IV SA/Wa 23/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Rząsa, , po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi R. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2016 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: - sprostować oczywistą omyłkę pisarską w pkt 2 sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 marca 2017 r. (sygn. akt IV SA/Wa 23/17) w ten sposób, że w miejsce słów "(trzysta złotych)" wpisać "(sto złotych)"

Postanowieniem z 23 marca 2017 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie w punkcie pierwszym odrzucił skargę R. B., w punkcie drugim orzekł o zwrocie ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz R. B. kwotę 100 zł (trzysta złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego. Z akt sprawy (k. 42) wynika, że skarżący uiścił wpis sądowy w wysokości 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 z późn. zm.), - dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy). Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. W pkt 2 sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 marca 2017 r. (sygn. akt IV SA/Wa 23/17) mylnie wskazano słownie kwotę uiszczonego wpisu do zwrotu wskazując "(trzysta złotych)" gdy w rzeczywistości, co wynika jednoznacznie z akt sprawy (w tym w szczególności potwierdzenia uiszczenia wpisu k. 42 akt sądowych jak i wskazanej w cyfrach w punkcie 2 sentencji postanowienia kwoty) powinno być "(sto złotych)". Wpisanie zaś w punkcie drugim sentencji postanowienia daty kwoty słownej "(trzysta złotych)" jest oczywistą omyłką pisarską. W związku z powyższym, wobec zaistniałej oczywistej omyłki pisarskiej, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.