IV SA/Wa 2348/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia del. SO Aleksandra Westra po rozpoznaniu 19 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skargi K. B. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -

Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że ze względu na wysokość kary orzeczonej w decyzji, w przypadku jej egzekucji będzie on zmuszony ogłosić upadłość prowadzonej przez siebie działalności. W jego ocenie kara, w relacji do osiąganych przez niego dochodów powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja/postanowienie administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Dokonując oceny wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób, że wykonanie decyzji może spowodować skutki określone w ww. przepisie. W uzasadnieniu wniosku ograniczono się do stwierdzenia, że wykonanie nałożonej kary może spowodować utratę płynności finansowej działalności prowadzonej przez skarżącego i w konsekwencji jej upadłość. Na poparcie tych twierdzeń skarżący nie przedstawił jednak żadnej dokumentacji świadczącej o aktualnej sytuacji majątkowej prowadzonej działalności i ewentualnego wpływu wykonania decyzji na tą sytuację, co umożliwiłoby Sądowi określenie prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzeń określonych w art. 63 § 1 p.p.s.a. Nie przedstawiono także żadnych dokumentów związanych z wszczęciem postępowania egzekucyjnego. Podkreślenia wymaga fakt, że to na stronie postępowania sądowego spoczywa obowiązek wykazania przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a rolą Sądu jest zbadanie, czy przejawiają one za udzieleniem środka ochrony tymczasowej, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.