IV SA/Wa 234/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Sidorowska - Ciesielska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] z siedzibą w [...] na decyzję Szefa Służby Weterynaryjnej – Inspektora Weterynaryjnego Wojska Polskiego z dnia [...] kwietnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę.

W dniu [...] kwietnia 2020 r. Szef Służby Weterynaryjnej – Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego decyzją nr [...] stwierdził nieważność decyzji nr [...] Wojskowego Inspektora Weterynaryjnego Wojskowego Ośrodka Medycyny Prewencyjnej w [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. W dniu [...] czerwca 2020 r. [...] Regionalna Baza Logistyczna z siedzibą w [...] (dalej skarżąca) złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Następnie w dniu [...] czerwca 2020 r. skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w sentencji decyzję Szefa Służby Weterynaryjnej – Inspektora Weterynaryjnego Wojska Polskiego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] Szef Służby Weterynaryjnej – Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie administracyjne pierwszej instancji w części dotyczącej zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] lipca 2020 r. (nadanym [...] lipca 2020 r.) skarżąca wniosła do Sądu o cofnięcie skargi. Skarga wraz z aktami administracyjnymi została przekazana przez organ do Sądu w dniu [...] lutego 2021 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej po terminie ewentualnie umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, ponaglenie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję (postanowienie) z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję (postanowienie) bez skorzystania z tego prawa (art. 52 § 3 P.p.s.a.). Przepis art. 52 § 3 P.p.s.a. dopuszcza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji/postanowienia nieostatecznego w administracyjnym toku instancji, od której stronie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zatem z dniem doręczenia decyzji (postanowienia) stronom zaczyna równolegle biec termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy lub skargi do sądu administracyjnego. Ustawodawca pozostawił stronie wybór formy ochrony prawnej. Ustawodawca tym samym przyjął, iż w sytuacji, gdy środkiem zaskarżenia - wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy - można uruchomić wyłącznie tzw. poziomy tok instancji, strona może wedle własnego uznania zdecydować, czy z tego środka skorzystać, czy też zainicjować sądową kontrolę decyzji (postanowienia) wydanego w pierwszej instancji. W świetle powołanego art. 52 § 3 P.p.s.a. strona może alternatywnie skorzystać z dopuszczalnych form aktywności procesowej składając w organie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub wnosząc skargę do sądu. Ustawodawca przewiduje możliwość wniesienia skargi do sądu w miejsce złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie przewiduje jednak, aby strona mogła jednocześnie złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz skargę do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie organu I instancji. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy skarżąca skorzystała z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a zatem alternatywny środek zaskarżenia decyzji z dnia [...] kwietnia 2020 r. w postaci wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalny (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2019 r., sygn. akt I OSK 2727/19, postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia: 17 października 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 1971/19, 10 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 1018/19, 18 kwietnia 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 431/19, 31 stycznia 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 2885/18). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącej z dnia [...] lipca 2020 r. o cofnięciu skargi wskazać należy, że uwzględnienie tego rodzaju oświadczenia jest możliwe dopiero wówczas, gdy skarga spełnia wszystkie wymogi dopuszczalności. Badanie skuteczności oświadczenia o cofnięciu skargi jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. może mieć miejsce tylko wtedy, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Dopiero wtedy strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie. W sytuacji natomiast, gdy skarga nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała skutecznie postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dopuszczalne jej cofnięcie (por. m.in. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz 2005, s. 542; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, s. 606 oraz postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OZ 277/14; postanowienie WSA w Kielcach z dnia 31 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Ke 180/14, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji w przedmiotowej sprawie brak było przesłanek do uznania wniosku skarżącej o cofnięciu skargi za złożone skutecznie, bowiem jak wyżej wskazano, zachodziły przede wszystkim podstawy do jej odrzucenia. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.