IV SA/Wa 216/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia P. A. i H. A. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2019 r. o wezwaniu H. A. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi P. A. i H. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej wpłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: odrzucić zażalenie P. A.

Skarżący – P. A. i H. A. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej wpłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Do skargi dołączony został dowód uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2220,18 zł przez skarżącego P. A. W niniejszej sprawie należny wpis sądowy został ustalony na kwotę 2.000 zł oddzielnie dla każdego ze skarżących. Wobec tego uiszczony wpis sądowy od skargi został zaliczony jako opłata sądowa należna od skarżącego P. A. Z uwagi na powyższe Zastępca Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 5 kwietnia 2019 r. wezwała skarżącą – H. A. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w kwocie 2.000 zł, stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Na powyższe zarządzenie, pismem z dnia 20 maja 2019 r., skarżący P. A. i H. A. wnieśli zażalenie. Skarżący argumentowali, iż uiścili należny wpis sądowy od skargi wynoszący 1% wartości przedmiotu zaskarżenia tj. 2.220,18 zł od należności pieniężnej w kwocie 222.018,02 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania zażalenia obowiązkiem Sądu jest kontrola środka odwoławczego pod kątem spełnienia wymagań formalnych, jak również pod kątem dopuszczalności takiego środka. Zgodnie bowiem z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej zwanej "ppsa") wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 214 § 1 ppsa do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl § 2 tego przepisu pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona w przedmiocie ustalenia z urzędu jednorazowej opłaty w związku ze wzrostem wartości nieruchomości. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że nieruchomość objęta postępowaniem stanowiła współwłasność P. A. i B. A. na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej w udziale wynoszącym ½ części oraz J. K. i H. A. na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej w udziale wynoszącym ½ części. Wobec powyższego opłata planistyczna została ustalona w dwóch jednakowych wysokościach tj. dla P. A. i B. A. oraz J. K. i H. A., stosownie do udziału w nieruchomości każdego z małżeństw. Z uwagi na powyższe w niniejszej sprawie nie mógł zostać zastosowany art. 214 § 2 zdanie pierwsze ppsa w postaci ustalenia jednego wpisu sądowego od skargi dla skarżących, bowiem obowiązek uiszczenia opłaty planistycznej stanowi oddzielny obowiązek każdego ze skarżących. Skarżący P. A. jest zobowiązany do wniesienia opłaty planistycznej wraz z małżonką B. A. w wysokości 111.009,01 zł, a skarżąca H. A. wraz z mężem J. K. w wysokości 111.009,01 zł. Stosownie do § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. Zgodnie z punktem 4 ww. przepisu jeżeli należność pieniężna stanowi ponad 100.000 zł wpis stosunkowy wynosi 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. Wobec tego należny wpis sądowy został ustalony na kwotę 2.000 zł oddzielnie dla każdego ze skarżących. Z tych względów skarżąca, na podstawie zarządzenia z dnia 5 kwietnia 2019 r., została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2.000 zł. Zgodnie z art. 227 § 1 ppsa zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie kosztów sądowych. Zaskarżone zarządzenie z dnia 5 kwietnia 2019 r. zostało doręczone tylko skarżącej H. A. z uwagi na to, że zobowiązanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wynikało z obowiązku dotyczącego tylko skarżącej. Tym samym prawo do wniesienia zażalenia przysługuje jedynie skarżącej. Wobec powyższego należy stwierdzić, że P. A. nie posiada legitymacji do wniesienia zażalenia na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącej Wydziału z dnia 5 kwietnia 2019 r. wzywające H. A. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zatem zażalenie wniesione przez P. A. należało uznać za niedopuszczalne, co obliguje Sąd do jego odrzucenia. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ppsa, postanowił jak w sentencji postanowienia. Jednocześnie nadmienić należy, że do rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny pozostało zażalenie wniesione przez skarżącą H. A.