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 roku w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia – przebudowy [...], polegającego na demontażu napowietrznej rozdzielni 110 kV, budowie nowoprojektowanej napowietrznej rozdzielni 110 kV, skablowania linii 15 kV, modernizacji potrzeb własnych realizowanego na działce nr ewid. [...] położonej w [...] przy ul. [...] przedsięwzięcia. W dniu 14 listopada 2016r. skarżący W. G. wniósł o przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata (wniosek k. 33 – 34). Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 6 lutego 2017r., sygn. akt IV SA/Wa 2456/16 odmówił skarżącemu W. G. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (postanowienie k. 44 – 46). Odpis postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2017r. został doręczony skarżącemu W. G. w dniu 27 lutego 2017r. (potwierdzenie odbioru k. 52). W dniu 6 marca 2017r. skarżący G. G. i W. G. wnieśli sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 6 lutego 2017r. (sprzeciw k. 54). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.) – dalej p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z powyższego przepisu wynika, że złożenie wniosku, a następnie i przyznanie prawa pomocy może nastąpić przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego, a więc w momencie, gdy nie są jeszcze określone strony postępowania głównego. Z kolei postępowanie dotyczące wniosku o przyznanie prawa pomocy w toku postępowania sądowoadministracyjnego ma charakter incydentalny, bowiem rozpoznanie tego wniosku pozostaje bez wpływu na inne czynności procesowe podejmowane w sprawie. W myśl art. 252 § 3 p.p.s.a. postanowienie o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy doręcza się stronie, która złożyła wniosek. Środek zaskarżenia przysługuje wyłącznie wnioskodawcy. Zgodnie z art. 259 § 1 p.p.s.a. od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, w tym od postanowienia wydanego przez referendarza sądowego na posiedzeniu niejawnym o odmowie przyznania prawa pomocy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Przedstawione wyżej przepisy regulujące postępowanie dotyczące prawa pomocy uprawniają do stwierdzenia, iż stroną postępowania w sprawie o przyznanie prawa pomocy jest tylko strona, która z wnioskiem o przyznanie tego prawa wystąpiła. Za takim stanowiskiem opowiedziała się też H. Knysiak-Molczyk (Prawo pomocy, PS 2003 nr 11-12, s. 91). Skoro krąg stron w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy ograniczono tylko do podmiotu występującego z takim wnioskiem, to w konsekwencji ustawodawca w art. 252 § 3 p.p.s.a. i art. 259 § 1 p.p.s.a. przyznał prawo do zaskarżania orzeczeń dotyczących prawa pomocy tylko tym osobom, które z wnioskiem o przyznanie tego prawa wystąpiły. Tym samym trzeba stwierdzić, że strona nie występująca z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy nie ma legitymacji skargowej do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza wydanego w tejże sprawie. Z tego powodu sprzeciw takiej strony podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 czerwca 2008r., II OZ 640/08, LEX nr 493750). W przedmiotowej sprawie z wniosek o przyznanie prawa pomocy został wyniesiony przez skarżącego W. G., zatem tylko skarżącemu przysługuje na mocy art. 252 § 3 p.p.s.a. i art. 259 § 1 p.p.s.a. prawo do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2017r. natomiast skarżąca G. G., jako strona nie wnosząca o przyznanie jej prawa pomocy nie jest legitymowana do wniesienia sprzeciwu od ww. postanowienia referendarza sądowego. Z tego powodu sprzeciw G. G. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny na zasadzie art. 259 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 252 § 3 p.p.s.a.