IV SA/Wa 2155/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. N. na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 20 czerwca 2018 r. (data nadania w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego) skarżąca E. N., działająca przez pełnomocnika – syna A. N., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej działki nr [...] o pow. 968 m2 położonej w C. przy ul. [...]. Jednakże przesyłkę zawierającą skargę skarżąca błędnie zaadresowała. Jako adresata wskazała Prezesa Rady Ministrów i adres: Al. Ujazdowskie 1/3, 00-583 Warszawa. Skarga wpłynęła do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w dniu 26 czerwca 2018 r. (data prezentaty na skardze k-4 akt sądowych). Jak wynika z pisma Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z 6 lipca 2018 r., znajdującego się w aktach sądowych sprawy (k. 18), Kancelaria Prezesa Rady Ministrów przy powyższym piśmie przekazała skargę zgodnie z właściwością Ministerstwu Inwestycji i Rozwoju na adres: ul. Wspólna 2/4 00-926 Warszawa. Pismo to wraz ze skargą wpłynęło do właściwego organu, tj. Ministra Inwestycji i Rozwoju w dniu 10 lipca 2018 r. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] maja 2018 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącej A.N. w dniu 25 maja 2018 r. Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie, że stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnoszona za pośrednictwem Ministra Inwestycji i Rozwoju, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), skarżąca była zobowiązana wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem właściwego organu, tj. Ministra Inwestycji i Rozwoju, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia jej rozstrzygnięcia w sprawie. Ponieważ, wbrew dyspozycji art. 54 § 1 tej ustawy, skargę wniesiono do niewłaściwego organu –Prezesa Rady Ministrów, a nie do organu, który wydał zaskarżoną decyzję, dla oceny zachowania terminu do jej wniesienia należy przyjąć datę przekazania jej przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów do Ministra Inwestycji i Rozwoju, a więc organu, za pośrednictwem którego skarga powinna być wniesiona do sądu administracyjnego. Należy podkreślić, że wprawdzie żaden z przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprost nie przewiduje obowiązku przekazania błędnie skierowanej skargi do właściwego organu, to jednak w orzecznictwie przyjmuje się, że obowiązek taki spoczywa na sądzie bądź innym organie (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 3 grudnia 2007 r., sygn. akt I OSK 248/07, LEX nr 470146 i z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt II FSK 426/07, LEX nr 489100; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt II FSK 1724/06, LEX nr 453371; z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 295/08, LEX nr 505331; z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 631/08, LEX nr 505351; z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 463/08, LEX nr 493793 – wszystkie dostępne również na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe stanowisko prezentowane jest również w doktrynie. Stwierdza się, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 powołanej ustawy, decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ na adres właściwego organu (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 103; Komentarz w Lex Omega do art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz). Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono pełnomocnikowi skarżącej A. N. w dniu 25 maja 2018 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi przypadał na dzień 24 czerwca 2018 r., tj. dzień tygodnia przypadający na niedzielę. Jednakże uwzględniając brzmienie art. 83 § 2 powołanej ustawy, w świetle którego, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zatem ostatni dzień trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi upływał w dniu 25 czerwca 2018 r. Skarżąca wniosła skargę wprawdzie w dniu 20 czerwca 2018 r., czyli w terminie otwartym do jej wniesienia, jednak – co należy podkreślić – pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, skierowała ją do Prezesa Rady Ministrów. Kancelaria Prezesa Rady Ministrów przy piśmie z dnia 6 lipca 2018 r. przekazała ją do organu właściwego. Okoliczność ta dowodzi, że skarga została wniesiona do Ministra Inwestycji i Rozwoju z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, przewidzianego do jej wniesienia, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazać ponadto należy, że w procedurze administracyjnej podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu (art. 65 § 2 kpa). Zauważyć jednak należy, że skarga, w odróżnieniu od podania składanego na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, podlega rygorom wynikającym z ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to – jak już wskazano – że w przypadku wniesienia skargi do niewłaściwego podmiotu, termin do jej wniesienia jest zachowany tylko wówczas, gdy skarga zostanie przed upływem trzydziestodniowego terminu przekazana właściwemu organowi, czyli temu, za pośrednictwem którego skarżący winien ją skierować do właściwego sądu administracyjnego. Ewentualne ryzyko przekroczenia tego terminu procesowego oraz skutki z tym związane (odrzucenie skargi) obciążają stronę postępowania. W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że skarga wniesiona została z uchybieniem ustawowego terminu i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.