IV SA/Wa 2116/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 10 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. i J. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w ustalenia warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę

Pismem z dnia 27 września 2017 r. E. i J. M. wnieśli o uznanie ich za stronę postępowania w sprawie dotyczącej ustalenia warunków zabudowy na działkach [...], [...], [...] z obrębu [...] położonych przy ul. [...] w dzielnicy [...] w [...]. Pismem z dnia 10 maja 2018 r. skarżący złożyli zażalenie na bezczynność Zarządu Dzielnicy [...] w przedmiocie uznania ich za stronę postępowania. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] na podstawie art. 37 Kpa w związku z art. 123 Kpa uznało zażalenie za nieuzasadnione. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze na powyższe postanowienie E. i J. M. domagają się jego uchylenia w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2) oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Będące przedmiotem niniejszego postępowania postanowienie zostało wydane na podstawie art. 37 i 123 kpa. Postanowieniem tym SKO w [...] uznało za nieuzasadnione złożone przez skarżących zażalenie. Stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 kpa przyjmuje formę postanowienia, na które nie służy zażalenie (art. 141 § 1 kpa). Postanowienie to ma charakter wpadkowy (incydentalny), a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Jest to postanowienie mające na celu likwidację bezczynności organu administracyjnego w trybie administracyjnym i stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność (art. 52 p.p.s.a.). Nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Nie jest to również żadne z postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. W świetle powyższego należy stwierdzić, że na postanowienie wydane w trybie art. 37 kpa nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Natomiast niezależnie od pozytywnego lub negatywnego, tak jak w niniejszej sprawie, stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia, strona może wnieść skargę na bezczynność organu i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność może podnosić zarzuty co do stanowiska organu wyrażonego w trybie art. 37 kpa. Mając to wszystko na uwadze Sąd odrzucił skargę, jako niedopuszczalną z innych przyczyn na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.