IV SA/Wa 2287/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. S. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną w ramach prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji w sprawie ze skargi E. E. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: przyznać adwokatowi M.S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 180 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 41,40 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.

Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 3 grudnia 2014 r. ustanowił dla E. E. adwokata w sprawie ze skargi wymienionego na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła adwokata M.S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 lutego 2015 r. oddalił skargę. Postanowieniem z dnia 19 lutego 2015 r. referendarz sądowy przyznał adwokatowi M.S. kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 18 lutego 2015 r., a pod doręczeniu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zawarł w niej m.in. wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości, ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 lutego 2017 r. sygn. akt II OSK 1379/15 oddalił skargę kasacyjną. Jak wynika z protokołu rozprawy poprzedzającej wydanie powołanego orzeczenia, skarżący był na niej reprezentowany przez wyznaczonego pełnomocnika. Adwokat M. S. w piśmie z dnia 4 maja 2017 r. ponowił wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej, polegającej na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej oraz udziale w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, a także potwierdził, że koszty te nie zostały zapłacone w całości, ani w części. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej w przedmiotowej sprawie w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, zakończonym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2016 r., określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) tego samego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka minimalna wynosi 75 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie, w ramach pomocy prawnej przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, wykonane zostały czynności, o których mowa w powołanym § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Mając na względzie, że adwokat M. S. prowadził sprawę przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, ustalono, że należna opłata wynosi 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714) w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) w zw. § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) oraz § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia z dnia z dnia 28 września 2002 r., orzeczono jak w postanowieniu.