IV SA/Wa 2307/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska – Bigiej po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat K. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi L. M. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia spełnienia warunków do ubiegania się o status działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych postanawia: przyznać adwokat K. P. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 27,6 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.

Postanowieniem z dnia 21 października 2016 r. referendarz sądowy przyznał L.M. (dalej "skarżącemu") prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W piśmie z dnia 24 listopada 2016 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała, że wyznaczyła adwokat K. P. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego w niniejszej sprawie. Wyrokiem z dnia 7 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, a postanowieniem z dnia 8 lutego 2017 r. referendarz sądowy przyznał wyznaczonemu w sprawie pełnomocnikowi z urzędu stosowe wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną skarżącemu w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji. Sąd doręczył pełnomocnikowi skarżącego wyrok z 7 lutego 2017 r. wraz z uzasadnieniem w dniu 20 marca 2017 r. W dniu 30 marca 2017 r. pełnomocnik skarżącego złożyła w sądzie pinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z jej oraz wniosła o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie przedmiotowej opinii i oświadczyła, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały przez skarżącego opłacone w całości ani w części. Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez adwokata ustanowionego z urzędu, reguluje w rozpatrywanej sprawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714). W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit. "b" tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt. 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna określona w pkt. 1 omawianego przepisu wynosi 240 zł. Natomiast stosownie do treści § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 i 2 podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu skarżącego sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz złożyła wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawierający oświadczenie o nieopłaceniu tych kosztów ani w całości ani w części. W tej sytuacji uznano, że należy jej przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 120 zł (50 % stawki minimalnej, bowiem reprezentowała ona skarżącego w postępowaniu w pierwszej instancji). Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.