IV SA/Wa 2376/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku V. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej w [...] z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] o zobowiązaniu do powrotu i zakazie ponownego wjazdu na terytorium RP w sprawie ze skargi V. S. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej w [...] z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...]

W piśmie z dnia 2 sierpnia 2017 r. V. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych odwołania od decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej w [...] z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...]. Jednocześnie w skardze wniósł o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej w [...] z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] o zobowiązaniu do powrotu i zakazie ponownego wjazdu na terytorium RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosowanie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższego przepisu wynika, że dopuszczalne jest wstrzymanie, obok zaskarżonego aktu, również aktu wydanego w granicach tej samej sprawy. Podkreślić należy, że chodzi tu jednak o sprawę w ujęciu materialnym, zatem o "postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy" można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową. Takie rozumienie omawianego pojęcia znajduje potwierdzenie zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie (por. postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 441/12 oraz T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008 r., s. 344). Na sprawę administracyjną, w znaczeniu materialnoprawnym, składają się zaś elementy podmiotowe i przedmiotowe. Oznacza to, że w postępowaniu organów obu instancji musi występować tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków (podmiotowa) oraz tożsamość podstawy prawnej i faktycznej (przedmiotowa). W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest rozstrzygnięcie o charakterze procesowym – odmawiające przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych odwołania od decyzji. W zaskarżonym postanowieniu organ odwoławczy nie odnosił się do kwestii zasadności nałożonego na skarżącego obowiązku, ponieważ stwierdzając, że odwołanie zostało wniesione bez zachowania ustawowego terminu odmówił przywrócenie terminu do jego wniesienia. Brak jest zatem tożsamości sprawy w jej znaczeniu materialnym. Wobec powyższego Sąd nie mógł uwzględnić żądania wstrzymania wykonania decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej w [...] z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...]. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.